Opinie

Die langverwachte stip op de horizon, bleek de ingang van de volgende donkere tunnel te zijn

2021 was het jaar van de derde golf, code oranje en de tegenstelling. Jona van Loenen, gastcolumnist van september, blikt terug.

Jona van Loenen
 Als gevolg van de overstroming van de Geul is er in het Limburgse Valkenburg een noodsituatie ontstaan. Beeld Marcel van den Bergh/Volkskrant
Als gevolg van de overstroming van de Geul is er in het Limburgse Valkenburg een noodsituatie ontstaan.Beeld Marcel van den Bergh/Volkskrant

2021. Het was een jaar waarin virologen zich ontwikkelden tot bekende Nederlanders en bekende Nederlanders tot virologen. Een jaar dat nog begon met een kritische blik, maar waar al snel flat earth-achtige complottheorieën de wereld ‘rond’ gingen. Een jaar waarin we, terwijl we vooropliepen met het aantal besmettingen, als laatste begonnen met vaccineren. En een jaar waarin elke mogelijke mening over vaccineren werd geventileerd, behalve in de ruimten waar dit nodig was.

Het was het jaar waarin we de prijs betaalden voor jarenlange besparingen, omdat juist al die beroepen waarop was bezuinigd, cruciaal bleken te zijn. En zo werden de geldsluizen wagenwijd opengezet terwijl het land op slot ging, zodat iedere nieuwe golf werd gevolgd door een schuld-tsunami. Het was een jaar waarin de fundering van de democratische samenleving wankelde en de woningcrisis door het dak ging. En terwijl we miljarden hadden uitgegeven om het ‘prikkie’ te kopen, werd uiteindelijk weer de avondlockdown ingesteld.

Code oranje

Het was het jaar waarin, toen Joe Biden werd geïnaugureerd als de 46ste president van de VS, het kabinet-Rutte III besloot zijn ontslag aan te bieden. En terwijl het Capitool werd bestormd om de komst van de nieuwe regering te blokkeren, wachtten wij bijna een jaar rustig op de vorming ervan. Het was het jaar waarin Rutte ondanks falend beleid toch als winnaar uit de bus kwam en we Peter R. de Vries verloren, juist omdat hij zijn werk zo goed deed. Het was het jaar waarin de coronacrisis nog altijd de klimaatcrisis overschaduwde, waardoor de hele wereld in brand stond, maar regeringsleiders in Glasgow het hoofd koel probeerden te houden.

Het was het jaar waarin we het olympisch vuur dan toch eindelijk konden aansteken, en turnster Simone Biles haar keuze om zich terug te trekken voor geen goud had willen veranderen. Het was een jaar waarin we als maatschappij voortdurend uit de bocht vlogen, en Max Verstappen bij de eerste race sinds 36 jaar in Zandvoort, als eerste over de finish kwam. Het was het jaar waarin we, terwijl we zo hoopten het EK te kunnen pakken, bovenaan op een totaal andere Europese ranglijst kwamen te staan. En zo kon het dat we er al in de 8ste finales uit lagen, maar de hele wereld toch (code) oranje werd.

De derde golf

Het was het jaar waarin de derde golf op zich liet wachten, terwijl het zuiden van Nederland overstroomde. Maar toen die derde golf kwam, bleek dat we ondanks alle routekaarten, het coronaspoor nog steeds bijster waren. Een jaar waarin, ondanks miljoenen vaccinaties, het aantal besmettingen tot recordhoogten steeg. Dat kwam simpelweg omdat het land, bekend om zijn Deltawerken, door de gelijknamige variant werd overspoeld. Zo werd het een jaar waarin ziekenhuizen vol liepen met mensen met overgewicht terwijl de sportscholen om vijf uur 's middags moesten sluiten. En die langverwachte stip op de horizon, bleek de ingang van een volgende donkere tunnel te zijn.

Nu we de balans van 2021 opmaken, moeten we concluderen dat die ic-bedden nog altijd het grootste probleem zijn. Dat in een situatie van collectief verval iedereen op zoek was naar individueel welzijn. Een jaar waarvan we allemaal hoopten dat het vrolijk knallend ten einde zou komen, maar wederom een vuurwerkverbod werd ingesteld. En het eindigt met het wachten op die derde booster, net nu we wel een opkikkertje kunnen gebruiken.

Jona van Loenen is hoofd research bij een fintechonderneming. Hij was dit jaar in september gastcolumnist op volkskrant.nl/opinie.

Meer over