Paulien Cornelissein 150 woorden

Het probleem van een wens als ‘vrede’ is dat er geen papier omheen kan

null Beeld
Paulien Cornelisse

Soms is het gezinsleven chaotisch, ik hoef dit andere ouders niet te vertellen. Daardoor zit je, daags voor Sinterklaas, ineens je eigen cadeautje te bestellen.

Wat wílde ik eigenlijk, vroeg ik me af – er is genoeg plastic shit op aarde. Geef mij maar vrede, of vaccins voor Afrika, of iets anders van maatschappelijke waarde.

Maar het probleem van een wens als ‘vrede’ is dat er geen papier omheen kan. Ik moest mij beperken tot een tastbaar ding – een kaars bijvoorbeeld, of een pan.

Toen zag ik het ineens: ik moet een citruspers, want ik knijp citroenen handmatig aan gort. Dat is heel ‘Jamie’ en lekker ‘noncha’, maar er vallen wel vaak pitten op je bord.

Het is nu wachten tot pakjesavond, en dan verbaasd roepen: ‘Wow, bedankt, Uwe Heiligheid!’ We knijpen niet meer, maar we persen – dat is de ware persvrijheid.

Meer over