De bewust digibete burgerOlaf Tempelman

Het digitale prachttijdperk grossiert in snoertjes die afketsen op opladers

null Beeld
Olaf Tempelman

Reken maar dat als de kunstmatige intelligentie het straks voorgoed van de mens overneemt, robots van over de hele wereld elkaars opladers kunnen gebruiken als hun batterijen bijna leeg zijn. Het komt niet in een kunstmatig intelligent brein op uit snobisme, nationalisme of eigenzinnigheid te hechten aan een eigen formaat oplaadpoort: waar dingen niet in elkaar passen, is de ouderwetse mens nog actief.

De meesten van ons zijn weleens in landen geweest waar onze stekkers niet in de stopcontacten gingen. Het digitale prachttijdperk grossiert in snoertjes die afketsen op opladers. Je hebt romantici die zeggen dat het met die snoertjes en opladers is als met mannen en vrouwen: sommige combinaties zijn goed, andere niet – de Europese Commissie wil het oplaadprobleem nu met één standaardformaat voorgoed de EU uit helpen.

Die Commissie ergert zich vooral aan de afwijkende oplaadpoorten van de digitale sekte Apple. Dat twee ordinaire Samsungtelefoons óók verschillende oplaadpoorten kunnen hebben, weet ik sinds we een weekje in de heuvels boven Krakau logeerden. Toen we ’s ochtends naar de stad reden, nam ik mijn rotsmartphone bewust niet mee. Toen we ’s avonds in het pikkedonker terugreden, wist ik ergens de weg niet meer en zei ik dat Google Maps nu toch wel handig zou zijn. ‘Geen probleem’, zei mijn vrouw, en haalde haar telefoon tevoorschijn, ‘hij is alleen wel bijna leeg’. ‘Geen probleem’, zei ik, en pakte een snoertje van mezelf dat nog in de USB-poort van de auto hing. Inmiddels weet ik dat die ene rotsmartphone een USB-C-poort heeft en die andere een micro-USB-poort. Destijds riep ik louter: ‘Verdomme!’ Een kilometer of 20 voor de eindbestemming was de telefoon leeg. Over het laatste stukje deden we een uur. Mijn dochter vond het zo’n mooie autospeurtocht dat ze voorstelde er elke avond een te doen. Leve de onlogische mens!

Meer over