ColumnPeter de Waard

Hoe trumpiaans is ondernemer Gerard Sanderink?

null Beeld

Er zijn bizarre overeenkomsten tussen president ­Donald Trump (74) en ­Gerard Sanderink (72), eigenaar van computerbedrijf Centric.

Beiden zijn succesvolle ondernemers die in hun eigen fantasiewereld van onmisbaarheid geloven. Beiden behoren tot de elite van vijftig rijkste personen in hun land. ­Beiden hebben nogal eens lak aan fatsoensregels, waarden en normen en verzinnen voor elke tegenslag een samenzweringstheorie.

Beiden zijn ook kind van de wilde jaren van het neoliberale kapitalisme. In de overname-oorlogen van die jaren waren ze tegelijkertijd roofridders (raiders) en bevriende ridders (white knights). Als raiders belaagden ze met geleend geld grote beursgenoteerde fondsen, als white knights smeerden ze het management stroop om de mond, ­zo lang er een slaatje uit te slaan was.

Trump zat in het vastgoed, Sanderink in de ict. Beiden twijfelden nooit. ‘Soms kom je in een situatie terecht waarin iedereen elkaar zit aan te kijken, terwijl niemand wat doet. Dan kom ik langs en denk: Hop, ik doe een zet’, vertelde Gerard Sanderink in deze krant.

Hij wilde zich waarmaken, want zijn vader vond hem eigenlijk een minkukel. Pas toen hij op zijn 16de het ouderlijk huis verliet, kon hij ­boven zichzelf uitstijgen.

Hij haalde een bul elektrotechniek op de TH in Twente met als bijvakken wiskunde en bedrijfskunde. Hij ging bij BSO van Eckart Wintzen werken en begon in 1979 voor zichzelf: software voor geautomatiseerde productielijnen van Philips (videorecorders), Heineken (biervullijnen) en Nutricia (potjesvullers). Hij kocht kleine noodlijdende computerbedrijfjes op om het juiste personeel binnen te halen.

‘Als ik een verlieslijdend bedrijf winstgevend heb gemaakt, zoek ik een nieuwe uitdaging. Liefst wat moeilijker’, klopte Sanderink zich op de borst. Hij ging prat op zijn werkdagen van 18 uur. Hij kocht de restanten van het ict-bedrijf HCS waaraan bedrijfsdokter Joep van den Nieuwenhuyzen, paardenmiljonair Léon Melchior en superkruidenier Eric Albada Jelgersma zich hadden vertild.

Hij had haast: ‘Het leven gaat snel voorbij en ik heb veel gemist. Ik heb geen gezin opgebouwd, ik ben niet getrouwd. Ik moet accepteren dat ik maar een ding goed kan en dat is automatisering.’ In 1997 zette hij een kroon op zijn werk door Multihouse in Gouda af te troggelen van de ­bewindvoerders voordat de roofridders zouden toeslaan. Hetzelfde jaar zette Trump zijn tweede vrouw aan de kant, omdat hij geen tijd had voor een getrouwd leven.

Trump zou televisiester worden, opnieuw trouwen en als politicus het hoogste ambt bereiken. Sanderink bouwde zijn imperium uit tot een softwaregigant waar in 2005 het ingenieursbureau Oranjewoud en vijf jaar later bouwbedrijf Strukton aan werden toegevoegd. Hij begon op zijn oude dag alsnog een liefdesrelatie met een ‘cybercharlatan’ en zette justitie buiten de deur. Trump stookte zijn volk op.

Hoe ouder, hoe gekker.

Meer over