CommentaarSacha Kester

De inwoners van Myanmar verdienen het dat de internationale gemeenschap voor hen opkomt

null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Miljoenen verzetten zich tegen de staatsgreep in Myanmar. Het is frustrerend om te zien hoe tandeloos de internationale gemeenschap is bij de coup.

De inwoners van Myanmar weten heel goed welke risico’s ze nemen: zodra het leger ingrijpt bij protesten, schieten de militairen gewoon met scherp. Dat is in het verleden gebeurd, en iedereen is zich ervan bewust dat de generaals hiertoe opnieuw opdracht kunnen geven.

De eerste protesten tegen de coup van vorige week maandag waren dan ook schuchter. Dit weekeinde echter overwonnen mensen hun angst en gingen zij met tienduizenden de straat op om tegen de staatsgreep te protesteren.

De bevolking is bedroefd, bang, en boos. Zij hebben uit volle overtuiging gekozen voor democratie, maar de generaals die decennialang aan de macht waren, hebben die nooit helemaal opgegeven: ze stonden een portie toe aan politieke partijen, maar hielden zelf vast aan belangrijke ministeries, en een fors deel van de parlementszetels. Toen de Nationale Liga voor Democratie (NLD) van Aung San Suu Kyi de verkiezingen met 83 procent van de stemmen won, besloten de militairen de macht maar weer helemaal terug te nemen.

Voor veel westerlingen stond Suu Kyi jarenlang symbool voor haar verzet tegen de militairen: ze heeft daar zelfs de Nobelprijs voor de Vrede voor gekregen. Maar haar ster doofde uit toen zij het geweld tegen de Rohingya verdedigde – een volk dat door de militairen het land is uitgejaagd met genocidale moordcampagnes.

De nieuwe Amerikaanse president Joe Biden veroordeelde de coup direct, evenals andere westerse regeringen. Heel voorspelbaar blokkeerden China en Rusland vervolgens een Britse poging om de staatsgreep ook door de VN-Veiligheidsraad te veroordelen. Daar zou het niet bij mogen blijven, maar verdere actie valt niet mee. Brede economische sancties zouden vooral de bevolking raken, die toch al op haar laatste benen loopt vanwege de corona-epidemie. Vanwege het geweld tegen de Rohingya staat de militaire top al op een sanctielijst van de VS en de Europese Unie. De generaals staan weliswaar aan het hoofd van grote conglomeraten die olie- en gasbedrijven bezitten, restaurants, banken, fabrieken en mijnen, maar het is vooral China dat daarmee zaken doet.

Het is frustrerend om te zien hoe tandeloos de internationale gemeenschap (weer) blijkt te zijn, want het falen van Suu Kyi betekent niet dat de beperkte democratie van Myanmar niet gered moet worden. Het gaat ook om de levens van miljoenen mensen die zich verzetten tegen de militaire heerschappij – dat blijkt uit zowel de uitslag van de verkiezingen, als de demonstraties waarmee zij nu hun leven op het spel zetten. Deze mensen verdienen beter.

In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.

Lees ook

Tienduizenden mensen demonstreren tegen de militaire coup van vorige week maandag. Vooralsnog hebben de generaals alleen het internet afgesloten, in de hoop mensen bij protesten weg te houden, maar de angst is groot dat zij met geweld ingrijpen.

De coup in Myanmar heeft ook geopolitieke consequenties. Het Westen wil onder leiding van de Verenigde Staten strafmaatregelen, maar China beschouwt Myanmar als zijn eigen achtertuin.

Met pensioen gaan en de macht opgeven? Legerchef Min Aung Hlaing denkt er niet aan. Een profiel van de generaal die volgens sommigen hoopt president van Myanmar te worden.

De rechterhand van de afgezette regeringsleider Aung San Suu Kyi is vrijdag opgepakt, enkele dagen nadat het leger van Myanmar de macht greep en Suu Kyi arresteerde.

Meer over