ingezonden brieven

Ingezonden brieven: De naam voor een nieuwe beweging heb ik al gemunt: ‘Progressieve samenwerking’.

Dit zijn de lezersbrieven van vrijdag 18 juni.

Jesse Klaver (GroenLinks) en Lilianne Ploumen (PvdA) na een gesprek met informateur Mariëtte Hamer.  Beeld ANP
Jesse Klaver (GroenLinks) en Lilianne Ploumen (PvdA) na een gesprek met informateur Mariëtte Hamer.Beeld ANP

Brief van de dag

Toen, voor de verkiezingen, verwachtte ik al dat de PvdA en GroenLinks tot een nieuwe politieke beweging zouden komen. Immers, blijkens de Kieswijzer, dachten die twee partijen over alle onderwerpen hetzelfde. Waarom zou je dan nog gescheiden verder gaan. Ook Job Cohen – toch niet de eerste de beste – sprak zich uit voor een nieuw begin. Maar er gebeurde niets.

De twee partijen gingen afzonderlijk de verkiezingen in met het bekende desastreuze gevolg. Sindsdien hoor ik over het idee van een fusie, of ten minste van gemeenschappelijke fractievergaderingen. Maar zelfs daarover verstomt het geluid.

Terwijl ik toch de indruk heb, dat veel progressieve mensen snakken naar een nieuwe lente en een nieuw geluid. Als we wachten tot sint-juttemis dan zal volgend voorjaar, bij de verkiezingen voor de gemeenteraden, de uitslag voor links niet veel anders zijn dan bij de laatste Kamerverkiezingen.

Mijn voorstel: niet blijven achterover leunen. Laten we met een groepje goedwillende progressieve mensen van diverse pluimage de handen ineenslaan. De naam voor een nieuwe beweging heb ik al gemunt: ‘Progressieve samenwerking’. Een helder program op hoofdlijnen moet in een paar maanden op papier kunnen staan.

De aantrekkingskracht voor zo’n nieuwe, brede progressieve beweging zou ook wel eens mensen kunnen enthousiasmeren uit andere dan de drie linkse partijen. Ook de heer Omtzigt kan de komende paar maanden nadenken over die optie.

Als ik niet in m’n 92ste levensjaar was, dan zou ik met anderen graag die kar trekken. Helaas mis ik daarvoor de nodige energie. Maar – héél misschien – heb met dit artikeltje een aanzet gegeven. Ik heb niet veel tijd meer en zou graag het resultaat nog zien.

P.W.H. de Jong, Gem. Utrechtse Heuvelrug

A.L. Snijders

Ik weet het niet zeker, maar het zou zomaar kunnen dat de vorige week overleden prachtschrijver A.L. Snijders zijn pseudoniem niet ‘zo maar’ bedacht heeft, zoals hij meerdere malen in interviews heeft gezegd. Dat hij verwantschap vertoont met de schrijver Nescio is evident. Als je nu een pseudoniem zoekt uit diens oeuvre ga je jezelf niet ‘Japi’, ‘Hoyer’ of ‘Koekebakker’ noemen. Te simpel. In het verhaal ‘Kortenhoef’ in de bundel Boven het dal komt een volbloed Nesciopersonage voor, geheten... Snijders. Toeval bestaat, zoals wij allen weten, niet. Het zou zomaar kunnen, maar zeker weten doe ik het niet.

Paul Hollanders, Oostvoorne

Naeeda Aurangzeb (1)

Verdrietig werd ik toen ik het verhaal van Naeeda Aurangzeb las: wat een pijnlijke ervaringen van het niet gezien en niet erkend worden als professional, vanwege haar kleur en afkomst.

Verdrietig werd ik ook door de reacties hierop in Geachte Redactie; waarom had Aurangzeb niet ook positieve ervaringen genoemd, het was onprettig om te lezen, het was niet waar, enzovoort. Juist hier ligt naar mijn mening de pijn: dat, als ervaren discriminatie aan de orde wordt gesteld, dit maar al te vaak wordt gebagatelliseerd en ontkend.

Er is nog veel werk te doen als het gaat om erkenning van racisme en het scheppen van gelijke kansen.

Inge de Jong, Lent

Naeeda Aurangzeb (2)

Ik heb inmiddels drie ingezonden brieven gelezen over het boek 365 dagen Nederlander van Naeeda Aurangzeb. Alle drie negatief. Kort gezegd: Aurangzeb slaat de verkeerde toon aan. Ze is niet gezellig, en wij Nederlanders willen het graag gezellig hebben.

Maar stel je voor dat die 365 verhalen waar zijn. Of zelfs maar een op de tien. Dat vind ik nog veel minder gezellig. Laten we stoppen met die witte breekbaarheid.

Jan Gravestein, Utrecht

Gouden Koets (1)

Koets uit het museum. Deurtje vervangen door deurtje met het Nederlands elftal. Rit door Den Haag. Oude deurtje terugplaatsen. Koets in museum.

Geert Korsten, Eindhoven

Gouden Koets (2)

Laat de Gouden Koets nu waar hij hoort: in het museum. We kunnen via de beelden van het zijpaneel daar herinnerd worden aan ons slavernijverleden. En de koning en zijn vrouw? Ze kunnen lopen en fietsen door Den Haag, of eventueel met de bus of de tram. Zijn ze dicht bij het volk en zo gewoon als wij ze willen zien.

Arjen Boswijk, Groningen

Koffiemachine

De Volkskrant publiceert woensdag een artikel over jonge specialisten die niet aan de bak komen. Donderdag een ‘Brief van de dag’ over het stuwmeer aan artsen/specialisten en op dezelfde pagina een column van Danka Stuijver over het huisartsen­tekort.

En raad eens wie de schuld krijgt van al deze problematiek: Den Haag. Het doet me denken aan een tijd terug, toen Nederland veel kritiek had op het zogenoemde paarse kabinet. Bij ons op het werk was de koffiemachine kapot. Mijn toenmalige leidinggevende fluisterde me toen toe: ‘Komt door Paars.’

Cilia Kleijwegt, Zoetermeer

Meer over