Columnaleid Truijens

De excuses van Rutte waren onvoldoende: hij had moeten zeggen dat jongeren niet schuldig zijn aan de vloedgolf van besmettingen

Aleid Truijens columnist artikel Beeld -
Aleid Truijens columnist artikelBeeld -

In de nieuwsbrief van de Amsterdamse uitgeverij stond dat komende week vrijwel niemand op kantoor zou werken. Reden: veel medewerkers hadden minstens één kind (12+) met corona thuis, jonge medewerkers waren ziek. In andere grote steden is het al niet anders. Jongeren hebben massaal corona.

Wat een week was het. Onheil komt nooit alleen, het komt in golven. Het was de week van de vloedgolven. Een vloedgolf van besmettingen, een vloedgolf van water dat uit rivieren kolkte en de vloedgolf van ontzetting om de moord op Peter R. de Vries – hij had eens moeten weten hoe geliefd hij was. Twee keer de natuur die bruut toesloeg, één keer een mens, iemand met een inktzwarte ziel die een opdracht uitvoerde.

En drie keer de schuldvraag. In het geval van Peter R. de Vries zal die ooit een concreet antwoord krijgen. Bij de watersnoodramp die in één klap Limburg, de Ardennen en de Eifel tot een Zeeland 1953 maakte – je mag bidden dat er nu geen 1.800 doden vallen – zijn meerdere schuldigen: van gemeentes en provincies die betere dijken of afwatering hadden moeten aanleggen, tot de collectieve schuldige: wij die de planeet hebben misbruikt en die deze corrigerende tik van de natuur verdienen.

Je gelooft je ogen niet. Daar dobberen ze, de eeuwenoude Duitse vakwerkhuisjes. Grote stukken land breken af, alsof het natte brokken ontbijtkoek zijn. De kraakheldere, fris gestucte huizen, de postkantoren, de bomen, de treinrails, het hele assortiment van de firma Faller, alles stort ineen en drijft weg, alsof een reuzenkind uit woede al zijn speelgoed heeft vernield. Het is helaas echt. Een armageddon. Een opengereten huis toont een boekenwand, en een kinderbed met knuffels. Al die gehechtheid, al die liefde.

Wie schuldig was aan de coronabesmettingen – en de verpeste vakantie – was voor velen duidelijk: die feestende, zuipende jongeren natuurlijk, die ongeremd een paar dagen los gingen, gerustgesteld door vaccinatie en toegangstesten. De deltavariant had een topweek. Bedankt, jongeren!

Wat een vals verwijt. Ik zou het terecht vinden als jongeren de regering aansprakelijk stellen voor de gevolgen van hun coronabesmetting, zoals advocaat Marijn Kingma – die de Urgenda-zaak tegen de overheid won – voorstelt. Jongeren zijn door de minister van Volksgezondheid misleid en in een onveilige situatie gebracht. De Jonge zei lachend dat zij na hun vaccinatie mochten ‘dansen met Janssen’; ze kregen een officiële QR-code waarmee ze de club in konden; de toegangstesten deugden niet. Onbegrijpelijk dat De Jonge en Rutte dit, tegen OMT-advies in, hebben doorgedrukt, alleen om de popie jopie bij jongeren uit te hangen. Ze wisten dat die prik pas na twee weken werkt.

Premier Rutte bood excuses aan voor deze danse macabre. Die was onvoorzien, verkeerde inschatting, ze ‘baalden ervan’ (bij iedere flagrante misser gebruiken Rutte en De Jonge dit puberwoord, dat past bij een onvoldoende voor wiskunde, niet bij verantwoordelijke staatslieden) en o ja, excuses dan.

Begin nu niet over ‘eigen verantwoordelijkheid’ en ‘zelf kritisch nadenken’. Het was niet de wappie-buurman die zei dat het mocht, maar de minister van Volksgezondheid. Daar hebben ouders geen verweer tegen. Het werd 16 maanden niet op prijs gesteld als we kritisch dachten over corona-overheidsbeleid; nu dan ineens wel? De excuses van Rutte waren onvoldoende. Hij had onomwonden moeten zeggen dat jongeren niet schuldig zijn aan de vloedgolf van besmettingen. Dat kan alsnog.

Meer over