geachte redactie

De beurshouder, díe verdient altijd

Dit zijn de lezersbrieven van maandag 30 augustus.

Werk van Julia Kiryanova  op This Art Fair 2021 in de Kromhouthal in Amsterdam. Beeld Natascha Libbert
Werk van Julia Kiryanova op This Art Fair 2021 in de Kromhouthal in Amsterdam.Beeld Natascha Libbert

Brief van de dag

Kunstenaars en standhouders zijn voor een beursonderneming hét transportmiddel voor binnenkomende gelden. Toegangsbewijzen, horeca in het beursgebouw: het is allemaal niet voor de standhouders.

Dikwijls worden pittige standprijzen berekend op basis van de vierkante meters, elke stoel, tafel, lampjes... De deelnemers moeten hun verdiensten halen uit verkoop van hun producten, in dit geval kunstwerken. Meermalen heb ik op kunstbeurzen deelnemende kunstenaars na het sluiten van de beurs teleurgesteld hun spullen weer zien inpakken. De beursorganisatie spreekt dan over een succesvolle beurs met veel bezoekers.

In het bijna juichende artikel over de This Art Fair vertellen drie kunstenaars bevlogen over wat zij creëren (V, 27 augustus). De kop ‘Geen gladde verkooppraatjes, maar rechtstreeks van de kunstenaar kopen’ is een regelrechte sneer naar galeriehouders met de gladde praatjes en natuurlijk hun courtage. De beursorganisator verdient zelfs als er niets wordt verkocht. Dat is pas slim en glad.

Willem de Heus, Almere

CO2-neutraal koningshuis

Prins Bernhard jr. heeft terecht spijt van zijn brief. Nu nog spijt van het organiseren van de Formule-1 races, en dan als de donder werken aan een milieuvriendelijke Race voor Trap­auto’s, alleen per fiets of trein te bezoeken. Minstens net zo spannend, en eindelijk het klimaat op 1. Op weg naar een CO2-neutraal koningshuis, een voorbeeld voor het hele volk !

Jiska van der Valk, Rotterdam

Vrouw met de Hamer

De herinnering aan de verkiezingsdag van dit jaar vervaagt, maar nog steeds is er een demissionair kabinet. Zo’n kabinet past normaal gesproken op de winkel. Maar dat kan niet, omdat nu even wat meer nodig is dan op de winkel passen. Dus zou het voor de hand liggen dat er urgentie wordt gevoeld tot de vorming van een nieuw kabinet te komen. Dat partijen elkaar niet uitsluiten, maar juist zoeken naar oplossingen.

Dan is het vreemd te zien dat partijen die wel willen bewegen steeds voor een gesloten deur komen te staan. De partijen die de deuren gesloten houden, geven zo elke dag dat de formatie langer duurt een politiek brevet van onvermogen af.

Tijd voor de vrouw met de Hamer.

Jan van Zomeren, Didam

Ladder

Ik vraag me af waarom we ons zo druk maken over de langdurige kabinetsformatie. De ervaring leert dat de diverse kabinetten Rutte op geen enkel groot dossier relevante voortgang geboekt hebben. Het volgende kabinet zal vrees ik deze lijn van pappen en nathouden voortzetten.

We worden niet geregeerd of ­geleid, maar gemanaged. Met ­Stephen Covey in gedachten (een manager zorgt dat de ladder stevig tegen een muur staat, maar een leider dat hij tegen de juiste muur staat) in gedachten: de ladder staat veilig, maar eenmaal boven rest slechts het uitzicht op een lege, troosteloze vlakte.

Bernard Friderichs, Poortvliet

Lerarensalarissen

In de Volkskrant van 28 augustus zegt Jeroen Dijsselbloem dat minister Deetman heeft ingegrepen in de lerarensalarissen. Dat is slechts ten dele juist. De oekaze voor verlaging van die salarissen is afkomstig geweest van toenmalig minister ­Ruding van Financiën. Deetman kreeg geen ruimte voor zijn voorstel om dan tegelijkertijd de salarissen te verlagen van de ambtenaren op zijn ministerie. Wellicht had Dijsselbloem in zijn tijd als minister van Financiën meer financiële ruimte voor verhoging van de onderwijssalarissen kunnen scheppen.

André Kuperus, Vledder

Stillere meerderheid

Ik was zaterdag voor het eerst van mijn leven in Harskamp. Toen ik kwam aanfietsen op mijn OV-fiets (met enige vrees om daarmee al als indringer beschouwd te worden) en het bord ‘Welkom in Harskamp’ zag, dacht ik nog: ‘Oh, de ironie!’ Enkele uren later, na te hebben mee geholpen de gigantische hoeveelheid kleding te sorteren die in allerijl, na een oproep van het Rode Kruis, door voornamelijk Harskampers was verzameld, moest ik mijn mening bijstellen. Ik heb geen goed woord over voor de luide minderheid die zich schandalig heeft gedragen, maar laat dat niet meteen aanleiding zijn een heel dorp te schande te maken. Ik heb gelukkig iets van de goedgeefse en welwillende, maar stillere, meerderheid mogen ervaren.

Jeantine van der Feest, Amsterdam

Ieder een lichaam

In Boeken (28/8) bespreekt Connie Palmen Ieder een lichaam van Olivia Laing. Hierin wordt gesproken over Wilhelm Reich en zijn orgastische wereldbeeld. Wie geïnteresseerd is in de figuur Reich, raad ik aan Het seksuele bolwerk van Mulisch te lezen. Hierin worden de man en zijn ideeën geduid en verklaard. Waarna u tot dezelfde slotsom zult komen als Palmen met betrekking tot het boek van Laing.

David Klaver, Alkmaar

Meer over