LEZERSBRIEVENZaterdag 24 april

Ingezonden brieven: Hoe zit het met de professionele autonomie van de docent?

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 24 april.

Paula van Manen bij het ROC waar ze werd ontslagen. 
 Beeld Marcel van den Bergh
Paula van Manen bij het ROC waar ze werd ontslagen.Beeld Marcel van den Bergh

Brief van de dag: professionele autonomie

‘Geen docent durft zich nu nog uit te spreken’, oordeelde Paula van Manen, ex-docent aan ROC Nijmegen, in de Volkskrant. Ze werd ontslagen omdat ze een kritisch boek had geschreven over een poging tot onderwijsvernieuwing aan haar opleiding, waar docenten en studenten mee worstelden.

De rechtbank oordeelde dat Van ­Manens vrijheid van meningsuiting ‘op geen enkele manier’ was ingeperkt door het ROC. Maar het effect is wel dat zij ontslagen werd vanwege een verstoorde arbeidsverhouding.

Als het uiten van je mening kan leiden tot ontslag, wat is de vrijheid van meningsuiting dan waard in het onderwijs? Hoe zit het met de academische vrijheid en professionele autonomie van de docent? Hoe voer je voortaan nog een vrij debat over onderwijsvernieuwing, wanneer je als kritische ­docent moet vrezen voor je baan? Kan voortaan iedereen een mening hebben over onderwijs en daarvoor uit­komen, behalve docenten?

Dat lijkt me een slechte zaak. Dat vindt de Tweede Kamer ook, trouwens. Want die nam al in oktober 2020 de motie aan dat de positie van docenten versterkt moet worden, zodat ook zij vrij kunnen deelnemen aan het maatschappelijk debat over onderwijs. Het kabinet zou daarover in overleg moeten gaan met de vakbonden.

We zijn nu een half jaar verder en ik zou zeggen: demissionair minister Slob, schiet het een beetje op met die uitnodiging voor overleg? Het is vast minder werk dan een boek schrijven.

Tamar van Gelder, Voorzitter Algemene Onderwijsbond, Utrecht

Achting

Het welles-nietes-spel en de leugens gaan door. Wat stijgt Lodewijk Asscher in mijn achting, die gewoon verantwoording nam en opstapte als leider van de PVDA. Menig politicus kan daaraan een voorbeeld nemen.

Guido Nafzger, Den Haag

Schoon schip

Als Pieter Omtzigt inderdaad zo integer is, waarom noemt hij dan zelf niet man (Hoekstra) en paard (partijbestuur) betreffende de tegenwerking die hij heeft ondervonden? Zo kan hij schoon schip maken in Den Haag en bij het CDA en hoeft niet meer met meel in de mond te praten. Dat maakt ziek.

Henk Niessen, Scheemda

Kwezelarij

‘De kwezelarij der lage verwachtingen.’ De formulering van Zihni Özdil had niet treffender gekund. ‘Wij’, progressief wit Nederland, hebben de gedachte van verheffing en emancipatie losgelaten. Gun de stakkers hun onvolledige taalbeheersing. Cineast Eddy Terstall bedacht hier ooit een fraaie term voor: betuttelracisme.

De ‘kwezelarij’ is overigens geen exclusief Nederlands fenomeen en niet alleen gericht op allochtonen. Reeds in de jaren negentig ging Tony Blair op een cursus Cockney om zijn meer volkse kiezers te kunnen behagen. De lage verwachtingen ten opzichte van ‘de ander’ gaan niet zelden samen met ontkenning van de eigen (taal) identiteit.

Job van Amerongen, Amsterdam

Weer

Wetenschappelijk onderzoek aan het begin van de pandemie heeft een verband aangetoond tussen de hoeveelheid vocht in de buitenlucht, uitgerukt in gram per kilogram. Boven een grenswaarde van ongeveer 6 gr/kg zou het aantal besmettingen moeten verminderen. Hierin zit een tijdsvertraging van ongeveer een week. De hogere vochtigheid eind maart en lagere besmettingscijfers een week later kunnen daardoor met elkaar samenhangen.

Vorige week was de absolute vochtigheid erg laag, veelal onder de 5 gr/kg, en het aantal besmettingen is nu hoog. Vanaf 18 april was de vochtigheid hoger dan 6 gr/kg wat zich vanaf het weekend in een daling van de besmettingscijfers kan vertalen. Het is aanbevelenswaardig dat het RIVM in de modellen de weercomponent meeneemt om zo tot betrouwbare verwachtingen te komen.

Harry Otten, Bennekom

Amazone

De kop ‘Nederlandse koeien eten de Amazone op’ is misleidend. Een groot deel van de ingevoerde Nederlandse soja wordt weer doorverkocht aan andere Europese landen. Het daadwerkelijke gebruik door de Nederlandse veestapel is ongeveer 0,5 procent van de wereldproductie. De aanpak van de negatieve milieueffecten van onze veestapel is nodig, maar probeer niet ook nog eens de ontbossing van het Amazonegebied in hun schoenen te schuiven. De boeren in Nederland hebben het al zwaar genoeg.

