Paulien Cornelissein 150 woorden

De specht leek op iemand die min of meer toevallig op de cursus Houtbewerking terecht was gekomen

null Beeld

Bij het Franse vakantiehuisje werd een specht meegeleverd die zijn werk op zich wel deed, maar zonder enige drive of noodzaak. Soms pok-pokte hij wat tegen een boomstam, maar hij had niets van de drilboormentaliteit van zijn soortgenoten. Hij leek op iemand die min of meer toevallig op de cursus Houtbewerking terecht was gekomen. Af en toe even hameren als de cursusleider keek, en verder fantaseren over de workshop Vilten die helaas al vol zat.

In de boom naast de specht zat een gekraagde roodstaart met een totaal ander karakter. Vol overgave en enthousiasme riep hij: ‘hiep... hiep... hiep...’, en dat dan vele uren per dag. Misschien lokte hij een vrouwtje, maar dat lukte niet want op het hiep volgde nooit een hoera.

Zo leefden wij een paar weken tussen pok en hiep, en leek het of er verder niets aan de hand was in de wereld.

Meer over