Opinielezersbrieven

De bibliotheek bruist als nooit tevoren

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 25 januari.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag

Met grote interesse las ik afgelopen zaterdag in de bijlage Opinie jullie positieve berichtgeving over bibliotheken. Wat mij eraan opvalt, is dat het slechts ingaat op een van de functies van de bibliotheek, ­namelijk de (klassieke) uitleenfunctie.

Spijtig, op deze manier wordt weer het enigszins ouderwetse beeld van de bibliotheek bevestigd. Degenen van u die de laatste tijd nog in een bibliotheek zijn geweest, zullen hebben gezien dat daar tegenwoordig veel meer gebeurt dan alleen het uitlenen van boeken.

Bibliotheken bieden steeds meer en steeds vaker diensten en activiteiten aan voor een scala aan doelgroepen, bijvoorbeeld voor laaggeletterden, niet-digitaalvaardigen en nieuwe Nederlanders. Mensen leren er omgaan met de computer, ze leren er de Nederlandse taal, krijgen er hulp bij het zoeken naar werk, bezoeken er lezingen, tentoonstellingen en filmvoorstellingen, doen er mee aan leesclubs, bezoeken er babycafés, taalcafés of gezondheidscafés: ontmoeting, debat en een leven lang ­leren zijn er (ook) prioriteit.

Ledenaantallen en uitleningen dalen, maar de bezoekerscijfers aan de bibliotheek stijgen van 60 miljoen in 2017, naar ruim 62,5 miljoen in 2018. En hoewel het aantal vestigingen is gedaald, is de gemiddelde afstand naar een bibliotheek gelukkig nog steeds slechts 1,9 km (in 2014 1,8 km).

Het is niet voor niks dat minister Knops in 2019 heeft besloten de samenwerking tussen de bibliotheken en een aantal grote uitvoeringsorganisaties van de overheid (zoals CAK, CBR, SVB, Belastingdienst en UWV) te versterken in het project ‘Digitale Inclusie, ondersteuning voor kwetsbare burgers’.

In dit project worden er de komende jaren in nagenoeg alle bibliotheken informatiepunten ingericht waar mensen terechtkunnen voor vragen omtrent de (digitale) overheid. En in alle bibliotheken worden nú al cursussen gegeven over hoe om te gaan met de E-overheid.

Ik sluit me aan bij uw conclusie dat er geen reden is tot somberen, maar niet alleen vanwege het feit dat het aantal jeugdleden en de door bibliotheken gerunde schoolbibliotheken toenemen, maar juist óók omdat de bibliotheek ­zoveel méér is dan alleen een plek waar je boeken kunt ­lenen. Nabijheid van de bibliotheek blijft een essentiële voorwaarde om al deze activiteiten uit te voeren.

Anton Kok, Directeur a.i. Vereniging van Openbare Bibliotheken, Tineke van Ham, Voorzitter Stichting samenwerkende POI’s Nederland en Lily Knibbeler, Algemeen Directeur KB, nationale bibliotheek

Verkeersborden

Wat heerlijk dat Nederland nu toch echt helemaal af is. We hoeven ons alleen nog maar te buigen over de poppetjes op verkeersborden.

Als de dames zich echt serieus genomen willen voelen moeten ze, denk ik, stoppen met neuzelen over dit soort onzin en zich bezig houden met werkelijk belangrijke vrouwen- of genderzaken.

Een verkeersbord is een zo duidelijk mogelijk gestileerde aanduiding; een pijl naar links, een pijl naar rechts of een aanduiding van een mens. Dit poppetje heeft niks met mannen, vrouwen of transgenders te maken. Maar ja! Nu ben ik weer een seksist natuurlijk.

Peter VisserUffelte

Verkeersborden (2)

Van de PvdA in Eindhoven mogen de overstekende mannetjes op de verkeersborden voortaan ook overstekende vrouwtjes zijn. De − nu genderneutrale − overstekende figuurtjes zijn altijd donkergekleurd.

