Commentaar

De tweede coronaherfst zal de cohesie van de samenleving toenemend op de proef stellen

Leefregels die de een als te streng ervaart, of als onuitvoerbaar, gaan de ander niet ver genoeg.

Studenten worden ingeënt op een tijdelijke prikpost voor coronavaccinaties op de campus van de Radboud Universiteit. Studenten en medewerkers die nog niet geprikt zijn, kunnen zich hier tijdens de introductieperiode laten inenten.  Beeld Jeroen Jumelet / ANP
Studenten worden ingeënt op een tijdelijke prikpost voor coronavaccinaties op de campus van de Radboud Universiteit. Studenten en medewerkers die nog niet geprikt zijn, kunnen zich hier tijdens de introductieperiode laten inenten.Beeld Jeroen Jumelet / ANP

Het begin van een min of meer normaal collegejaar, maandag over een week, is voor de ene docent in mbo en hoger onderwijs een verlokkelijk vooruitzicht maar boezemt de ander vrees in. Zo nam een docent aan de Universiteit van Amsterdam ontslag omdat hij meent dat zijn veiligheid niet kan worden gewaarborgd te midden van studenten die nog lang niet allemaal zijn gevaccineerd (of al door covid-19 zijn bezocht). Een collega-docent van de Universiteit Twente drong om die reden aan op het instellen van een vaccinatieplicht voor studenten. Een ander eist het recht op om tot nader order uitsluitend online onderwijs te geven.

Evenmin als in de rest van de samenleving, is de angst voor het virus gelijkmatig onder docenten verdeeld. Maatregelen die de een als te streng ervaart, of praktisch onuitvoerbaar, gaan de ander niet ver genoeg. Geen enkel regime zal algemeen worden aanvaard. Vandaar dat Joany Krijt, de bestuursvoorzitter van MBO Utrecht, de docenten vrijlaat in de covidwerende maatregelen die zij wensen te treffen. Het voordeel van deze benadering is dat autonome docenten alleen hun eigen regels moeten handhaven, en niet de regels waarmee zij het mogelijk oneens zijn. Ze is wellicht ook makkelijker vol te houden nu covid-19 een blijvertje lijkt te zijn.

Gemis aan eenduidigheid

Docenten kunnen echter ook met elkaar in conflict raken als ieder van hen binnen het eigen domein de gedragsregels kan bepalen, zeker als die regels onderling sterk uiteenlopen. Dit verschijnsel deed zich het afgelopen jaar op de middelbare scholen al voor: waar de ene docent de mondkapjesplicht streng bewaakte, kneep de ander welwillend een oogje toe. Voor leerlingen was dit gemis aan eenduidigheid nogal verwarrend.

Toen corona nog een (in tijd) begrensd verschijnsel leek te zijn – waarvan de duur in één, twee of drie golven werd uitgedrukt – waren bange en minder bange burgers nog wel bereid om zich naar onbeproefde maatregelen te voegen. Iedereen zat tenslotte in hetzelfde schuitje. Bij de nadering van een tweede coronaherfst en een mogelijke derde vaccinatieronde is die bereidheid echter aan erosie onderhevig. De cohesie van de samenleving zal er toenemend door op de proef worden gesteld.

In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.

Meer over