ingezonden brieven

Hoe tekenen jongeren nu een penis en een vagina?

De lezersbrieven van vrijdag 28 januari

Redactie
Midden op het platteland staat in een weiland een transformatorhuisje. Dit gebouwtje in het dorp Werkhoven (gemeente Bunnik) speelt een rol bij het transport en de distributie van elektriciteit.  Op de bakstenen muur en de ijzeren deur van het gebouwtje heeft een persoon zijn erotische dromen getekend.  Beeld ANP/George Mollering
Midden op het platteland staat in een weiland een transformatorhuisje. Dit gebouwtje in het dorp Werkhoven (gemeente Bunnik) speelt een rol bij het transport en de distributie van elektriciteit. Op de bakstenen muur en de ijzeren deur van het gebouwtje heeft een persoon zijn erotische dromen getekend.Beeld ANP/George Mollering

Brief van de dag

Na het lezen van de column van Sylvia Witteman moest ik denken aan mijn middelbare school. Ik zat in de tweede klas (het jaar 1965) en in een van de biologielessen kregen we de opdracht om het geslachtsdeel te tekenen op een A4.

De meisjes een piemel, de jongens een vagina. Iedereen, bijna iedereen, worstelde met die opdracht. Ook ik (de jongste van vijf kinderen) had nog nooit een blote piemel gezien.

Ik weet niet meer wat ik getekend heb, maar weet nog wel dat ik blij was dat het les­uur maar 50 minuten duurde en we weer naar een ander lokaal mochten.

De docent haalde de A4’tjes op en moest smakelijk lachen. Dat herinner ik me ook.

Hoe zou dat nu gaan als die opdracht gegeven zou worden aan 13- tot 14-jarigen? Pakken ze meteen de telefoon om een voorbeeld-dickpic te bekijken? Of het potlood om de juiste contouren op papier zetten?

Annelies van Eijkeren, Rossum

Afstandsmoeders

Het oordeel van de rechter dat ‘de staat niet verantwoordelijk is’ voor het drama rond de zogeheten afstandsmoeders mag een gotspe heten. Vergeten wordt dat veel zwangere meisjes destijds minderjarig waren, ik behoor tot die groep. De voogdij van de baby ging daardoor direct naar de staat. Ik heb die voogdij nooit gehad, met andere woorden had verder niets in te brengen en mijn kind werd na de geboorte meegenomen door een maatschappelijk werkster.

Dat dit ging gebeuren, werd mij voor de bevalling wel meegedeeld. Uit coulance kon ik kiezen: haar in een pleeggezin laten plaatsen of in een kindertehuis. Dit betekende niet dat ik, als ik meerderjarig werd, de voogdij kon krijgen. Ik had geen band met het kind opgebouwd. Rechters deden inderdaad dit soort uitspraken.

Ik acht de staat hier daadwerkelijk aansprakelijk voor, de voogdij niet toekennen is geen zaak van maatschappelijke of religieuze druk maar een keuze door de staat gemaakt. De staat heeft bewust nagelaten mij ook maar één enkele mogelijkheid te bieden mijn kind bij mij te houden. Tenslotte is het de staat die ons, mijn baby en mij, heeft overgeleverd aan de Raad voor de Jeugdbescherming.

Het gaat niet aan de houding van mijn ouders of maatschappelijke druk, verantwoordelijk te maken voor dit handelen. Dit soort verdediging door de staat, door de rechter bekrachtigd, om cynisch van te worden.

Roos van Alten, Spijkenisse

Inflatie

Kunnen we alsjeblieft stoppen het inflatie te noemen en het bij de echte naam noemen? Prijsopdrijving en hebzucht van bedrijven.

Richard Koopman, Oss

Booster

Gelukkig heeft het kabinet besloten de quarantainemaatregelen voor jongeren tot 18 jaar terug te draaien. De besmettingen op scholen zijn zo hoog, dat zij anders nauwelijks meer op school kunnen komen. Maar hoe zit het met de booster voor jongeren? Afgelopen zomer werden alle 12- tot 18-jarigen opgeroepen zich vooral te vaccineren om besmettingen tegen te gaan. En nu, terwijl de besmettingen onder deze groep zo hoog zijn, horen we niks meer over of en hoe een boosterprik voor deze groep nodig is.

Bovendien kunnen jongeren vanaf februari in Italië en Frankrijk al nauwelijks meer terecht, omdat de QR-pas maar zes maanden geldig mag zijn. Eind december is een advies aan de Gezondheidsraad gevraagd. Duitsland prikt al jongeren, net als de Verenigde Staten. Loopt het kabinet hier nou weer achter de feiten aan?

Brigitta van den Berg, Amsterdam

Taiwan

Pieter Waterdrinker schetst een realistisch beeld van de huidige spanningen rondom Oekraïne. Een belangrijke, ondergesneeuwde vraag in deze discussie is: hoe snel staat China in Taiwan als Poetin ongehinderd zijn gang kan gaan? Zeker als de Navo en de VS werkloos toekijken bij zo’n inval, is dit scenario zeer wel mogelijk.

Harry Jansen, Santpoort Zuid

Ingezonden brieven

Ik stel voor dat de verzamelde ingezonden brieven aan de Volkskrant iedere vrijdag door een bode worden voorgelezen tijdens de ministerraad.

Er zitten vaak zulke goede ideeën bij dat vele oplossingen voor ons land op korte termijn mogelijk zijn.

Philip Walkate, Amsterdam

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl