BrievenDonderdag 31 januari

Een goede docent is beheerst en staat boven de kinderen

Brief van de dag

Redactie
Pabo-leerlingen op de Thomas More School in Rotterdam. 
 Beeld arie kievit
Pabo-leerlingen op de Thomas More School in Rotterdam.Beeld arie kievit

Ik ben het volstrekt oneens met onderwijsassistent Gerrit Keeman. (‘In het nekvel grijpen, dat moet kunnen’, Ten eerste 30 januari) Als je wilt dat kinderen zich leren gedragen, niet schreeuwen tegen elkaar en geen geweld gebruiken, moet je vooral tegen ze gaan schreeuwen en ze in hun nekvel grijpen! Agressie roept alleen maar agressie op.

Een goede docent staat boven de kinderen en wat er gebeurt in de klas. Keeman beheerst zichzelf en dus zijn vak niet, en moet dus terecht weg. Hij is wellicht een beetje van de oude garde. ‘Je moet geen dictator zijn’, zegt hij. En even verderop: ‘Eén keer waarschuwen moet genoeg zijn.’ Dat klinkt toch behoorlijk dictatoriaal. Ik begrijp Keeman trouwens prima. Het is een hele kunst je emotie erbuiten te laten, maar overgaan tot schreeuwen en fysiek aanpakken is níét goed.

De ene docent heeft natuurlijke autoriteit, de ander niet. Zonder dit talent zul je het wellicht nooit leren. Dus maar goed trainen tijdens de opleiding lerarenbevoegdheid. Zelf ben ik ook opgeleid als docent (Frans). Ik voel bij mijzelf niet het natuurlijke overwicht en ik had ook geen zín om orde te handhaven.

Mede daardoor ben ik boekhandelaar geworden.

Sander Smit, Amsterdam

Betalen

De meeste mensen vinden meer betalen voor meer autogebruik fair en acceptabel, bleek uit een representatieve enquête. De simpelste en doeltreffendste manier om dat te realiseren is de motorrijtuigenbelasting fors te verlagen en de accijns te verhogen.

Of daar een filetoeslag voor in het leven te roepen. Dan pakken mensen hopelijk wat vaker de (elektrische) fiets. De weinigrijder wordt gespaard, de veelrijder belast, de privacy blijft behouden en je hebt geen peperdure techniek nodig. Verder valt te denken over een bonussysteem wanneer mensen dichter bij hun werk gaan wonen.

Kees Quaadgras, Amersfoort

Maximaal genieten

Dat de wegen te vol zijn moge duidelijk zijn. Zolang echter de zakelijke rijder de rekening van elke extra gereden kilometer niet persoonlijk voelt (en daar gaat met rekeningrijden vast niets aan veranderen), blijft hij hetzelfde redeneren: ik heb mijn bijtelling betaald en wil daar maximaal van genieten.

Bij een kilometer-onafhankelijke bijtelling is het milieu niet gebaat en betalen de overige weggebruikers de rekening.

Luuk Michels, Terborg

Voor niets bidden

Ga als kerken maar eens uitleggen aan nieuwe asielzoekende Armeense gezinnen dat bidden niet meer helpt.

Huub Slaats, Zuid-Scharwoude

Zwaar leven

Als je als student een vragenlijst moet invullen van Onderzoeksbureau Motivaction over de psychische klachten en druk die je ondervindt door de studieschuld, nodigt het wel uit om die al dan niet bestaande klachten flink aan te dikken in de hoop dat het leenstelsel dan wordt afgeschaft.

Aleid Bakker, Maastricht

Hoezo bij ons minder duur?

Het is mij niet duidelijk waarop hoogleraar mobiliteit Henk Meurs van de Radboud Universiteit zijn uitspraak baseert dat het leven op het platteland minder duur zou zijn (Hoe regel je rekeningrijden? Ten eerste, 30 januari). Voor de boodschappen betaal ik bij de Lidl in Balk evenveel als in Hilversum.

En als het over mobiliteit gaat: openbare voorzieningen als bijvoorbeeld ziekenhuizen zijn op het platteland juist ‘verder van huis’. Het wordt helemaal raadselachtig als hij dat in verband brengt met woonlasten die in Friesland lager zouden zijn dan elders. Voor mijn sociale huurwoning betaal ik evenveel als iemand in de randstad.

Peter ‘t Hoen, Koudum, Fryslân

Bij de haren pakken

Op de middelbare school had ik een uitstekende leraar geschiedenis, mijnheer Vonhoff, maar als hij tijdens de les werd gestoord trad hij op. Het ging toen nog niet over geweld van de leerling tegen de leraar, er werd door ons niet met stoelen gegooid, maar soms praatten we met onze buurman of –vrouw. In zulke gevallen, het gebeurde regelmatig, pakte hij je bij je haren en sleepte je daaraan een rondje door de klas. Pijnlijk genoeg om verder je mond te houden. Niemand die daar over klaagde, niemand die hem schorste of ontsloeg. En het hield hem ook niet tegen om later commissaris van de koningin in Groningen te worden.

Tom Beetz, Lith

Nood leert bidden

Onder de kop ‘Oorlog maakt mensen religieuzer’ (Wetenschap, 30 januari) wordt een groot deel van de pagina gewijd aaneen studie van de Harvard-universiteit. Empirisch onderzoek bevestigt de hypothese dat externe dreiging, oorlog, zowel christenen als moslims vromer maakt. Goh, dacht ik, dat is wetenswaardig! Helemaal uit Boston vliegen onderzoekers naar Oeganda, Sierra Leone en Tadzjikistan om met de gegevens van 1.700 personen te constateren dat pijnlijke oorlogservaringen leiden tot meer religieus gedrag.

Altijd al gedacht: ‘Nood leert bidden’, maar nu is het dus echt waar!

Bedrog en flutonderzoek hebben de menswetenschappen veel schade berokkend. Houdt het nooit op? Is het echt zo moeilijk te bedenken dat met onderzoek van bovenstaand kaliber menswetenschappers geen tegenstanders nodig hebben om zichzelf onomkeerbaar af te serveren?

Warrie Schuurman, Zeist

Pardon?

Hebben we binnenkort een kinderakkoord en een klimaatpardon?

Ton Vink, Nijmegen

Meer over