ingezonden brieven

Het UWV is geen uitkeringsorganisatie

De ingezonden lezersbrieven van maandag 14 juni.

Een arbeidsbemiddelaar van het UWV. Beeld Foto Guus Dubbelman / de Volkskrant
Een arbeidsbemiddelaar van het UWV.Beeld Foto Guus Dubbelman / de Volkskrant

Brief van de dag

Waar ik mij al langer aan erger, is het feit dat het UWV in de pers al jaar en dag wordt getypeerd als een ‘uitkeringsorganisatie’, terwijl de ‘U’ in UWV toch echt staat voor Uitvoeringsorganisatie Werknemers Verzekeringen. Immers, het UWV ging ruim tien jaar geleden de fusie aan met het Centrum voor Werk en Inkomen. Ook uit een aanzienlijke tak van maar liefst vijfduizend medewerkers (oud-medewerkers Arbeidsvoorziening en zelfs, voor de nog meer historisch aangelegde personen, Het Gewestelijk Arbeidsbureau) die niks met uitkeren te maken hadden en hebben.

Maar met het verlenen van hulp bij het vinden van een baan of voorkoming van werkloosheid of integratie naar werk na ziekte. Met als taak juist de klanten met de menselijke maat te bedienen en open te staan voor vragen over werk en scholing.

Absoluut niet om mensen te belagen als uitkeringstrekkers die maar even snel hun zaken op orde moeten hebben van de boze uitkeringsinstantie.

De divisie van het UWV die ik hier bedoel, heet Werkbedrijf. Daarnaast zijn er natuurlijk de divisies Uitkeren, Bezwaar en beroep, Klant Contact Centrum en Sociaal Medische Zaken. Ook bij deze divisies werken vaak kundige collega’s die weten wat ze doen en daar niet alleen maar zitten om klanten te pesten.

Henny Goedemans, Amsterdam

Omtzigt (1)

Het CDA is ‘ontzettend teleurgesteld’ dat Pieter Omtzigt de partij verlaat. Nogal logisch, één zetel minder, daar gaat het om. Macht. Zelfreflectie is de partij kennelijk vreemd: een gevalletje ‘balk in eigen oog’ niet zien.

Hans van Noord, Utrecht

Omtzigt (2)

Omtzigt zegt zijn partijlidmaatschap op. Hoekstra zegt dat hij teleurgesteld en geschrokken is. De haan kraait drie maal.

Gerard Mensink, Vleuten

Omtzigt (3)

Langzaamaan is mijn beeld van Omtzigt aan het kantelen. Los van zijn geweldige prestaties en inzet rond de toeslagen, begint bij mij ook het beeld naar voren te komen van een gefrustreerde, gekrenkte man die overtuigd is van zijn grote eigen gelijk. Ik zou hem willen vragen of hij met al zijn uitlatingen ook naar buiten was gekomen als hij lijsttrekker van de CDA was geworden? We zullen het helaas nooit weten.

Margot Spelbrink, Rhoon

Moed

Je moet toch hopen dat GroenLinks, PvdA en D66 de moed hebben uit de formatie te stappen nu de VVD en het CDA elkaar in een dodelijke omhelzing blijven vasthouden. De moedwillige beschadiging van Pieter Omtzigt, beschadigt het aanzien van de politiek in zijn geheel. Als je daar niet van doordrongen bent, keer je je als volksvertegenwoordiger definitief van de kiezers af. Dat is een verontrustende gedachte..

Niek Vink, Den Helder

Hedy

In een mooi interview met prachtmens Hedy d’Ancona (Magazine, 12 juni) spreekt zij van ‘De oude dag is niet zo afschrikwekkend als die wordt voorgesteld’. Dat geldt dan misschien voor geïnterviewde, en dat is haar zeer gegund dus, maar zij zal als oud-politiek dier toch weten dat zij niet de gemiddelde oudere vertegenwoordigt.

A. Vogel, Haarlem

Herkomst

In reactie op de column De Wamelse van Paulien Cornelisse (Voorpagina, 12/6): Mijn zoon, de Haarlemse sportjournalist en redacteur Charlie Bootsman, geboren in Amsterdam, met West-Friese roots en kaaskoppige afkomst vanwege de geboorteplaats Andijk van zijn vader en Alkmaar van zijn moeder, wier beider ontstaansgeschiedenis is gelegen in respectievelijk Groningen en Dordrecht en Heerhugowaard en Barsingerhorn, vertelde dat het in 2010 in zijn eerste baan bij het Haagse ANP, vestiging Amsterdam, zeer wenselijk werd gevonden om namen af te wisselen met geboorte- of woonplaats of land van herkomst aanduiding.

Karel Bootsman, Santpoorter

Oeigoers

Die foto’s van de gesloopte Oeigoerse moskeeën (Zaterdag, 12/6) geven een aardig beeld van hoe Nederland er onder Geert Wilders uit zou zien.

Bert Groen, Tilburg

Succes

Wat schrijft Merel van Vroonhoven als leerkracht in spe met empathie en de verfrissende blik van een buitenstaander over de stand van ons basisonderwijs (Ten eerste, 12 juni). Ik wens haar veel succes met het vinden van een baan, maar laat dat niet het eindstation zijn van deze prettige columnreeks.

Sven Schellekens, Amsterdam

Meer over