ColumnBert Wagendorp

Dit land snakt naar drastische afkoeling en een dik pak dempende sneeuw

Bert Wagendorp artikel Beeld x
Bert Wagendorp artikelBeeld x

De wind waait kracht vijf uit het oosten en boven ons hoofd botsen de fronten. Er komt een Siberische kou aan, de schaatsen kunnen volgende week uit het vet, het ijs wordt zwart (pas op met windwakken) en in het Noorden vormen zich sneeuwduinen. Dat belooft wat, iets beters is ons lange tijd niet overkomen. Dit land snakt naar drastische afkoeling en een dik pak dempende sneeuw van dertig centimeter. En dan heb ik het nog niet eens over de Elfstedentocht – die is in november al afgelast.

Deze column liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie

Een stevige winter verandert land en mensen. Niet voor niets was de ijsbaan de plek voor het carnaval der calvinisten: zopie, uitbundige vrolijkheid en liederlijke ontucht, bevrijding van de moraal van de zompige klei. Aangeboren lompheid die verandert in elegance; Nederlanders ontdooien als het begint te vriezen.

De koude ernst die ons met corona in de greep heeft gekregen, de gederfde levensvreugde en de bevroren lach, humor streng verboden. IJskristallen aan het eind van de tunnel hebben we nodig, zonnestralen die weerkaatsen in de ijsvloer; dwarrelende vlokken, een pak sneeuw dat de hysterie dempt.

Geen anderhalve meter op de ovalen, er zijn grenzen.

De Elfstedentocht zou ons moeiteloos uit de coronakramp hebben gehaald en alle polarisatie hebben overwonnen. Het bruggetje bij Bartlehiem dat alle tegenstellingen verbindt. Maar het kan niet, zegt de sympathieke voorzitter Wiebe Wieling. De risico’s voor de stempelaars van de stempelposten zijn te groot. Zonder stempelposten ben je nergens, als Elfstedenschaatser. De legendarische postbode Piet Kleine vergat in 1997 te stempelen in Hindeloopen en werd uit de uitslag geschrapt.

Mogelijk wat voorbarig, maar liefhebbers hebben al voorgesteld heel Friesland op slot te gooien, de toertocht met 24 duizend deelnemers te schrappen en alleen de wedstrijd te verrijden. Zodat het geen supersprieder barren wordt. Maar dat idee schijnt op bezwaren van de Friezen te stuiten, die niet wensen te worden opgesloten. Een tamelijk egoïstische houding nu alleen een Elfstedentocht ons kan redden. De Kamer moet ingrijpen met een Elfstedenwet. De gedachte dat hij kan doorgaan maar wordt afgelast vanwege een virus zou de nekslag betekenen. Hoe het centrum van Dokkum eruitziet na dat besluit en de erop volgende schaatsrellen laat zich raden.

Jaap van Dissel van het RIVM had donderdag weer allerlei rampgrafieken meegenomen naar de Tweede Kamer, maar daarin ontbrak de variabele ‘arctische kou’. Weten we al hoe het virus het doet ver onder nul? Hoe zit het met het R-getal op de Noordpool? Hoe gedraagt het virus zich in een sneeuwbal? Dat moet allemaal worden onderzocht.

Vanuit de zorg klonken na het weerbericht meteen zorgelijke geluiden uit de hoek van de Spoedeisende Hulp. Straks stroomt die ook nog over van gebroken polsen en hersenschuddingen. Dus nu wordt de zorgcapaciteit ook al sturend in de ijspret. We moeten die desastreuze neiging scherp monitoren. Hoe zit het eigenlijk met de capaciteit van de psychiatrische inrichtingen? Kan die ook even worden meegenomen in de besluitvorming?

O, de zegeningen van de Siberische omstandigheden. Ab Osterhaus van de buitenwereld afgesloten, Marion Koopmans ingesneeuwd, Diederik Gommers op schaatsen op de uiterwaarden van de Waal, zich van geen OP1 meer bewust. Jaap van Dissel en de grafieken van de ijsaangroei, Ernst Kuipers en zijn sneeuwpop met pijp en mondkapje.

Hugo de Jonge op hippe noren, pootje-over links, pootje-over rechts, diep door de knieën in plaats van door het stof.

Meer over