Dat vormt geen goede afspiegeling van de bevolking van Eindhoven. Ik zou graag ook borden van overstekende lichtgekleurde figuurtjes zien. Of grijsgekleurd, om het huidskleurneutraal te houden.

Pieter MarkusGeldrop

Luctor et Emergo

De kogel is door de kerk. Het korps mariniers heeft definitief besloten om Zeeland af te wijzen als nieuwe werkplaats. Zeeland blijft achter met onteigende en gesaneerde grond, ambities en een gebroken hart.

De basis in Vlissingen zou niet fit for purpose zijn en daarnaast kregen de mariniers al heimwee bij de gedachte zo ‘ver weg’ gestationeerd te worden.

In een land waar je je best moet doen om binnen de landsgrenzen te blijven, is dat opmerkelijk. Er valt van alles te zeggen over falend beleid, klein-denken van het korps en de financiële schade, maar mijn hart gaat uit naar de Zeeuwen.

I love you Zeeland, Luctor et Emergo.

Janneke Nefsreserve-Zeeuw, Utrecht

Ministerie van Defensie

Als compensatie voor het niet doorgaan van de verhuizing van de marinierskazerne van Doorn naar Vlissingen, kan het Ministerie van Defensie verhuizen naar Zeeland.

Cees MulderEindhoven

Politieke elite

Opnieuw wordt aangetoond hoe onbetrouwbaar de Haagse politieke elite inmiddels is geworden. Burgers en lagere overheden kunnen niet meer rekenen op de uitvoering van afspraken en democratisch genomen besluiten. Zeeland en vooral de gemeente Vlissingen wordt een loer gedraaid door de staatssecretaris van Defensie.

Opnieuw wordt aangetoond hoe de regio’s buiten de Randstad worden geschoffeerd door de centrale overheid. Opnieuw blijkt hoe groepen, die beschikken over machtsmiddelen met chantage hun zin kunnen doordrijven.

Zeeland kan zich beter richten op samenwerkingspartners buiten de landsgrenzen in het verband van de Euregio met de deelstaat Vlaanderen. Zeeland kan dan profiteren van het samenwerken rond het Scheldebekken met de havens van Gent, Antwerpen en Zeebrugge. Een combinatie die op Europees niveau Rotterdam in de schaduw stelt.

De Holland centrische politieke cultuur, heeft al genoeg schade aangericht in het Koninkrijk der Nederlanden. Groningers, Limburgers kunnen daar ook over meepraten. Rechtstatelijke principes zoals een betrouwbaar bestuur zijn overboord gegooid.

Age KamermansBarneveld

Geen zee te hoog

De verhuizing van mariniers naar Vlissingen gaat niet door. In plaats daarvan wordt het Apeldoorn. Mariniers op de Veluwe, is dat niet zoiets als stratenmakers op zee? Waar is Aart Staartjes als je hem nodig hebt?

René KerkhovenZwijndrecht

Beeld Bas van der Schot

Mannenpil

Coen van den Heuvel beschrijft zijn ervaring als proefpersoon in een klinische studie naar de mannenpil. Hij schrijft dat de economische situatie in combinatie met hoge ontwikkelingskosten de redenen waren om te stoppen met de ontwikkeling. Volgens Van den Heuvel zouden we nu de uitdaging om een mannenpil te ontwikkelen wel weer aan kunnen gaan.

Op basis van een aantal studies is destijds aangetoond dat met een progestageen de mannelijke spermatogenese grotendeels onderdrukt kan worden. Omdat de endogene productie van testosteron dan zakt dient dit gesupplementeerd te worden middels injecties. Bij de meeste mannen in de klinische studies zakken de spermaconcentraties naar ver onder de 1 miljoen zaadcellen/ml. Dat lijkt niet spectaculair, maar in de praktijk zijn mannen dan vrijwel onvruchtbaar.

