tv-recensiefrank heinen

D’r kan niet genoeg gepraat worden op televisie, over televisie

null Beeld

Dinsdagavond reikte Sonja Barend aan tafel bij Khalid & Sophie de Sonja Barend Award voor het beste tv-interview van het jaar uit aan Jeroen Wollaars, die in Nieuwsuur in de aanloop naar de verkiezingen CDA-lijsttrekker Hoekstra enkele malen virtuoos had klemgezet. Wollaars deed die lijsttrekkersinterviews destijds om en om met Mariëlle Tweebeeke, ook genomineerd. Hun prijs voor die volledige serie hadden ze natuurlijk al lang en breed binnen, in de vorm van ‘Ga niet naar Nieuwsuur’, de Zondag met Lubach-kneiter van Sosha Duysker en Arjen Lubach.

Voordat Barend toekwam aan de complimenten voor Wollaars, kraakte ze eerst nog een paar kritische noten. Als de jubilaris die, alvorens het Lang zal ze leven wordt ingezet nog even iets kwijt wil over de teleurstellende borrelhapjes, sprak Barend presentator Khalid Kasem even ernstig toe.

Barend: ‘D’r kan mij niet genoeg gepraat worden op televisie, maar er zijn nu zo veel praatprogramma’s dat de verrassing er wel een beetje af gaat.’

Kasem: ‘Ja.’

Barend: ‘Vind jij dat ook?’

Kasem: ‘Dat lees je veel.’

En voort ging Barend, in al haar seniore onafhankelijkheid. ‘Dan heb je Khalid & Sophie, die moeten urgent zijn, dan hoop ik op iets nieuws, en ook dat er wat te lachen valt man, en dat het origineel is.’ Daar kon de sportieve, ietwat verstard glimlachende Kasem het mee doen.

Sonja Barend bij Khalid & Sophie, voor de uitreiking van de Sonja Barend Award. Beeld BNNVARA
Sonja Barend bij Khalid & Sophie, voor de uitreiking van de Sonja Barend Award.Beeld BNNVARA

Even later dook Barend ook een net verderop op. In een gezelschap van verder voornamelijk Mannen Van Een Zekere Leeftijd sprak zij in Witteman 75 over, jawel, 75 jaar Paul Witteman. Collega’s, ex-redactieleden en opvolgers bespraken het trekken met de mond, de tobberige inborst en de drietrapsraket: U vindt dit? En vindt u niet dat? Dus u vindt ook dat?

In de felicitatie-uitzending werden ook enkele misperen geschild: het onzekere begin, een akkefietje met diezelfde Sonja Barend en een recente zoektocht naar geluk, waarbij de onkreukbare presentator onderworpen was aan knuffelsessies en yogalessen. Zelden heb ik zo veel verschillende mensen enigszins verbijsterd het woord ‘yogamat’ horen uitspreken als tijdens het kijken naar Witteman 75.

Tijdens de voorbeschouwing op zijn eigen verjaardagsfeestje, maandag in Op1, vergeleek Witteman het interview met een schaakpartij, je moest zetten vooruitdenken. Evenals Wollaars dus, die dinsdag, met de prijs voor hem op tafel, vertelde welke minutieuze voorbereiding er aan die Nieuwsuur-gesprekken vooraf was gegaan. Geen genoegen nemen met mens-erger-je-niet, maar: eindeloos oefenen, trainen, voorbereiden.

‘Dat zou de norm moeten zijn’, stelde presentator Kasem een beetje bedremmeld vast. En ik dacht aan Paul Witteman, die ooit van Marcel van Dam een jaar lang de gelegenheid kreeg om datgene onder de knie te krijgen waar hij veertig jaar later door al zijn navolgers om zou worden geroemd. Een jáár proberen. Het is niet eens zo gek lang geleden dat een jaar zo kort duurde, maar het lijkt een echo uit een jammerlijk voorbije tijd.

Meer over