ColumnLoes Reijmer

GeenStijl wil Forum-filosoof Sid Lukkassen níét doen

null Beeld

Er speelt een radicaal-rechtse filosoof in een seksfilm. Hij komt tot inkeer, hij wil het niet, hij wil eruit. Hij smeekt de makers: stop met monteren, ik geef geen toestemming. Huilend.

Woensdag zal De Balie de film Honey Pot vertonen. Het Parool schreef er vorige week al over, deze week bracht NRC een reconstructie. ‘Hoe is deze film in godsnaam tot stand gekomen?’, vroeg de krant in alle redelijkheid.

De film is gemaakt door Kirac, een collectief dat met provocatieve films tegen politieke correctheid in de kunstwereld schopt. Daarmee is het de afgelopen jaren aan de boezem gedrukt door sites als GeenStijl. In juni verscheen daar dan ook een oproep: ‘UvA-meisje van 22 wil heel graag seks met reaguurders.’ Het betrof filosofiestudent Jini, gelieerd aan Kirac, die als ‘links meisje’ de kloof wilde dichten door op camera seks te hebben met een rechtse man. Sid Lukkassen, huisfilosoof van Forum voor Democratie en voormalig VVD-raadslid in Duiven, reageerde als een van de weinigen. Twee weken later al toog hij naar een troosteloos appartement in Zandvoort om in actie te komen. Daar kreeg hij spijt, hij voelde zich vernederd en wilde zijn medewerking intrekken. Te laat, vinden de makers.

De waanzin prikkelt de nieuwsgierigheid, natuurlijk. Maar toen ik een paar weken geleden voor het eerst hoorde over de film, wist ik meteen: die ga ik niet bekijken. Als je vanaf je morele hoge paard vrienden hebt toegesproken die de video’s van Patricia Paay en Fred van Leer doorstuurden, met zo’n nuffig ‘dat dóé je niet’, dan ga je nu ook niet zitten voor een film waarin de radicaal-rechtse filosoof tegen wil en dank de hoofdrol speelt. Ook al schreef die boekenplanken vol met seksistische en racistische zolderkamertheorietjes waarin vrouwen altijd de achterbakse, dominante partij zijn en mannen de armzalige verliezers – behalve mannen van kleur, want vrouwen vallen massaal voor ‘de exotische aantrekkingskracht’ van deze ‘doorgaans gettofiguren’.

Ugh, walgelijk deuggleuvengedrag van mij. Heel bourgeois ook, want deze film is gemaakt in naam van de Hoge Kunst. ‘Ik vind wel dat je dingen mag offeren voor het kunstwerk,’ zei Kirac-oprichter Stefan Ruitenbeek in NRC, ‘ook Sid Lukkassen.’

Ik hoorde iemand in een podcast zeggen dat de film progressieve mensen héél erg moet verwarren. Ze verafschuwen mensen als Sid Lukkassen, maar moeten het plotseling voor zo’n Forum-figuur opnemen, omdat ze online seksueel geweld nu eenmaal fout vinden.

Heel lastig of verwarrend leek me dat niet, eigenlijk.

De kramp zit toch echt aan de andere kant, daar waar ze zowel Lukkassen als Kirac goed kennen, waar ze de mond vol hebben van ‘woke-terreur’ en ‘vingerwapperen’. Forum-ideoloog Paul Cliteur schijnt dol te zijn op het werk van Kirac, maar vond nu dat het collectief ‘over lijken gaat’.

De cognitieve dissonantie was het grootst bij Bart Nijman van GeenStijl, de site die in haar rijke historie niet bepaald terugschrok voor vernedering. Van Jantine bijvoorbeeld, die in 2004 als 16-jarige ontdekte dat haar gejatte naaktfoto’s op de site stonden. Van Manon Thomas, de ex-presentatrice van wie de ‘fappica’s’ dankzij GeenStijl over het internet gingen. Van Patricia Paay, van vele anderen. Als je als vrouwelijke journalist over deze praktijken schreef, plaatste Nijman je hoofd op de site onder de noemer ‘Zou u haar doen?’. ‘Ik zou mijn harde klaargekomen lul weleens aan haar neus willen afkloppen’, schreven de reaguurders dan.

GeenStijl weigert de Kirac-video te vertonen. In zijn column voor Nieuwe Revu schreef Nijman dat de makers beter een potje hadden kunnen gaan zuipen. ‘Dan voel je jezelf ook eventjes heel groots en je hoeft er niemand anders voor kapot te maken.’

Van zelfreflectie was geen sprake, onthullend was het wel. Plotseling was de vernedering kennelijk héél invoelbaar.

Meer over