Opinie

'Heeft u dat gehoord, meneer de president?'

Waar hebben de media het over in Amerika? Over Dallas en over de vraag hoe politiegeweld uitpakt voor wit en zwart Amerika, constateert onze correspondent Michael Persson.

Michael Persson
null Beeld
Beeld

Na de schietpartij in Dallas vorige week wist de New York Post genoeg: dit was een burgeroorlog. CIVIL WAR, kopte de tabloidachtigste tabloid van de Verenigde Staten, onder een foto van de neergeschoten agenten in Dallas bij hun politiewagens. Het was een reactie die paste bij revanchistisch rechts Amerika, waarvan voormalig Congressman Joe Walsh de exponent was. 'Dit is oorlog', dreigde hij tegen de 'schoften' van Black Lives Matter in het algemeen en tegen president Obama in het bijzonder. Die zouden met hun commentaren over politieoptreden medeschuldig zijn aan de dode agenten in Dallas.

De New York Post was daarna de kop van Jut. Wat nou burgeroorlog, zei komiek Seth Meyers op maandagavond. Hij wees op de hartelijke foto van politieagenten met een zwarte demonstrant. 'Kijk naar die foto! Zo'n aardige foto heb ik niet eens met mijn ouders!'

De media overdrijven de toestand in het land, was ook het commentaar van Paul Krugman, columnist van The New York Times. Ik zie overal rustige, waardige demonstranten en politiemannen, twitterde hij.

Maar de foto van de demonstrant met de agenten was wel genomen vóór de demonstratie in Dallas, en de tweet van Krugman kwam voor de gewelddadige confrontaties dit weekend, op snelwegen in Baton Rouge en St. Paul.

Een burgeroorlog is het zeker niet, maar de mantel der liefde en wensdenken helpen ook niet om wezenlijke problemen op te lossen. Wat wel helpt is de problemen te benoemen en te preciseren.

Vooringenomenheid kan dan in de weg zitten. Het (wetenschappelijke) nieuws deze week dat de politie relatief minder zwarte Amerikanen doodschiet dan blanke Amerikanen, is daarvan een goed voorbeeld.

The New York Times bracht de studie dinsdag op de voorpagina. Een Harvard-hoogleraar had naar cijfers uit New York en Houston gekeken, en geconcludeerd dat zwarten weliswaar eerder met politiegeweld te maken krijgen, maar dat dat niet vaker tot hun dood leidt. Sterker nog: blanken komen vaker door politiekogels om, ook verhoudingsgewijs.

Het was minder verrassend nieuws dan de onderzoeker zelf deed voorkomen. Uit grove statistieken kon al langer worden opgemaakt dat het dodelijke politiegeweld tegen zwarten niet per se buitenproportioneler is dan tegen blanken (even los van het feit dat het aantal doden door politiekogels in Amerika hoe dan ook buitenproportioneel is, als je dat vergelijkt met andere landen).

Want ja, als je het aantal doden relateert aan de hele zwarte of witte bevolking, zoals de meeste progressieve media doen, dan hebben zwarte Amerikanen inderdaad een veel grotere kans om te sterven door toedoen van de politie. Maar als je het relateert aan het aantal confrontaties met de politie, of het aantal moordenaars, dan niet. En zwart Amerika is, hoe je het went of keert, gewelddadiger dan wit Amerika.

Rechtse media pikten het nieuws natuurlijk juichend op. 'Heeft u dat gehoord, meneer de president? Geen raciale bias', schreef Fox News. Linkse media waren sceptisch. De Daily Beast en The Nation schreven niets over het onderzoek. Vice News had wel een stuk, maar dat ging grotendeels over het vaker voorkomende geweld tegen zwarten (en wijdde één zinnetje aan het meevallende dodelijke geweld). The Washington Post, dat zelf een belangrijke database bijhoudt van dodelijk politiegeweld, had alleen een opiniestuk over het nieuws. En The Guardian, dat campagne voert tegen het Amerikaanse politiegeweld, schreef vooral dat het onderzoek niet deugde.

Er zijn inderdaad serieuze kanttekeningen te zetten bij het (zeer beperkte) onderzoek. Maar zulke kanttekeningen zou een krant als The Guardian ook bij zijn eigen statistieken moeten zetten.

Meer over