tv-recensieemma curvers

In Rauw Curaçao kijk je recht in de krater die de coronacrisis op Curaçao achterliet

null Beeld

Documentairemaker Wensly Francisco wordt op Curaçao nergens ontvangen als een man van de tv uit het verre Nederland.

Emma Curvers

‘Iedereen moet zijn shirt in zijn broek doen. Kom op, netjes’, zegt Anthony Cijntje streng tegen een rijtje makke honkbalpupillen op een dor veldje op Curaçao. Cijntje is vrijwillig coach, werkt in de gevangenis én is in de weekenden vrijwilliger bij de politie. ‘Het lijkt wel een drilsergeant’, lacht programmamaker Wensly Francisco. Cijntje weet zeker dat hij het lot van de jongens, die weinig tot niets van hun ouders hoeven te verwachten, met orde en tucht een zetje de goede kant op gaat geven.

Hij is een van de vijftien Curaçaoënaren in de vijfdelige serie Rauw Curaçao (BNNVara) van Wensly Francisco en Kees Schaap. Francisco, die zelf op Curaçao is geboren, wil met de serie achter de berichten kijken die hier doorgaans in het nieuws komen: de Isla-raffinaderij die sloot, de toerismesector in comateuze toestand, de werkloosheid van 52 procent en de rellen tegen de regering-Rhuggenaath.

In de eerste aflevering, ‘Help elkaar’, spreekt hij vooral de doordeweekse helden die het eiland draaiende houden. Rosalien Sabat, die tassen van de voedselbank bezorgt, omdat de mensen zich ervoor op straat zouden schamen. En Benjamin Visser, die voedselbossen aanlegt zodat mede-eilandbewoners zelfvoorzienend kunnen worden. Al dat voorbeeldige gedrag zou een te rooskleurig beeld kunnen opleveren en Francisco tast duidelijk naar hoop in bange dagen, maar ook scherpe randjes worden niet weggevijld – en laten zich niet wegvijlen.

Als Francisco met Cijntje meegaat op politiepatrouille, krijgen ze een melding van huiselijk geweld. ‘Werkeloos zitten ze dag in, dag uit op elkaars lip tot het misgaat’, zegt zijn voice-over. ‘Dit is het gezicht van de crisis in Curaçao.’ Francisco, die Papiaments spreekt, wordt nergens ontvangen als die man van de tv uit het verre Nederland.

Clown Juny met Wensly Francisco in Rauw Curaçao. Beeld BNNVara
Clown Juny met Wensly Francisco in Rauw Curaçao.Beeld BNNVara

Dat we er met hem als voormalig eilander kunnen rondkijken, maakt de serie persoonlijk, zoekend en daardoor juist beklemmend. Je kijkt recht in de verse krater die de coronacrisis achterliet. Francisco voelt zich verwant met jongens als Lon Mutueel, een van de aanstichters van de rellen in Willemstad, die net als hij uit een slechte wijk komt en al jong in aanraking kwam met de politie. Zo had het hem ook kunnen vergaan, zegt Francisco, alleen werd hij dankzij wat andere afslagen, de discipline van het leger en wat vaderfiguren programmamaker in Nederland.

Dat vertelt hij ook aan Juny Richardson (in aflevering 2, zondag te zien), een jonge gast die zijn baan bij de Isla-raffinaderij verloor. Juny is toen maar clown geworden, al maakt hij daarmee noch zichzelf, noch feestgrage kinderen blij. Samen met Francisco wacht hij in de regen op een kinderfeestje. ‘Er is een wonder nodig om er iets aan te veranderen’, zegt de clown over zijn eiland tegen Francisco. Die weet gelukkig beter dan een clown te gaan zitten opvrolijken.

Meer over