tv-recensieemma curvers

In zijn nieuwe docu gaat Ali B moeilijke vragen niet uit de weg: hij heeft altijd een mantra paraat

null Beeld

De Videoland-documentaire Ali Bouali biedt een boel inkijkjes en familiegeheimen, maar blijft toch wat fragmentarisch.

Emma Curvers

‘Ga je het me makkelijk maken?’, vraagt regisseur Mark Leene aan het begin van de vierdelige docuserie Ali Bouali (Videoland). ‘Ik ga proberen met je mee te werken’, zegt Ali B. ‘Belangrijke mensen gaan moeilijk te spreken zijn’, waarschuwt hij vast.

Dat belooft wat, denk je als kijker. Videoland-documentaires voelen wel vaker aan alsof een cordon managers en labelbazen er de swiffer overheen heeft gehaald, en dan is de film ook nog ‘in samenwerking met Spec’ gemaakt, het muzieklabel en managementkantoor van Ali en zijn mediaschuwe vrouw Breghje (die alleen als geanonimiseerde crimineel in beeld komt).

Toch zitten in Ali Bouali zat onthullende inkijkjes in het leven van de rapper, jurylid, ondernemer en zelfhulpgoeroe. Ali vertelt op bepalende plaatsen over zijn leven, bijvoorbeeld in de wijken waar hij opgroeide: dat hij tegen vergoeding patatjes haalde voor sekswerkers als een Getir-bezorger avant la lettre, hoe hij voor 10 gulden zijn maagdelijkheid verloor aan zo’n sekswerker en hoe hij in Almere dealer werd.

Ook het verhaal van de afwezige vader Bouali wordt verteld, via Ali B’s moeder, die alleen telefonisch te horen is. ‘Je vader was net als jij een oplichter vroeger’, zegt ze tegen Ali, en ze schetst een gezinsleven vol geweld, gokverslaving en drank. Een oom van Ali B reageerde via TikTok furieus op die ontboezemingen in de serie, maar er wordt met mededogen over de inmiddels overleden vader gesproken. In deel 2, het kwetsbaarste deel, vertelt Ali dat hij zijn vader herkent in zichzelf, in eerdere gok- en drugsverslavingen.

Ali B in Ali Bouali. Beeld Videoland
Ali B in Ali Bouali.Beeld Videoland

Vaak zat zou je willen doorvragen, maar daarvoor heeft Ali B nauwelijks geduld. Hij praat over zichzelf in kant-en-klare powermantra’s. Als de regisseur zegt: ‘Hoge bomen vangen veel wind’, weet Ali direct: ‘Wie bepaalt of ik een boom ben of een windmolen? Dat ben ik.’

Het Ali B-zelfhulpverhaal is: tegenwind maakt je sterker en harder. In deel 3 vertellen vooral bekenden over zijn stekelige, arrogante kant. ‘Als het even niet naar zijn zin gaat’, zegt zanger Brace, ‘dan denk ik dat heel Nederland hem niet herkent.’ We horen de opnamen van een ruzie met zanger Waylon, rapper Boef foetert dat Ali niet kan luisteren. Toch past ook dit in het zelfgeschapen beeld van straatvechter en gangster Ali B, de man die bij een zakelijke meeting met ontbloot bovenlijf komt binnenlopen en bevelen begint uit te delen.

Pas als Ali richting Europa kijkt vanuit het Noord-Afrikaanse Ceuta, waar hij een weeshuis wil gaan neerzetten, komt er wat rust in. Hoe ziet hij weeskinderen? ‘Een kind dat niet veel begrijpt van de omstandigheden’, zegt Ali B. Begrijpt Ali waarom hij die vraag stelt, vraagt de regisseur. ‘Ja, ik ben niet gek’, zegt hij ongedurig, die kinderen lijken op hem. Ali B slaat liever zelf de maat, ook in de documentaire over zijn leven. En ook dat vertelt het nodige over Ali B.

Meer over