ingezonden brieven

Goede muziek (welk genre dan ook) raakt, daar hoef je geen speciale opleiding voor te volgen

De lezersbrieven van vrijdag 14 januari.

Redactie
Klassifest in Paradiso met optredens van het Nederlands Philharmonisch Orkest, Nederlands Blazers Ensemble, Amsterdam Sinfonietta, Nieuw Amsterdams Klarinet Kwartet , Kobra Ensemble en koperkwintet Pelgrim Brass. Beeld Marlena Waldthausen
Klassifest in Paradiso met optredens van het Nederlands Philharmonisch Orkest, Nederlands Blazers Ensemble, Amsterdam Sinfonietta, Nieuw Amsterdams Klarinet Kwartet , Kobra Ensemble en koperkwintet Pelgrim Brass.Beeld Marlena Waldthausen

Brief van de dag

Jan Hovers schrijft in zijn opiniestuk dat hij ‘bewondering heeft voor AVROTROS die met het programma Maestro probeert mensen, voor wie toegang tot cultuur met een grote C niet zo vanzelfsprekend is, een krukje aan te bieden om over de muur van de klassieke muziekbubbel heen te kijken’.

Het is vast goed bedoeld, maar de beeldspraak van het krukje is ongelukkig. Het suggereert dat mensen een opstapje nodig hebben om te genieten van klassieke muziek. Door dergelijke beeldspraak hou je het door hem beschreven schisma tussen de verschillende bubbels, dat hij terecht wil bestrijden, juist in stand.

Goede muziek (welk genre dan ook) raakt nou eenmaal, daar hoef je heus geen speciale opleiding voor te hebben gevolgd.

De glaszetter die onlangs bij mij over de vloer kwam, had een playlist waarop van alles door elkaar stond: levenslied, pop, rap, chanson, electro, opera en ook het Requiem van Mozart. Hij zong met alles mee. ‘Als het maar mooi is’, voegde hij eraan toe. Dáár word ik nou blij van!

Laten we maar eens beginnen met uit onze bubbels te komen, grenzen te verleggen en hokjes om te gooien. En elkaar als gelijken te gaan zien. Dan hoef je geen krukjes te plaatsen of op je hurken te gaan zitten.

Laura Oomens, Bloemendaal

Vrijheid

Nederlandse sporters mogen hun telefoons en laptops niet meenemen naar Beijing. Het zijn potentiële infiltranten die zelf bespioneerd kunnen worden. Hoe moet dat dan binnenkort met de Nederlandse sportverslaggevers die meereizen naar China?

Mooi dat Chiang Seeta als Chinees kunstenaar en activist in Parijs een oproep heeft gedaan aan de inwoners van Beijing: op straat foto’s maken van het woord vrijheid. Dat zou leuk zijn voor de Oranjesporters met een Chinees leenmobieltje. Al is het de vraag hoe vrij ze zijn in hun Olympische bubbel.

Jeroen Wielaert, Sasput

Risk

De-escalatie is het toverwoord in het (dreigende) conflict tussen Rusland en het Westen. Hoe bereik je dat?

Studententijd, studentenflat. Jaren 70. Bordspelletje Risk. Machtig voelde het een land te veroveren of liever nog te héroveren en ‘met alle legers over’ onder de voet te lopen. Daarna was het heerlijk en rustig slapen.

Laat Poetin elke maandagavond ’n spelletje Risk spelen met zijn twee vriendjes Tokajev en Loekasjenko: zelfde gevoel van macht, geen werkelijke slachtoffers. En er is vast iemand die zorgt voor de wodka.

Ruud Joppen, Nijmegen

Troepen

Kop in krant: Wat te doen als Poetin 100 duizend troepen mobiliseert? En Heleen Mees repte in haar column ook over troepen, waar natuurlijk wordt bedoeld soldaten, militairen of manschappen. Een troep is een groep personen. ‘Duizenden troepen’ is volgens mij een Amerikanisme. Een trooper is een (gevechts)soldaat; ik meen met name een cavalerist.

Victor Lebesque, Amsterdam

Jouw huis, mijn huis

Een actueel format voor een tv-programma lijkt mij een huizenruil voor de duur van 1 jaar, waarbij door de aardbevingen getroffen Groningers, woonachtig in het epicentrum, in het huis mogen wonen van leden van het huidige kabinet en bestuurders van de NAM, die op hun beurt in de huizen van de getroffenen mogen wonen.\

De getroffenen mogen een jaar lang ervaren hoe het is om je veilig te voelen in je eigen huis, geen schade te hoeven opnemen, enz. De politici en bestuurders doen avontuurlijke ervaringen op met bewegende en krakende vloeren, muren en plafonds, doorwaakte nachten, het opnemen en registreren van schade, enz.

Onderdeel van het format is ook de nazorg, waarbij de kijkers kunnen meeleven met het verwerkingsproces van alle betrokkenen en de impact die dit heeft op het beleid ten aanzien van de gaswinning.

Inge de Jong, Nijmegen

Groene energiecentrale

Volgens Bard van de Weijer kan de Noordzee een groene energiecentrale worden. Dan kan vast wel. Maar kijk eerst naar de Afsluitdijk, het kilometerslange kunststuk van Cornelis Lely. Die ligt er nu.

Geef een creatief architecten­bureau, samen met een ingenieurs­bureau, de opdracht om daar een esthetisch verantwoorde groene energiecentrale van te maken. Een centrale die beetje bij beetje groeit. Bedek en overdek de dijk met zonnepanelen, plaats de modernste windturbines, gebruik energie opwekkend asfalt, benut de getijdenenergie en de energie van waterstromen. Zie het daarnaast als een energielaboratorium.

En dat mag best wat kosten, net als ieder ander alternatief wat kost.

Rob Wildschut, Noordwijk

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over