Commentaar

Exit Loek Hermans

Oordeel van rechter over zijn rol in het Meavita-debacle maakte de VVD-coryfee tot aangeschoten wild.

Loek Hermans Beeld Freek van den Bergh
Loek HermansBeeld Freek van den Bergh

De Ondernemingskamer van het Amsterdamse gerechtshof heeft het oordeel wanbeleid uitgesproken over de bestuurders en commissarissen van de in 2009 failliet verklaarde zorgmoloch Meavita. Dankzij vakbond AbvaKabo FNV, die de zaak aanhangig maakte, worden de verantwoordelijken voor de ondergang van Meavita nu alsnog hard aangepakt.

Oud-minister en VVD-kopstuk Loek Hermans was voorzitter van de raad van commissarissen. Hermans verzuimde de collega-commissarissen in te lichten over 'externe en interne signalen' over het desastreuze functioneren van bestuursvoorzitter Theo Meuwese.

Hij faalde dus als onafhankelijk toezichthouder en wordt persoonlijk aansprakelijk gesteld voor de schade die de duizenden gedupeerde thuiszorg- en verpleeghuismedewerkers hebben geleden. Nieuwe procedures kunnen nog jaren duren - en kunnen leiden tot een schadeclaim van anderhalve ton voor Hermans.

Dat is niet alleen een hard - maar wel terecht - gelag voor Loek Hermans zelf. Het maakt hem ook tot aangeschoten wild als VVD-prominent met een staat van dienst van 30 jaar.

Geheime besprekingen

Hermans was nauw betrokken bij de vorming van het tweede kabinet-Rutte. In zijn huis vonden geheime besprekingen plaats tussen Rutte en Samsom. Vervolgens was Hermans als fractievoorzitter van de VVD in de Eerste Kamer een hoofdrolspeler in het overeind houden van een kabinet dat in de senaat een minderheidspositie heeft. En tenslotte was Hermans één van de belangrijkste adviseurs van de premier.

Vanuit het perspectief van de VVD is het dan ook verstandig dat Hermans besloot zijn partijgenoten niet langer voor de voeten te lopen. Hij was immers niet zomaar een senator voor één dag in de week en voor 25.000 euro per jaar, maar een spin in het web van een heel broze coalitie.

Dat senatoren bijbanen hebben, valt te billijken. Zolang die senatoren zich tenminste afstandelijk van het politieke gewoel opstellen en zich concentreren op het bewaken van de kwaliteit van de wetgeving. De politisering van de senaat, met Hermans in een hoofdrol, is het achterliggende probleem. De ironie is dat hij dat zelf een onderzoek naar het functioneren van de Eerste Kamer wilde instellen. Dat onderzoek moet er zeker komen.

Meer over