De bewuste digibete burgerOlaf Tempelman

FaceApp maakte van mij een brunette op wie ik niet meteen af zou stappen

De buurjongen oogde als vrouw nauwelijks anders dan als man en mijn dochter veranderde op natuurlijke wijze in een jongen, want ze is stoer en ze houdt van voetbal. Bij opa waren de gevolgen van een geslachtsverandering wel schokkend: die kreeg een smallere hals en fraai hoofdhaar. Na enig tegenstribbelen stemde ik ook toe in een geslachtsverandering. FaceApp maakte van mij een brunette op wie ik, eerlijk is eerlijk, niet meteen af zou stappen. Wel knap dat zo’n app precies je oorspronkelijke haarkleur weet te achterhalen.

Mijn dochter werd op een maandagochtend op de merites van FaceApp gewezen door een ander 11-jarig meisje dat zes lange weken zomervakantie heeft in de coronatijd. Op dinsdagmiddag waren nagenoeg alle vrienden en familieleden uit onze fotobestanden al van geslacht veranderd. En daar bleef het niet bij. Met dezelfde app kun je mensen namelijk ook laten verouderen. Bij de meesten was het resultaat, nou ja, wennen. Vergelijk het met de sensatie die ons kan overvallen als we oude bekenden na lange tijd toevallig weer tegenkomen. Je kunt betogen dat zo’n verouderingsproces per app niet zozeer minder natuurlijk verloopt als wel sneller: in 10 seconden heb je er 40 jaar bij.

En dan heeft FaceApp ook nog een morphing-functie waarmee je iemand uit je omgeving kunt kruisen met een beroemdheid. De versmelting van oma en Beyoncé mocht er wezen, de buurvrouw ging er met een beetje Akwasi zelfs op vooruit. ‘Met wie wil jij, papa?’ ‘Met niemand, ga mama maar vervormen met FaceApp.’ ‘Als je niemand kiest, kies ik iemand.’ 20 seconden later keek ik naar een valse kop met geföhnd haar. ‘Dit ben jij met Trump.’ Zo weinig als ik van mezelf zag, zo veel zag ik van de Opperföhner: degene met de meeste geldingsdrang is blijkbaar altijd bepalend.

Meer over