CommentaarPieter Klok

De Super League is een debacle geworden. Toch moet het plan de Uefa tot nadenken aanzetten

null Beeld REUTERS
Beeld REUTERS

Leg de macht van het geld aan banden en geef meer clubs uit meer landen weer de kans om de Champions League te winnen.

De Europese voetbalwereld reageert met opluchting en leedvermaak op de implosie van de Super League, het initiatief van twaalf steenrijke voetbalclubs om een eigen competitie te beginnen. Eindelijk komt de hoogmoed van de superkapitalisten voor de val.

Het oprichten van de Super League kwam vooral voort uit een verlangen naar zekerheid. De begrotingen van de grote clubs leunen voor een groot deel op de inkomsten uit de Champions League. Als die inkomsten ineens wegvallen omdat de club in de nationale competitie slechter presteert dan verwacht, dan kan een club direct in de problemen komen. Elk bedrijf, en dus ook elke voetbalclub, streeft naar een stabiele inkomstenstroom, zodat het op basis daarvan kan investeren in grote spelers die tegenwoordig minimaal 100 miljoen kosten. De clubs hebben zich laten inspireren door de Amerikaanse basketbalcompetitie NBA, die een vaste samenstelling heeft.

Ze vergaten dat de Europese voetbalcultuur anders was, wordt nu geconcludeerd. Een club is hier meer dan een bedrijf, het is een identiteit. In Europa hebben supporters van clubs ook nog wat te zeggen. Het mooie van het Europese systeem is bovendien dat anders dan in de VS in theorie elke club uiteindelijk de Champions League kan winnen.

Die romantische voorstelling heeft steeds minder met de werkelijkheid te maken. In wezen bestaat de Super League al. Elk jaar zijn het vrijwel dezelfde zestien clubs die in de achtste finales belanden. Heel soms lukt het een ploeg om zich daartussen te wringen, zoals Ajax twee jaar geleden, maar meestal verloopt het toernooi hoogst voorspelbaar. De enige manier om daar als club nog tussen te komen is een financiële injectie van een miljardair uit Rusland, Qatar of de VS.

Tot 1995 trof de UEFA maatregelen om ervoor te zorgen dat elke voetbalclub uit Europa kans maakte de Europacup te winnen. Het aantal buitenlandse spelers was aan een maximum gebonden en voetballers konden niet zomaar transfervrij vertrekken. Met het Bosman-arrest uit 1995 werden voetbalbedrijven als normale bedrijven gezien en zo zijn ze zich ook gaan gedragen. Het gevolg is dat er net als in andere sectoren een consolidatieslag plaatsvindt, waarbij alleen de allergrootste clubs overleven in de Europese competitie.

Het zou goed zijn als de UEFA als reactie op het Super League-debacle nadenkt over de vraag hoe de macht van het geld aan banden kan worden gelegd en meer clubs uit meer landen kans maken om de Champions League te winnen. Anders ontstaat die Super League alsnog vanzelf.

In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.

Meer over