Deze combinatie van hormonen heeft een aantal nadelen. Het duurt een tijdje voor dat de spermaconcentratie laag genoeg is om de mannen onvruchtbaar te kunnen noemen. Gemiddeld duurt dat zo’n 12 weken, maar dit kan behoorlijk verschillen tussen mannen.

Ook het bereiken van reversibiliteit (het weer terugkeren van de vruchtbaarheid na het stoppen met de medicatie) duurt lang. Gemiddeld heeft een man 17 weken nodig om weer enigszins vruchtbaar te worden (spermaconcentratie van zo’n 20 miljoen cellen/ml), maar ook dit is zeer variabel. Bij sommige mannen kan dit wel een jaar duren.

Verder zijn er nogal wat bijwerkingen die niet iedereen voor lief zal nemen. In een dubbel-blinde, placebo-gecontroleerde studie werd geconstateerd dat mannen die de actieve medicatie kregen meer last hadden van acne, gewichtstoename, libidoverandering, stemmingswisselingen, en (nacht)zweten. Ik weet niet of mannen dat er allemaal voor over hebben, en behalve deze nadelen is er nog een grote onbekende.

Wat dit soort medicatie met het lichaam doet bij langdurig gebruik, is nog niet bestudeerd. Gezien deze medicatie toegepast gaat worden bij gezonde mannen zullen de gezondheidsautoriteiten extreem kritisch zijn bij het beoordelen van de effectiviteits-veiligheidsbalans.

De spermaconcentratie bij de man is een surrogaatmeting van de effectiviteit van het middel. De echte effectiviteit zal gemeten moeten worden door naar het aantal zwangerschappen te kijken. En hier zit een groot probleem.

Bij een mannenpil behandel je een man maar moet je het effect meten bij zijn partner, of partners. En dan maar hopen dat die partner een beetje voorzichtig is. Ik durf wel te voorspellen dat geen enkel farmabedrijf dit in de nabije toekomst opnieuw gaat oppakken.

Gerrit Voortman, voormalig project manager Male Contraception, Warnsveld

Utrechtenaar

Vermoedelijk bedoelde de redactie in ‘Utrechtenaar (63) krijgt 40 uur taakstraf voor beledigen koningin Máxima’ een inwoner van Utrecht: een zogenaamde Utrechter.

Een Utrechtenaar is een homoseksueel. Als dat ingezet wordt om de man in kwestie belachelijk te maken, hebben we een andere discussie te voeren.

Irene van SeggelenUtrecht

Middenschool

Het is duidelijk dat het Onderwijspact dat opnieuw de middenschool in het leven wil roepen, geen tijd heeft gehad kennis te nemen van het artikel van Bastiaan Bommeljé in de Volkskrant: Ons onderwijs lijdt aan zelfdestructie. Ook het artikel van Hans Wansink onlangs in de krant is lezenswaardig. Hierin wordt onder andere de club leraren Beter Onderwijs Nederland (BON) aangehaald. Deze club stelt dat zowel slimme als kwetsbare leerlingen tekortgedaan worden als je ze in één groep bij elkaar zet.

In het kader van bovenstaande (en andere) artikelen over de staat van ons onderwijs krijg je de indruk dat het Onderwijspact de muren van het onderwijshuis opnieuw wil behangen over al het oude behang heen, zonder aandacht te schenken aan tochtgaten, kieren en de onderhoudstoestand van de muren.

Ernst RijswijkMijdrecht

Middenschool (2)

Een stokoud experiment fonkelend terug in het nieuws. Tal van onderwijsorganisaties zien graag een brede onderbouw in het voortgezet onderwijs. Alle leerlingen van alle niveaus bij elkaar tot ze 16 zijn. Met als insteek dat kinderen in het derde jaar van de middelbare school beter weten wat ze wel en niet kunnen en willen. Zodat ze met meer kijk op hun eigen ontwikkeling beter in staat zijn het juiste profiel aan het goede niveau te plakken. Maatwerk om later meteen als volwaardig burger meer mans te zijn.

