columnde betrouwbare mannetjes

De Betrouwbare Mannetjes deden opnieuw een gooi naar de NS Publieksprijs

null Beeld

‘Met dossiervreter Koolmees en rouwdouw Remkes aan het roer kan het zomaar snel gaan met de formatie, is althans de hoop bij de betrokken partijen.’ (de Volkskrant, 5 oktober 2021)

‘Er lijkt eindelijk schot in de formatieonderhandelingen te zitten. Alle belangrijke onderwerpen zijn aan bod gekomen en worden vanaf nu verder uitgewerkt. ‘De kop is eraf. We gaan nu een volgende fase in’, zei Koolmees.’ (NU.nl, 18 oktober 2021)

‘Hoe lang het nog gaat duren is volgens Remkes niet te zeggen. ‘Maar ik merk wel dat de partijen vaart willen maken. Vandaag spraken Remkes en Koolmees niet met de partijleiders, maar met hun secondanten. ‘Dat houdt de vaart erin’, legde Remkes uit.’ (NOS.nl, 18 oktober 2021)

‘Hè hè, het werd godverdomme tijd.’ Rouwdouw Remkes nam een trek van zijn sigaret en keek met een strakke blik naar buiten. ‘De kop er is eraf, jochie.’ Hij stopte zijn heupfles weer terug in zijn binnenzak. Dossiervreter Koolmees richtte zich op van zijn dossier en probeerde te zien wat Rouwdouw Remkes zag, maar de harde regen en het schaarse licht van de lantaarnpaal maakten dat hij moeite had om ook maar iets te ontwaren. Toch werkte hij nu lang genoeg met hem samen om te begrijpen wat Rouwdouw bedoelde: kennelijk zat er schot in de zaak.

Hij kon het nauwelijks bevatten. Eindelijk. Schot in de zaak. De kop eraf. Dat betekende dat het nu echt begonnen was. Hij ging rechtop in zijn stoel zitten, veegde de condens van het ruitje en tuurde naar buiten. Maanden zat er juist helemaal geen schot in de zaak, leek de boel volledig vastgelopen, als een Franse benzinemotor langs de Autobahn tijdens een zomervakantie naar Toscane met twee jonge kinderen op de achterbank. Maar nu, nu het met bakken uit de donkere hemel viel, zag Rouwdouw ineens beweging.

Dossiervreter zag hoe Rouwdouws gezicht oplichtte bij het aansteken van een nieuwe sigaret en dacht terug aan het moment dat ze aan elkaar gekoppeld waren. Mensen hadden de verwachting uitgesproken dat het nu zomaar snel zou kunnen gaan, en zelf had hij die hoop ook gehad. Maar sindsdien zat er als hij heel eerlijk was weinig schot in. Misschien wel juist geen schot. Tuurlijk, er waren wat gesprekken geweest, maar er was nog helemaal niks zeker. Over geen enkel onderwerp was overeenstemming.

Rouwdouw zag de twijfel bij Dossiervreter en stak een nieuwe sigaret met de oude aan. Die durfde hem nauwelijks aan te kijken. ‘Maar, maar… wat is er dan nu anders dan twee weken geleden?’, vroeg Dossiervreter voorzichtig. Rouwdouw Remkes smeet zijn koffie door de auto. Hij sloeg met een vuist op het stuur. ‘Wat is er anders? Wat is er anders? Ik merk gewoon godverdomme heel erg dat partijen vaart willen maken!’ Dossiervreter kromp ineen. ‘Nu is het zaak om de vaart erin te houden en dingen verder uit te werken. En daar gaan jij en ik voor zorgen!’

Misschien had Rouwdouw ook wel gelijk. En hoefden zij slechts de vaart erin te houden. Als de artiesten van Erik ten Hag in Theater Voetbal die in een moordend tempo een Duitse tragedie ten beste hadden gegeven. Of als een stoomlocomotief. Een in principe loodzware machine die eenmaal in beweging bijna niet te stoppen is. En dan waren zij de machinist die vooral kolen in de oven moesten blijven scheppen. Of de conducteurs, die de kaartjes moesten controleren. Of de…

‘Weet je wat het is, Kiddo?’ Rouwdouw sprak ineens rustig. Alsof hij Dossiervreters maalstroom woord voor woord had kunnen volgen. Hij schoot zijn sigarettenpeuk het openstaande raampje uit, draaide de dop weer op de thermos, nam een slok uit zijn heupfles en een hap van zijn donut en duwde de elektrische aansteker tegen de kop van zijn sigaret. Achteloos, als een sportverslaggever die precies wist met hoeveel heel ver doorgevoerde metaforen hij het publiek op de banken krijgt. ‘Er zijn gesprekken geweest. Mensen hebben elkaar gesproken, hebben dingen tegen elkaar gezegd. Alle belangrijke onderwerpen zijn aan bod gekomen. Dan is de kop er gewoon af.’

Dossiervreter knikte en greep een vers dossier uit het dashboardkastje. Die ouwe Rouwdouw had gelijk. Ze gingen een nieuwe fase in. Vanaf nu was het een kwestie van dingen uitwerken. Wie weet hoe lang het allemaal nog ging duren. Maar de kop was eraf.

Meer over