Paulien Cornelissein 150 woorden

Het is geen klagen, maar je zit wel samen in een neerwaartse spiraal van seriositeit

null Beeld

Ik zat op een terras en volgde het gesprek van twee zachtaardige mannen die zich een weg probeerden te banen door het leven. Ze hadden het over het Holocaustmonument, en dan specifiek over de namen die op alfabet tot een muur waren gemetseld. De mannen vreesden dat over een tijdje zou blijken dat er iemand vergeten was. Hoe kon er dan nog een steentje tussen gemetseld worden?

Daarna praatten ze door over hun eigen levens, waarin het bij wijze van spreken ook niet altijd makkelijk metselen was. Ik ken dit soort gesprekken; het is geen klagen, maar je zit wel samen in een neerwaartse spiraal van seriositeit. Daar kun je bijna niet uitbreken.

Gelukkig kwam er toen een deus ex machina in de vorm van een zwerver, die zo helder formuleerde dat de hele dag ervan opknapte. ‘Goedemorgen’, zei hij monter, ‘ik ben een zwerver, en ik ben momenteel aan het bedelen. Kunt u misschien wat missen?’ Natuurlijk!

Meer over