De Duitsers verliezen de slag bij het zwembad

Waar maken de media in Groot-Brittannië zich druk? Over de strandstoelen voor Duitse en Britse zonaanbidders op Mallorca en gelijke oorden, leest onze correspondent Patrick van IJzendoorn.

null Beeld
Beeld

'We'll fight them on the beaches.' De woorden van Churchill echoën nog altijd na op het eiland en nemen soms variante vormen aan. Het jongste gevecht tussen de Britten en Duitsers betreft niet de stranden, maar strandstoelen. Gejubel klonk op nadat reisorganisatie Thomas Cook had bepaald dat ook Britse toeristen voortaan stoelen kunnen reserveren langs de zwembaden van Mallorca, Gran Canaria en Lanzarote. De Duitsers konden dat al langer, dit tot ergernis van de Britten die daardoor om acht uur 's ochtends moesten rennen om hun handdoek op de beste ligstoelen te leggen.

Het was vooral groot nieuws in The Sun.

'WISH YOU WERE HERR?', stond er speels op de voorpagina van de boulevardkrant, gevolgd door 'THEY THINK IT'S TOWEL OVER...' op pagina vijf, een variant op de woorden They think it's all over tegen het einde van de wereldcupfinale tussen de twee landen in 1966 (4-2 voor de Engelsen). In de door drie verslaggevers geschreven reportage konden Nigel Farage, een fotomodel en een loodgieter hun visie geven op de zwembadzege. 'Als we ze nu ook eens konden verslaan met strafschoppen', luidt de tekst in een ballonnetje bij het hoofd van een Britse zonaanbidder.

The Sun maakt graag Allo Allo-achtige grappen over de Krauts, de bijnaam van de Duitsers. Jaren geleden kopte het 'SIEG ISLE' naar een krachtmeting tussen Duitse en Britse jongeren op Ibiza. 'Krauts-bashing' leidde al eens tot ergernissen op de Duitse ambassade in Londen en in 1990 besloot de ambassadeur eens te gaan praten met de hoofdredacteur van The Sun. De diplomaat bleek helaas familie te zijn Manfred van Richthofen, de beroemde oorlogspiloot uit de Eerste Wereldoorlog. Het charmeoffensief eindigde een dag later dan ook met een kop in The Sun: 'The Hun Talks to The Sun'.

De huidige - en scheidende - Duitse ambassadeur is het evenzeer te moede. Peter Ammon beklaagde zich in een interview met The Guardian over het door de Brexiteers geschetste beeld van een eiland dat een eenzame strijd voert tegen de Duitse overheersing op het vasteland. Gevoed door films als Dunkirk en Darkest Hour zitten de Brexiteers volgens hem nog in de overwinningsroes van de Tweede Wereldoorlog. Ammon voorspelde dat Brexit gaat uitdraaien op een domper voor de eilandbewoners en vreest dat zulks ertoe gaat leiden dat beide kampen elkaar de schuld gaan geven.

null Beeld
Beeld

Ammons interventie leidde tot een aanval van Leo McKinstry, een historicus. 'Wat kan een grotere belediging zijn dan een Duitse diplomaat die ons gaat vertellen hoe wij ons moeten voelen over de Oorlog?' brieste hij in The Daily Telegraph. Volgens hem vinden de Duitsers het niet leuk dat de Britten zo graag over geschiedenis spreken 'omdat hun eigen verleden zo beschamend is'. In een terzijde wees McKinstry, die zich heeft gespecialiseerd in de Britse luchtmacht, erop dat de geschiedschrijving in Huis van de Europese Geschiedenis te Brussel te lief is voor de Duitsers.

Volgens McKinstry is het evident dat de Duitsers binnen de EU de lakens - of handdoeken - uitdelen en beslist Berlijn over een Brexit-akkoord. De Brexiteers hadden hun hoop gevestigd op de druk die de Duitse automakers uitoefenen op Frau Merkel, maar vooralsnog is die hoop ijdel. Sterker, Duitsland stelt zich het hardst op, dit tot onvrede van zijn Telegraph-collega Philip Johnston, die wraakgevoelens ontwaart. 'Bijna tachtig jaar na de gebeurtenissen uit Darkest Hour, kunnen we geen eeuwige dank verwachten en dat doen we ook niet. Maar is een eerlijke behandeling te veel gevraagd?'

Patrick van IJzendoorn is correspondent in Londen.

Meer over