Paulien Cornelissein 150 woorden

Een gast is in wezen een soort VN-waarnemer

null Beeld
Paulien Cornelisse

Het valt mij op dat gasten altijd nét komen op het moment dat het thuis een chaos is. Al het speelgoed op de vloer, stoelen met elkaar verbonden door meters plakband en ontbijtborden boven op een kast.

Of is het altijd zo, en zie ik het alleen als er bezoek is? Een gast is in wezen een soort VN-waarnemer: iemand die moet bekijken hoe het eraan toegaat bij de verkiezingen in een dubieus land. Zo’n waarnemer doet niets, grijpt niet in, maar doordat diegene alles observeert, krijg je toch het gevoel: blijkbaar gaat er iets niet goed.

Zo is het met gasten ook. Dat kunnen de allerleukste, niet-oordelende mensen zijn, maar toch zie je ineens dat er sokken naast de wc liggen (?) en dat er vieze verfkwasten op de snijplank zijn gedeponeerd. Ineens vraag je je af wanneer je de kattenbak hebt verschoond. Checken kan nu niet. Dat moet later, als je het alweer vergeten bent.

Meer over