Na de neoliberale lobby voor vooral excellente leerlingen tellen alle andere leerlingen weer mee. Passend onderwijs voor iedereen. De linkse middenschoolgedachte. Ongebreidelde vernieuwingsdrang heeft kennelijk niet tot nieuwe inzichten geleid.

Twintig jaar geleden begonnen met een heterogene onderbouw is mijn school via dakpanklassen getransformeerd in een homogeen lesgevende organisatie. Elke veranderingsfase werd omarmd als zijnde de waarheid. Maar waarheden zijn rekkelijk. In gemixte klassen vol bbl’ers, kbl’ers, tl’ers, havisten en vwo’ers werd het zaligmakende effect van het ontplooiingsmodel gepropageerd. Met als dogma dat leerlingen onder aan de ladder verder komen door leerlingen die al hoger staan. De realiteit was weerbarstig. De een stond wijsneuzerig op handen van de ander. Of de ander trok de een domweg aan de benen naar beneden. Samen leren? En het werk? Terug naar af. Onderwijs dus.

Rob Brouwerdocent, Almere

Middenschool (3)

Het meest uitdagende en aantrekkelijke in mijn 40-jarige werk als docent biologie was het feit dat je, naast je vakinhoudelijke taak, voorwaarden mocht scheppen waarbinnen jonge mensen greep konden ontwikkelen op hun ‘eigen wereld’. Voor de leerlingen in het voortgezet onderwijs is de peergroep in het vormen van een eigen mening en het ontwikkelen van zelfinzicht enorm belangrijk.

De klassikale les bood de mogelijkheden om leerlingen te laten ontdekken wat hun gedrag opriep bij anderen. Als docent kon je dilemma’s op maatschappelijk- en ethisch gebied introduceren waar leerlingen op konden reageren. Zo leerden ze naar elkaar luisteren, een mening onderbouwen, hun grenzen en paradigma verleggen en verruimen, en ervaren dat we allemaal verschillend zijn met onze eigen sterke en zwakke kanten. Je kon buiten de lesstof om zaken in breder of historisch perspectief plaatsen. Daardoor kregen leerlingen inzicht in bepaalde dogma’s waarin ze waren groot gebracht.

Vooral in een samenleving die in zo’n korte tijd zo gevarieerd is qua etnische achtergrond, waarin gemeenschappelijke ijkpunten in het leven voor een deel zijn weggevallen, is het van belang dat het onderwijs leerlingen kansen biedt om te leren zelf keuzen te maken, te ontdekken wat ons bindt en te leren omgaan met zoveel verschillende culturen.

In het nieuwe plan, gepersonaliseerd onderwijs in heterogene groepen, verwordt onderwijs tot nog meer digitalisering, de armoede van hyperindividualisering, en vergroeien onze jongeren nog meer met iPad en iPhone.

Wilbert van Rijenoud-docent biologie, Holthees

Lobbige cappuccino

In de stekel van vrijdag gaat het over ondrinkbare, waterige filterkoffie die associaties wekt met ruimtes die mensen liever vermijden, zoals crematoria en kantoren van de reclassering. Nu heb ik zelf aardig lang bij de reclassering gewerkt, en ik moet toegeven dat de klanten onze spreekkamers liever niet van binnen zien.

Dat heeft echter niks te maken met de koffie, die al jarenlang in een buitengewoon goede Douwe Egbertskwaliteit, met verse bonen, uit een prima automaat wordt getapt. Toegegeven, de reclassering voorziet helaas niet in een professionele barista die dennenboompjes in een lobbige cappuccino tovert, maar als wetsovertreders zich al aan een toezicht onttrekken, is dat zeker niet vanwege de koffie.

Trees RooseHaren

Meer over