CommentaarKoen Haegens

Dat de planeet een ambitieuze Green Deal nodig heeft, staat buiten kijf

Vice-voorzitter van de Europese Commissie Frans Timmermans en voorzitter Ursula von der Leyen bij de presentatie van de Europese Green Deal. Beeld AFP
Vice-voorzitter van de Europese Commissie Frans Timmermans en voorzitter Ursula von der Leyen bij de presentatie van de Europese Green Deal.Beeld AFP

De inkt van de Europese klimaatplannen was deze week nog niet droog, of Limburg overstroomde. Huizen kwamen onder water te staan, complete wijken worden geëvacueerd. In België en Duitsland vielen meer dan honderd doden. Natuurlijk is het verband met klimaatverandering niet een-op-een te leggen. Vaststaat dat hoe meer de aarde opwarmt, hoe vaker dit soort weersextremen zich zullen voordoen.

De Europese Green Deal komt dan ook geen dag te vroeg. Het doel is om in 2030 minstens 55 procent minder CO2 uit te stoten. Om dat te bereiken wil de Europese Commissie onder andere bedrijven meer laten betalen voor de CO2 die zij uitstoten. Er komt een grensbelasting op goedkoop maar vuil gemaakte producten van buiten de Europese Unie, zoals staal. Brandstof wordt duurder. De lidstaten moeten jaarlijks drie keer zoveel huizen isoleren. Per 2035 gaan verbrandingsmotoren in de ban.

Verregaande ambities, waarover een hevige politieke strijd zal losbarsten. In West-Europese landen heerst scepsis over de miljarden die nodig zijn om de Oost-Europese economieën te vergroenen. Nog belangrijker voor het draagvlak onder de bevolking is die andere verdelingskwestie. Durven lidstaten dit keer wel de rekening neer te leggen bij de grootste, kapitaalkrachtige vervuilers? Of draaien, ondanks het voorgestelde sociale fonds, gewone burgers en het MKB op voor de kosten?

Dát de planeet een ambitieuze Green Deal nodig heeft, staat buiten kijf. Het is vijf voor twaalf. Interessant genoeg bedient de Europese Commissie ook een deel van de critici van de Nederlandse uitstootplannen. Zij vinden de polder te klein voor effectief klimaatbeleid. Zou het kabinet concerns als Tata Steel op kosten jagen – of boeren, of automobilisten – dan zoeken die hun geluk in het buitenland.

Europa kan een einde maken aan die oneerlijke concurrentie. Het wassende water trekt zich niets aan van landsgrenzen, zien we in Limburg. Het is niet meer dan logisch dat hetzelfde geldt voor het redden van het klimaat.

In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.

Meer over