ingezonden brieven

Chaos op Schiphol? Onze nationale trots is niets meer en minder dan een slavendrijver met VOC-mentaliteit

De lezersbrieven over de problemen op Schiphol, taalgebruik, alledaags seksisme, knuffels en taal- en rekenonderwijs.

Redactie
Drukte op Schiphol nadat personeel dat zich onder andere bezighoudt met de afhandeling van vracht en bagage het werk heeft neergelegd uit onvrede met de werkdruk en de beloning. Beeld Joris van Gennip
Drukte op Schiphol nadat personeel dat zich onder andere bezighoudt met de afhandeling van vracht en bagage het werk heeft neergelegd uit onvrede met de werkdruk en de beloning.Beeld Joris van Gennip

Brief van de dag

Als gepensioneerde vakbondsbestuurder kijk ik met grote ergernis naar de reacties van Schiphol op de chaos op de luchthaven. Je kon er vergif op innemen dat dit een keer zou gebeuren.

Ik heb als vakbondsbestuurder een aantal jaren het ‘genoegen’ gehad te mogen onderhandelen voor het grondpersoneel op Schiphol. Een fatsoenlijke loonsverhoging zat er bij de bedrijven niet in. Om het tastbaar te maken heb ik toentertijd een rekensom gemaakt voor bagage en cargo afhandeling.

Een loonsverhoging van 3 procent, netto een paar tientjes per maand, zou bekostigd kunnen worden door 0,30 euro per koffer te vragen en voor cargo per kilo 0,02 euro meer. De werkgevers konden dit niet betalen. Doorberekenen naar de luchtvaartmaatschappijen ging niet.

Neem daarbij in ogenschouw dat deze afgebeulde werknemers, wanneer ze met pensioen gaan, tot de ontdekking komen dat hun pensioen nog geen 60 procent van hun salaris is. Hetzelfde geldt voor de beveiligers of werknemers die mensen op Schiphol begeleiden.

Achter de coulissen is onze nationale trots niets meer en minder dan een slavendrijver met VOC-mentaliteit. Motor achter dit alles is Schiphol, samen met de luchtvaartmaatschappijen en niet te vergeten de consument die voor een schijntje wil vliegen of goederen wil hebben.

Jacob de Vries, Leiden

Kampen

Een Engels gezegde luidt: ‘Als het loopt als een eend, kwaakt als een eend, zwemt als een eend, dan is het waarschijnlijk een eend.’ Als één miljoen mensen opgesloten worden in een kamp met uitkijktorens, prikkeldraad en zwaarbewapende bewakers, waar politieke indoctrinatie, dwangarbeid, foltering en seksueel misbruik aan de orde van de dag zijn, waarom noemt de Volkskrant die kampen dan heropvoedingskampen en niet gewoon: concentratiekampen?

Job de Haan, Eemnes

Oorlog

Waarom spreken de media steeds over ‘de oorlog in Oekraïne’, of ‘het conflict in Oekraïne’? Toen de Duitsers hier binnenvielen en Rotterdam bombardeerden, praatten we toch ook niet over ‘de oorlog met Duitsland’ of ‘het conflict in Nederland’?

Het is verhullend en misleidend, neutraal taalgebruik. Er is sprake van ‘de Russische militaire bezetting van Oekraïne’, of ‘de Russische militaire verwoesting van Oekraïne’. Het ongelofelijke moorden en verwoesten met 6.2 miljoen vluchtelingen mag duidelijk gezegd worden in de media.

Henk van Kuijk, Julianadorp

Waggie

Columnist Sander Donkers vertelt in lange zinnen dat hij in een ‘blitse waggie een slinger naar huis kreeg’, aldus het punt onderstrepend dat er niet alleen uitsluitend Amsterdamse sfeertekeningen geboekstaafd worden in de Volkskrant, maar ook dat men ter redactie te beroerd is om het eigen dialect te ondertitelen. Iets wat andersom acuut wordt ingezet bij een regionale dorpeling met een nauwelijks hoorbaar boerenaccent. Gelukkig gingen de richtingaanwijzers van de waggie op geluiden van reutelende en knallende scheten.

Hoewel we daar in Groningen godzijdank de humor niet van inzien, begrepen we toen dat het om een auto ging.

Trees Roose, Haren

Taalgebruik

In het interview met hoogleraar en ex- mavoscholier Jeroen van de Waal wordt direct in de kop ‘Laagopgeleiden voelen zich vaak weggezet alsof ze tokkies zijn’ het probleem al uit de doeken gedaan. Geen wonder dat ‘lager’ opgeleiden zich minderwaardig voelen als zij nog altijd op deze manier worden aangeduid. Waarom hebben we het in 2022 nog niet over praktisch en theoretisch geschoolden?

In ons land heerst op dit moment in bijna alle sectoren een schaarste aan arbeidskracht, maar dat voelen we het meest als straatvegers niet komen opdagen of bagage-afhandelaars dienst weigeren. Het wordt tijd dat we deze arbeid naast normaal belonen ook zonder waardeoordeel en met respect aanduiden.

De invloed van ons taalgebruik is daarbij niet te onderschatten, dat durf ik bij hoog en laag te zweren.

Frida Boeke, Amsterdam

Alledaags seksisme

Een rubriek met antwoorden die vrouwen geven als ze met uitingen van alledaags seksisme worden geconfronteerd, zou ook mooi zijn. Minder slachtofferschap en meer weerbaarheid.

Maartje van der Velde, Neede

Knuffels

Je gunt kinderen alle geluk van de wereld, maar gaat er niet iets helemaal mis, wanneer je als kind 362 knuffels op je kamer hebt?

Koos van Nieuwenhoven, Baarn

Mooiere maatschappij

Waarom gaan we eerst investeren in rekenen en taal minister Dennis Wiersma? Moeten we niet eerst iets anders doen?

De wereld heeft anno 2022 meer problemen dan toen ik in 1975 werd geboren. Mijn kinderen maken zich druk over de natuur, de polarisatie, virussen, gasproblematiek, het water uit de kraan, oorlogen in Europa, aanslagen, en over hun toekomst.

Toch gaan mijn kinderen door met leren voor school i.p.v. bij de pakken neer te gaan zitten. Waarom? Wij geven onze kinderen het vertrouwen, dat zij straks het verschil kunnen gaan maken. Mijn kinderen denken daardoor, dat zij de wereld mooier kunnen maken op kleine of op grote schaal.

Ieder kind zou dit vertrouwen moeten krijgen, van zijn ouders en van zijn school. Waar je wieg ook staat, hoeveel vinkjes je ook hebt, ieder kind in Nederland moet weten dat het kansen heeft om een beter leven te krijgen of te maken.

Dit vertrouwen in de toekomst, het vertrouwen op een beter leven dan je ouders wellicht hebben, het vertrouwen om de wereld te kunnen veranderen, zou een van de basisvakken op school moeten zijn en het past prachtig in het burgerschapsonderwijs.

We zijn allemaal druk bezig om het taal– en rekenniveau van de kinderen op het juiste niveau te krijgen, maar zijn andere vaardigheden niet veel belangrijker voor de huidige maatschappij?

Hebben we niet meer aan kinderen die vertrouwen, veerkracht en weerbaarheid hebben ontwikkeld en daarmee onze maatschappij mooier kunnen maken dan kinderen die de tafels goed kennen?

Marielle Bakhuizen, Huizen

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over