verslaggeverscolumnmark misérus in IJmuiden

Hoe de ‘gelukkigste man op aarde’ in een worsteling met boa’s belandde

null Beeld

De zon scheen, de mensen hapten lekker van hun Jamaican jerk-chicken en keken uit over de haven van IJmuiden. Wie nog iets anders wilde, zoals een fles limoncello voor thuis of een pot sambal baksi, liep zonder mondkapje de zaak in van René Pluijm, want de horecaondernemer en tv-kok vindt mondkapjes enorme onzin.

En dan was er die zaterdag ook nog als speciaal gerecht een maïstortilla met boven houtskool gegrild rundvlees, geserveerd met chimichurri en guacamole. Het kon eigenlijk niet veel gezelliger.

Totdat een boa zei dat Pluijm zijn tent moest sluiten.

Toen knapte er iets bij René Pluijm, bekend van tv-programma’s als Pluijms eetbare wereld, schrijver van kookboeken en zelfverklaard ‘eetverbeteraar’.

De sfeer werd al snel onvriendelijk. Pluijm weigerde zijn id-bewijs te laten zien, want daarvan hadden de boa’s volgens hem al kopieën gemaakt bij hun eerdere bezoeken. En aan het sluiten van zijn zaak, zijn ‘levenswerk’ waar hij zich ‘veertig jaar de tyfus voor had gewerkt’, zou hij zeker niet meewerken.

Doordat Pluijm aan jiujitsu doet, kon hij zich steeds losmaken als de boa’s hem te pakken hadden. Toen bogen ze zijn arm naar achter volgens de opbrenggreep die hij uit het jiujitsu kent. Zo eindigde de zelfverklaard gelukkigste man op aarde met zijn gezicht tegen zijn eigen oldtimer en werd hij met een bloedende wond op zijn kale hoofd afgevoerd naar het politiebureau.

Veel mensen zagen het filmpje van zijn aanhouding, dat hij zelf op Facebook zette. De media schreven erover, want Pluijm is – zeker sinds corona – een uitgesproken ondernemer en bekend door zijn culinaire reizen op tv.

Ik zie het filmpje ook en vraag me af: hoe komt een dolgelukkige, immer positieve tv-kok in een worsteling met boa’s terecht?

‘Ik ben nog steeds de gelukkigste man op aarde’, verzekert Pluijm als ik hem een week na de ‘schermutseling’ (zijn woord) in zijn culinaire werkplaats tref. ‘Als je niveau van basisgeluk hoog genoeg is, kun je wel een stootje hebben.’ Goed, hij wordt sinds corona elke nacht boos wakker en huilt gemiddeld elke drie weken een keer. ‘Maar dat is niet erg. We hebben allemaal ons rugzakje om mee te dealen.’

Horecaondernemer en tv-kok René Pluijm tijdens zijn aanhouding op 17 april. Zijn zaak in IJmuiden moest dicht omdat hij zich niet aan de coronaregels hield. Beeld Facebook René Pluijm
Horecaondernemer en tv-kok René Pluijm tijdens zijn aanhouding op 17 april. Zijn zaak in IJmuiden moest dicht omdat hij zich niet aan de coronaregels hield.Beeld Facebook René Pluijm

Het Openbaar Ministerie moet nog beslissen of en welke straf hij krijgt, maar na een ‘goed gesprek’ met de burgemeester deed Pluijm zijn zaak zaterdag weer open. De meeste mensen lopen nog steeds naar binnen zonder mondkapje. Om ons heen liggen bonbons, bloemen en andere steuntjes in de rug van sympathisanten die vinden dat Pluijm een held is, omdat hij tenminste zijn mond opentrekt tegen het coronabeleid.

Aan deze rode tafel zaten volgens Pluijm soms wel twintig mensen tegelijk te eten. Totdat burgemeester Frank Dales oordeelde dat er een acuut gevaar voor de volksgezondheid dreigde, vanwege al die mensen zonder mondkapjes, de eters binnen en de mensen die op de stoep stonden te consumeren terwijl het terras nog niet open was. De sluiting was volgens Dales voorafgegaan door meerdere waarschuwingen, al bezweert Pluijm van niet.

‘Ik ben zeker niet de strengste in de leer van alle burgemeesters in Nederland’, zegt Frank Dales als ik hem bel. Toen zijn collega’s de parkeerplaatsen van bossen en stranden afsloten om mensen thuis te houden, deed hij dat bewust niet. ‘Ik woon met een vrouw en kinderen. Het strand en het bos zijn ook mijn uitjes in coronatijd.’

De andere kant, zegt Dales, is dat de regels nu eenmaal voor iedereen gelden. ‘Als meneer Pluijm herhaaldelijk en publiekelijk roept dat hij zich niet aan de regels houdt, en zijn concullega’s doen dat wel, is dat oneerlijke concurrentie. En zij hebben het net zo zwaar als hij.’

Op één punt vinden de burgemeester en de horecaondernemer elkaar. Pluijm heeft altijd gezegd dat hij de consequenties voor zijn daden zou aanvaarden. Dales, ietwat ongelukkig uitgedrukt: ‘Daarin geef ik hem een hand.’

Zou het niet makkelijker zijn als je wat meer met de stroom meebeweegt, vraag ik Pluijm. Maar zo zit hij niet elkaar. Hij is antiautoritair, dat bleek al op school en in militaire dienst, en hij kan niet tegen onrecht. ‘Wat er vorige week gebeurde, zat er al langer aan te komen’, zegt vriendin Minou.

Deze woensdag mag ook Pluijms terras weer open. Hij schiet er financieel weinig mee op, maar hij wil ook niet te lang in de negativiteit blijven hangen. Daarom is hij bezig met een nieuwe serie op zijn YouTube-kanaal, waarin hij op zoek gaat naar het positieve bij horecaondernemers in coronatijd. De laatste tijd was zo zuur, zegt hij, terwijl hij juist een heel optimistisch mens is.

Buiten bestel ik – voordat het misschien te laat is – Pluijms nieuwste creatie, een niet te missen verwijzing naar de gebeurtenissen van een week geleden. Een Broodje Ongelooflijk Asociaal heet het. Afgekort: boa.

Meer over