Richèle Wind, Nijmegen

Morele plicht

Tot mijn ontsteltenis moest ik in de krant lezen dat huisartsen in Nederland kampen met grote overschotten van AstraZeneca. Van een bevriende huisarts hoorde ik dat hij uit pure frustratie dan maar zijn kinderen en ex-vrouw had ingeënt.

Al een jaar zitten we in deze nare pandemie waarin iedereen offers brengt voor het geheel. Hierin spelen jongeren een prijzenswaardige rol, omdat zij nauwelijks risico lopen en het meest op te offeren hebben. Ieder weet van de problemen waarmee zij kampen: depressieve gevoelens, schooluitval en schulden. Dit alles om de 60-plussers te ontzien.

Nu is er eindelijk het antwoord op de ellende en laten nota bene de mensen voor wie de hele samenleving bloedt, hun morele verplichting na, namelijk zich laten inenten. 60-plussers: word wakker en laat die spuit zetten.

Willem Bel, Amsterdam

Onder controle?

Vaker dan mij lief is waan ik mij weer een groep 8’er, die zich net bewust is van procenten, dalende en stijgende getallenreeksen en grote of kleine getallen. Als ik dan als braaf jongetje kijk naar de ontwikkeling in de tijd van het aantal besmettingen, het percentage positief getesten, het aantal coronazieken in het ziekenhuis, de voor hun eigen gezondheid in slaap gebrachten op de ic en het reusachtig aantal mensen, dat een normale behandeling van hun ‘normale klachten’ moet missen, dan kan toch niet mijn eerste gedachte zijn: nou, dat ziet er goed uit, we hebben de bron van de ellende bijna onder controle, laten we het maar snel achter ons laten?

Andries den Ouden, Malden

Concentratie

Jullie hebben een stuk geschreven over fidget toys en dan met name over ‘pop-its’. Daarin twijfelen jullie of dit kinderen wel helpt met concentreren, omdat ze er misschien juist door worden afgeleid. Ik ben het niet helemaal met jullie eens, want dit is per persoon verschillend. Het ene kind kan zich wel beter concentreren met een fidget toy, terwijl het andere juist afgeleid raakt.

Nu jullie betwijfelen of het helpt denken ouders misschien dat fidget toys slecht zijn en dat ze er beter geen kunnen kopen voor hun kind, terwijl het sommige kinderen juist erg helpt bij hun concentratie.

Eva van Overdijk, 12 jaar, Vught

Paardenbloemenjam

De Volkskrant had in 2020 gemiddeld een oplage van 235.353 exemplaren. Als slechts 10 procent van de lezers 120 gram paardenbloemen plukt voor paardenbloemenjam zijn dat bijna 24.000 plukkers. Een paardenbloem weegt (met steel) circa 3 gram dus dat zijn 40 x 24.000 = 96.000 paardenbloemen (meer als je alleen de bloemhoofdjes weegt).

Het is geen zeldzame soort en is niet niet wettelijk beschermd. Maar vogels zijn wel wettelijk beschermd. Niet alleen insecteneters als de roodborst of gierzwaluw leven van insecten, maar ook zaadeters als mezen voeren hun jongen insecten.

Onderzoek heeft aangetoond dat ­insecten de laatste 25 jaar met 75 procent achteruit zijn gegaan. Op paardenbloemen komen 107 soorten insecten voor. Algemene bloemen zijn voor insecten van veel groter belang dan zeldzame soorten, want op die algemene bloemen leeft de grote bulk van de ­insecten. En dat is het voedsel van onze vogels.

Als vogels beschermd zijn, is ook hun voedsel beschermd. Maak dus geen paardenbloemenjam maar laat de wilde flora voor de wilde fauna.

Leny Huitzing, Wageningen

Zorgbonus

De eerste bonus voor de zorg is veel duurder uitgepakt dan voorzien. We weten waarom. In Nederland geldt het principe: als je het gratis krijgen kan, pak het dan, daar heb je recht op. Zo pakken zogenaamd noodlijdende bedrijven grote sommen steungeld, wat vervolgens in goed gevulde zakken terechtkomt.

In de zorg had opeens iedereen de coronabonus verdiend, ook als je maanden doorbetaald thuis zat, kreeg je 1.000 euro. Met dank aan de besturen van de zorgorganisaties die dit regelden: cadeautje van de overheid. Ook ik kreeg die bonus en ook ik heb hem niet geweigerd maar linea recta doorgestuurd naar een voedselpakkettenactie in Ecuador. Doen we toch nog iets aan ontwikkelingssamenwerking.

Alsjeblieft overheid, pak het deze keer anders aan en geef de bonus aan de mensen die nu al meer dan een jaar zo ontzettend veel en hard aan het werken zijn, voor wie allang niet meer wordt geklapt, omdat op een kunnen terrasje zitten blijkbaar veel belangrijker is.

Mariëtte Spierings, Amsterdam

Meer over