De bewuste digibete burgerOlaf Tempelman

Houd zaken van leven en dood analoog!

null Beeld

Twee jongemannen met rimpelloze gezichten bedekt met baarden komen elkaar tegen bij de kluisjes in de kleedkamer van de sauna.

De ene baard: ‘En hoe gaat het nu met je moeder?’

De andere baard: ‘Ze is inmiddels overleden. Drie weken geleden heb ik het al op Facebook gezet.’

Een siddering gaat door de kleedkamer. Hoe redt een mens zich als blijkt dat hij een digitale overlijdensaankondiging heeft gemist? Ik zou niet weten hoe. De nalatige baard weet het evenmin. En dus probeert hij door vijf deuren tegelijk te vluchten. Hij is zoals de meeste Nederlanders die zich in het openbaar verantwoorden druk druk druk. Als hij laat thuis komt, schiet Facebook er weleens bij in. Hij is sowieso niet zo’n actieve sociale mediagebruiker. Je wordt in onze digitale prachttijd bedolven onder mails en apps waarop je vaak onmiddellijk moet reageren. Soms vergeet je iets. Sorry sorry sorry.

Ik wil de nalatige baard te hulp schieten door op een zeepkist in de kleedkamer te roepen dat wetenschappers en privacy-experts acht uur per dag Facebooken afraden. De nadelen zijn onderhand gemeengoed – maar vertel mensen dat je iets op Facebook heb gemist en je vertelt ze dat je huis geen toilet heeft. Lastig hoor! Ik heb al meerdere boeklanceringen en een filmfestival gemist omdat het niet in de hoofden van de organisatoren opkwam dat slechts 2,45 miljard mensen zich dagelijks aan Facebook blootstellen. Wie zijn zwemdiploma’s en zijn pianospelende katten aan de algoritmen wil voeren, moet het zelf weten, maar houd zaken van leven en dood analoog! Een sterfgeval is voor vrienden, niet voor Mark Zuckerberg!

Ik sta op het punt de ene man met de baard te vragen waarom hij de andere man met de baard geen rouwkaart heeft gestuurd. Dan besluit ik de situatie voor beiden niet nog erger te maken dan die al is.

Meer over