ColumnLisa Bouyeure

In de oude tekst van Drs. P zagen de momfluencers een nieuwe poging om kindermisbruik te normaliseren

null Beeld

Een klein fragment uit de Nederlandse letteren voor bij de zaterdagochtendkoffie: ‘Haar tong liefkoost Rika’s binnenste. ‘Ja! Ja! Toe!’, zegt Rika. ‘O! Dat is...’ Ze klemt haar handen vast in het haar van Tante Truus. Nu gaat ze hijgen. Haar hoofd rolt heen en weer. ‘Aah!’, roept ze. ‘Aaaaaah!’’

Het verhaaltje over de 15-jarige Rika en haar tante Truus komt uit de koker van Drs. S, beter bekend als Drs. P, die het in 1971 in zijn geïllustreerde boekje Allerlei ontucht opnam, geschreven in een oubollig ot-en-sientaaltje. Volgens de beschrijving op een veilingsite waren de kinderlijke verhaaltjes over pedofilie, incest en, nou ja, allerlei ontucht dus, bedoeld als parodie op de erotische verhalen zoals die indertijd in seksblaadjes verschenen. Drs. P-stichting Het Heen- en Weerschap liet het onlangs als bibliofiele uitgave herdrukken in een oplage van driehonderd. Een curieus jarenzeventigrelikwie voor de verzamelaar, zeg maar.

Maar nadat uitgever Vic van de Reijt er een stukje uit had voorgelezen bij De Taalstaat, met als toehoorder Frits Spits met een besmuikt lachend oho-dit-kan-tegenwoordig-echt-niet-meer-gezicht, was op Instagram algauw de indruk ontstaan dat Allerlei ontucht op dikke stapels in de winkels zou komen te liggen tijdens de Kinderboekenweek volgende maand. ‘Politiek, doe hier iets aan’, schreef stichting Free a Girl in een post waarin de heruitgave van ‘dit bizarre kinderboek’ sterk werd veroordeeld.

De zorgen werden gedeeld door beautyvloggers, realitysterren en BN’ers als Fajah Lourens, Fred van Leer, Kim Feenstra (‘laat de politiek de TERING krijgen’) en Nienke Plas (‘op de brandstapel’). Denk-Kamerlid Kuzu noemde het ‘next level in het normaliseren van kindermisbruik’. Wie iets mompelde over de vrijheid van fictie – want hoe moet het anders met alle 15-jarige slachtoffers in de Scandinavische thrillerseries die we massaal verslinden – kreeg toegebeten dat ‘ze je niet alleen moeten laten met kinderen!’

Normaal krijgt de wokebeweging de schuld van dit soort ophefjes, en ook nu las ik weer gezucht over ‘woke zeikerds’ die ‘hoe woker hoe gekker’ zouden worden. Maar in dit geval lijkt het toch anders te zitten. Sinds het begin van de coronapandemie gaan op Instagram de wildste complotten rond over een pedofiele wereldelite die bloederige rituelen uitvoert. Hashtags als #savethechildren wisten uit het schemerige QAnon-hoekje te ontsnappen en zich te nestelen op de zonnige profielen van BN’ers en momfluencers met linnen beddengoed in de kleur dusty rose.

Natuurlijk is het overgrote deel van de mensen die tegen kindermisbruik ageren geen complotdenker. De werkelijkheid is erg genoeg en kan onze onverdeelde aandacht goed gebruiken. Maar de pastelkleurificering van QAnon heeft wel laten zien hoe makkelijk bepaalde aspecten van zo’n complot bij een breed publiek kunnen blijven hangen, bijvoorbeeld het idee dat er een geheime operatie gaande is om kindermisbruik te normaliseren via cultuur en de media. Die overtuiging droeg er eerder al aan bij dat het televisieprogramma Gewoon bloot de socialemedia-inquisitie achter zich aan kreeg, net als de Franse film Cuties.

Er valt een reuze-interessant gesprek te voeren over het seksualiseren van kinderen, dat niet in de laatste plaats op Instagram zelf gebeurt, waar kleuters met naveltruitjes als minivolwassenen poseren. Het platform kan ook wel een goede discussie over literatuur gebruiken, bijvoorbeeld over het verschil tussen iets mogen opschrijven en de functionaliteit of scherpzinnigheid ervan. Maar dat gebeurde deze week allemaal niet. Voor de volgende keer had het geautomatiseerde Twitteraccount @DrsP_Bot nog wel een bruikbaar advies: ‘laten wij ons ditmaal eens wat critischer beschouwen’.

Meer over