ColumnBert Wagendorp

Er komt een nieuwe kladderadatsch aan, maar er is geen reden voor paniek

Volgens de Europese Commissie krijgen alle landen in de EU de komende weken te maken met grootschalige corona-uitbraken. Daardoor zal het openbare leven ‘wezenlijk’ worden ontregeld. Dat is al zo in het noorden van Italië, dat tot minstens 3 april op slot gaat – al wordt het nog ingewikkeld dat regeringsbesluit te handhaven, Italië is nu eenmaal geen China.

Covid-19 is klein (ongeveer één-tienduizendste millimeter) maar het is niettemin bezig met een mondiale veroveringstocht waar geen duizend pantserdivisies tegenop kunnen. Wat is de natuur toch mooi.

Angst voor het onbekende verklaart het succes van het monster. Het is onduidelijk wat er zou zijn gebeurd wanneer we het virus even onverschillig tegemoet waren getreden als gewone griepvirussen – die elk jaar wereldwijd 250- tot 500duizend slachtoffers maken, maar die we als facts of life beschouwen. Dat is een gepasseerd station, de draconische maatregelen in China maakten corona in de perceptie tot iets gruwelijks van pestachtige proporties.

Inmiddels zijn we het punt van relativering voorbij. Het doet er niet meer toe wat de werkelijke dreiging van covid-19 is, er is brede consensus over de ramp die ons zal overkomen als we niet drastisch ingrijpen. We zijn een fuik ingezwommen en kunnen niet meer terug. Daarom zijn we zelfs bereid een economische ramp te riskeren.

Ongetwijfeld staan de eerste onderzoeken naar de massapsychologische achtergronden van de coronacrisis al op stapel. Daaruit zal naar voren komen dat het een man-made crisis was, geen virus-made.

Zondag zat voormalig president van De Nederlandsche Bank Nout Wellink aan tafel in Buitenhof. De virologen zijn afdoende aan de beurt geweest, covid-19 is een economisch virus geworden en dat vraagt om andere experts. Bovendien is Wellink commissaris bij de ‘grootste bank van het universum’, ICBC in Coronachina.

‘Dit gaat grote gevolgen hebben’, zei Wellink, maar we moesten zéker niet in paniek raken. Hij vreesde voor een recessie en hij vergeleek de naderende coronacrisis met de economische kladderadatsch van 2007-2008 en de Watersnoodramp van 1953 (1.795 doden), waarop we destijds ook slecht waren voorbereid. Maar voor paniek was dus absoluut geen reden. ‘De klap is onvermijdelijk’, vatte Wellink de situatie kernachtig samen, maar alsjeblieft geen paniek. Ter geruststelling haalde de bankier een oud Chinees spreekwoord aan: ‘Lentes komen als winters verdwijnen.’ Daar viel nog geen coronavirusje tussen te krijgen, maar intussen leek er alle reden om als de bliksem je aandelen te verkopen en fors te gaan hamsteren.

Alles wat economisch is wordt politiek, dus volgende week zit premier Rutte aan tafel om te waarschuwen voor paniek en te verklaren dat de lockdown van Brabant een voorzorgsmaatregel is, evenals de corona-roadblocks op de Afsluitdijk en de aankoop van alle aandelen AirFrance-KLM door minister Wopke Hoekstra ten einde een faillissement van de luchtvaartmaatschappij te voorkomen.

In de Verenigde Staten drijft het coronavirus zelfs ­Donald Trump in de hoek. Hij ziet het micro-organisme als een grotere bedreiging voor de verlenging van zijn presidentschap dan Joe Biden en Bernie Sanders bij elkaar: het kan de economische groei en bloei waarop Trump zo trots is om zeep helpen. Ter beteugeling van dat gevaar zei de president dat we covid-19 moeten zien als de zoveelste hoax van de Democraten.

Niets aan de hand dus: ook wel weer ’ns een fris geluid.

Meer over