ColumnFrank Heinen

Gewoon een gezellige Koningsdag

Frank Heinen artikel Beeld -
Frank Heinen artikelBeeld -
Frank Heinen

‘Gezellig druk? Nou ja, in elk geval: druk. Je kan je kont niet keren. Hele stad oranje. Mooi is anders, ik zou ook liever ‘Van Matzwart’ heten, maar je kan niet alles hebben. En dat het droog is, da’s fijn. DROOG, ja! Behalve de lintjesregen natuurlijk. Vast grapje. En hier hebben we het bandje van jongens uit de buurt zeker? Niet bepaald de Arctic Monkeys, als je het zo hoort. Ik zou goed mijn best blijven doen op school als ik hen was, ha. Wel lekker hard, maar goed, het is feest, tenslotte. Als je bedenkt dat het voor het eerst sinds drie jaar is, valt het eigenlijk nog mee. Ah ‘Hotel California’. Ja, dat moet hard, anders haken de mensen af. The Eagles moet je een beetje doordrukken. ‘You can check out any time you like, but you can never leave’. Herkenbaar. Wat? Nee, niks joh.

Waarom ik niet in Maastricht zit? Goh ja, ik dacht: we gooien de boel eens om. Zoek het zelf maar uit, dacht ik. Hoe lang ik het al wist? Sinds een dag of twee. Die mensen redden het ook wel zonder mij. Leuk hoor, Rieu en pruimenvlaai en Rowwen Heze, maar dat kennen we nou wel. Dus ik dacht: weet je, ik ga eens ergens anders mijn licht opsteken. Ja, niet echt helemaal ergens anders natuurlijk; je kunt moeilijk een heel land je verjaardag laten organiseren en dan zelf prinsheerlijk in de PH-GOV naar Griekenland stappen. Of, nou ja…. Nee, dat kan niet. Nee, nee, nee. Net toch effe de weer-app gecheckt. Macht der gewoonte. 24 graden in Kranidi vandaag, geen wolkje te bekennen… Maar goed, dit is ook niet mis.

Wat krijgen we nou? O, oranjebitter. Om… half elf? Ach waarom ook niet, doe maar. Een mens wordt maar 1 keer 55. Proost. Eentje maar? Is dit alles? Misschien maar beter ook; die tompoes van onderweg hierheen is nog niet helemaal verwerkt, geloof ik. En wat is dit dan? De fameuze Vrijmarkt? Nooit zoveel dingen die je niet moet willen hebben bij mekaar gezien, joh. Of je moet net dringend behoefte hebben aan een pop zonder ogen of een plaat van Doris Day. En ja hoor, daar is ze, het meisje met de viool. Met vlecht en al. Wat speelt ze? ‘Het Wilhelmus’? Nou, vrij interpreteren staat vrij, zullen we maar zeggen. Twee euro? Vooruit maar, voor de energierekening van je ouders. Die kant hoeven we niet op, zie ik al, daar bij die dixie, daar staan columnisten voor een prikkie coronameningen te verpatsen waar ze niks meer mee kunnen. Maar waarom is het daar aan het eind van de straat zo druk? Prijsschieten? Kun je beter een stukje voor laten afzetten, wel zo rustig, maar goed: ieder z’n meug.

Hee, dat lijkt me wel leuk, dat met die stellage met die bak water. Daar ben ik goed in. Mag ik even voorpiepen, jongens? Wat? Mijn vrouw? Die zit het weekend in Limburg met de kinderen. Oké, dus ik neem hier plaats, en bij elke vraag die ik fout heb gaat die bak schuiner, tot… Ja, precies. Ontzettend leuk. Nee, dat jullie vertrouwen in mij historisch laag is, heb ik van de week al bij EenVandaag gehoord. Ach, weet je wat? Kieper maar meteen om die bak, ja joh. Laat maar vallen, ’t komt er toch wel van.’

Meer over