tv-recensiefrank heinen

Het lianenlimonadekraampje van Giel Beelen

null Beeld

Enkele weken geleden was radio-dj Giel Beelen te gast bij de klinkerloze vrvnd-tlkshw van Johnny de Mol, HLF8 (SBS 6). Er zat, niet voor het eerst, een nieuwe Giel aan tafel. In de tijd dat Beelen had getraind om een sixpack te krijgen, had hij geleerd dat je alles kunt trainen. Ook je hersenen. Zodoende was hij in een ‘hersencentrum’ beland, met elektronen op zijn hoofd. Daar had hij een paar weken zijn brein geoefend. Daarna was hij zelfs boeken gaan lezen. Kortom: een succesverhaal.

Sinds enige tijd bestiert Beelen een platform (een vriendelijker woord dan ‘bedrijf’) dat graag met je meezoekt naar de goeroe in jezelf, ergens halverwege ziel en onderbuik. Er is een podcast, een boekje en er zijn cursussen, voor wie eens wat anders wil. En je kunt zeggen wat je wil, maar Giel Beelen als je persoonlijke sjamaan die je in filmpjes over glas ziet lopen (‘Dat was wel een dingetje’), dat ís echt wel eens wat anders.

Maandag was Beelen weer op tv, bij Radar (Avrotros) ditmaal. Verslaggever Fons Hendriks had zich eens grondig verdiept in een product dat Beelen in samenwerking met het bedrijf Superfoodies aanbiedt: shambala, een kruidenpreparaat dat voor de helft uit alcohol bestaat en voor de andere helft uit extracten van een liaan (caapi) en een plant, de bobinsana. Drie druppels per dag en hopla, daar ging je hart al open. Een tevreden gebruiker in een promotiefilmpje was, dankzij Giels kruidenpreparaat, ‘een hele dag bij zichzelf geweest’. Jee, dat willen we allemaal wel. Een farmacoloog was desgevraagd minder opgetogen: het flesje bevatte in feite gewoon een antidepressivum.

Hendriks ging te rade bij Beelen en zijn zakenpartner. Hoe hoog die dagelijks aanbevolen dosis wondermiddel nu precies was?

Beelen: ‘Ik weet niet wat er lastig is aan drie druppels, om eerlijk te zijn. Ik ben ook onhandig, maar dit snapt iedereen.’ Hij greep een flesje en goot de toverdrank naar binnen, in wat verdacht veel op een veelvoud van de aanbevolen hoeveelheid leek.

Hendriks: ‘Volgens mij was dat geen druppel.’

Beelen: ‘Nou, da’s toch prima.’

Zakenpartner: ‘Drie druppels zijn echt drie druppels. Giel is enthousiast.’

En hoeveel van die planten en lianen gingen er in zo’n flesje? Lastig. Giel: ‘Ja, ik weet ook niet hoeveel takjes er precies in gaan. Dat weet je nooit.’

Een cynicus zou nu misschien concluderen dat ‘dat weet je nooit’ vooral opgaat voor mensen die in ‘weten’ geen winstgevend model zien. En dat Giel Beelen de volgende BN’er is die het spirituele oerwoud is binnengezweefd om er een lianenlimonadekraampje vol geestverruimende kletsica neer te zetten, in de hoop rijk te worden van mensen die het even niet meer weten. Tegen die cynicus zou ik willen zeggen: neem anders wat extra lianendruppels, je kunt ze goed gebruiken.

Meer over