Ik, Hansl, heb niets tegen moslims

Je kunt heel goed vóór een minaretverbod stemmen zonder meteen islamhater te zijn.

Heeft een Zwitserse militieleider, met overslaande stem ‘Leve Wilhelm Tell, Hüttenkäse en paarse koeien! Grüss Gott!’ roepend, zich met een toestel van Swissair in een dicht met moslims bevolkte reuzenminaret geboord, met duizenden doden tot gevolg?

God, Allah & de beschaving zij dank: Nee.

Maar je zou het bijna denken, gezien alle ontsteltenis die sinds het weekeinde over ons wordt uitgestort nadat 57 procent van de Zwitsers afgelopen weekeinde voor een minarettenverbod stemde. De Nova-verslaggever sprak maandag een Zwitserse moslim die had gezegd: ‘Dit was onze 9/11.’

Ik vraag me altijd af wat zo’n verslaggever na afloop van zo’n gesprekje tegen de gesprekspartner zegt. ‘Ik voel je pijn?’ Of: ‘Ik zal je even onder een koude douche zetten want je bent duidelijk hysterisch’?

Dat laatste lijkt me geëigend. Als er plek is onder die douche, mogen er ook nog wel wat journalisten bij. Want de kortste samenvatting van de nieuwsstroom van de afgelopen dagen is dat de Zwitserse bevolking opeens voor 57 procent uit ‘racisten’ blijkt te bestaan.

Over het onderscheid tussen ras en geloof wil ik het nu niet hebben. Wel over de verschillende redenen die iemand zou kunnen hebben om vóór zo’n minaretverbod te zijn.

Want eerst moeten we vaststellen dat het wel een prachtsymbool is, zo’n minaret.

Volgens moslimtheoloog Tarik Ramadan moet je het symbool van de minaret in Zwitserland vergelijken met een thema als de hoofddoekjes in Frankrijk of homoseksualiteit in Nederland. Maar dan is die minaret wel veel sprekender. Je kan er alle kanten mee op, het beeld blijft sprekend.

Hier volgt zomaar een ton met argumenten en beelden waaruit een minaretverbieder – we noemen hem hier Hansl - zou kunnen grabbelen.

Ik, Hansl, heb niets tegen moslims, maar er zijn een paar schaduwzijden aan die religie die me niet bevallen. De aanslag op de Twin Towers zit me nog steeds dwars; de politieke vertaling die sommige moslims geven aan hun religie bevalt me niet. De zichtbare, achterlijk aandoende orthodoxe trekken van de islam evenmin: hoofddoekjes, burka’s, mannen in jurken, oproepen tot gebed, enzovoort.

Onze Hansl hoeft maar met een van de bovengenoemde zaken een probleem te hebben en een stem voor een verbod wordt aanlokkelijk. Eén voor de hand liggende redenering: Dat hoort niet bij het moderne Zwitserland. Daar wil ik, Hansl, paal en perk aan. Ik wil een signaal afgeven. Geweldloos, natuurlijk. Democratisch.

En daar is dan die minaret. Voor wie het erin wil zien een fallisch symbool van de ouderwetse heimwee-moskee, vrouwenonderdrukking, ambitie tot wereldoverheersing, enzovoort. Er staan er maar vier van in heel Zwitserland, maar dat mag geen beletsel zijn, voor een symbool. Dat onderstreept juist het principiële karakter van een en ander.

Volgens mij kun je met een of meer van bovengenoemde argumenten heel goed vóór een minaretverbod stemmen zonder meteen islamhater te zijn, laat staan racist. Je kunt zelfs moslim zijn. Want je kunt dan nog steeds zeggen: laat de minaret – lees: politieke islam of burka enzovoort - eraf en je moskee is welkom. En jij, moslim, ook.

En nogmaals: er is afgelopen weekeinde dus geen druppel bloed gevloeid en iedere, maar dan ook iedere vergelijking met 9/11 gaat volkomen mank.

Ron Meerhof

null Beeld
Meer over