columnaleid truijens

Houd eens op met die emo-oorlog om ‘onze kinderen’, beleidsmakers

null Beeld
Aleid Truijens

‘In het belang van ónze kinderen.’ ‘Belast de zorg niet nog zwaarder.’ ‘Gebruik leraren niet als menselijk schild.’ ‘Laat kinderen niet boeten voor óns gedrag.’ De emotionele argumenten voor en tegen het sluiten van scholen en het vaccineren van kinderen vliegen in het rond. Niet te harden, dat gemanipuleer. Intussen groeit de onrust bij leerkrachten en ouders.

Het kabinet heeft gesproken: de scholen blijven open. Maatregelen als verplicht testen voor leerlingen en leraren en verplicht thuisblijven bij verkoudheid en aantoonbaar goede ventilatie zijn niet ingevoerd, het blijft bij adviezen. Maar veel scholen zijn niet volledig open. Er worden dagelijks schoolklassen naar huis gestuurd omdat de juf of meester ziek is, er geen vervanger is, of omdat er veel besmettingen zijn in de klas.

Nog altijd zegt Arie Slob dat scholen openhouden ‘verantwoord’ is. Dat zegt hij net zolang totdat het ineens erg onverantwoord is. Zo gaat het al twintig maanden bij Slob. Missionair of demissionair, dat maakt bij deze onderwijsminister niet uit. Hij heeft maar één missie: de schoolbestuurders niet ontrieven. Hij schuift elk coronabeleid af. Hij liet leraren, voordat er vaccins waren, onbeschermd voor de klas staan en bepleitte geen voorrang bij vaccinaties. Hij maakte 400 miljoen vrij voor betere ventilatie, maar bij een kwart van de scholen is de ventilatie nog steeds slecht. Deze winter gaat akelig veel lijken op de vorige.

De besmettingsgolf op scholen stelt directies opnieuw voor organisatorische problemen. Weer moeten leerkrachten afwegen of ze voor dertig potentiële virusbommetjes gaan staan, vooral ouderen die lang geleden zijn gevaccineerd. Ouders die hun kind mee naar huis krijgen, kunnen niet werken en moeten dat aan hun baas uitleggen – ook als ze in de zorg of het onderwijs werken. Opa’s en oma’s passen nu liever niet op. Kinderen zijn weer bang opa en oma ziek te maken. Voor al deze complicaties is geen beleid bedacht. Leerkrachten en ouders zoeken het maar uit.

Iedereen wil dat de scholen openblijven. Iedereen wil het beste voor kinderen. Het gevaar van leerachterstanden, eenzaamheid en huiselijk geweld is echt wel doorgedrongen. Iedereen bespeelt het publiek met emo-argumenten. Dat de ene autoriteit, Diederik Gommers, namens de ic-artsen pleit voor schoolsluiting – anders ‘code zwart’ – en de andere, Károly Illy, namens de kinderartsen die maatregel ondenkbaar vindt, en dat gezaghebbend pedagoog Micha de Winter juist bij schoolsluiting schermt met de term ‘code zwart’, zaait verwarring. Wie heeft gelijk?

Intussen voelen veel leraren zich onveilig. Ook nu krijgen zij geen voorrang bij de boosterprik. Waarom niet? Het is het minste wat je kunt doen bij wat je van hen vraagt.

De discussie over het vaccineren van 5- tot 12-jarigen – het vaccin voor hen is goedgekeurd – is net zo’n emotioneel moeras. Illy speelt fijntjes in op schuldgevoel. Hij verwijt dat wij kinderen ‘laten opdraaien voor de puinhoop die wij er als volwassenen van hebben gemaakt’. Wij? De meeste volwassenen hebben zich keurig laten vaccineren en ongevaccineerden gaan zich hierdoor echt niet schamen. En waarom is vaccinatie van kinderen, in het belang van de volksgezondheid, verschrikkelijk? Ons is voortdurend ingepeperd dat we ons niet alleen voor onszelf, maar voor de gemeenschap vaccineren.

Ik kan niet beoordelen of scholen openhouden en kinderen vaccineren wenselijk en verantwoord is. Maar houd op met die emo-oorlog, beleidsmakers. Overtuig met feiten en cijfers. Geef ons inzage in rationele afwegingen, in dilemma’s, in voors en tegens. Hak dan knopen door en stel duidelijke regels en protocollen op. Zonder tranentrekkerij wordt deze winter al moeilijk genoeg.

Meer over