Caspar loopt: de kunst van het ontdekken in Hemmen

null Beeld RV
Beeld RV

Nee, al die kennis past nooit in zijn hoofd, weet Caspar. Beter de nadruk leggen op het ontdekken.

Ik hou mezelf steeds voor: je hebt toch al heel wat opgestoken in het korte deel van je leven dat je probeert wilde planten en dieren te herkennen en te benoemen. Zelfs in dit ene jaar dat je nu rondloopt. Neem het gele plantenspectrum. Klein hoefblad heb ik inmiddels onder de knie, de paardenbloem natuurlijk, en ook voor speenkruid en dotterbloem draai ik mijn hand niet meer om.

Ah, daar is de boterbloem, die is er ook nog, al is het dan wel de vraag: is het de scherpe boterbloem of toch de kruipende boterbloem. Nou ja, en dan zijn er nog zo wat typen boterbloemen, dat maakt het weer ingewikkeld. De gele lis kan ik inmiddels wel thuisbrengen, de bosgeelster heb ik uitgebreid bekeken, de brem ken ik, de slanke sleutelbloem meen ik nu te kennen, op landgoed Heerlijkheid Hemmen bloeit de gele dovenetel uitbundig. En het koolzaad dat nu niet te missen is langs de wegen.

Dat lijkt dan al heel wat, maar als ik dan eens verder nadenk over gele planten, en ik sla de drie prachtige delen van Wilde planten; flora en vegetatie in onze natuurgebieden er nog eens op na, dan weet ik dat er nog een lange weg is te gaan. Dat past allemaal nooit in mijn hoofd, weet ik. En nu begint ook nog eens bijna alles gelijktijdig te bloeien, om gek van te worden.

paardenbloemen, hondsdraf en reigersbek Beeld Caspar Janssen
paardenbloemen, hondsdraf en reigersbekBeeld Caspar Janssen

Dan verman ik mezelf weer. Niet de nadruk leggen op het falen, op wat je niet weet, maar op het ontdekken. Alles is winst, het is allemaal mooi meegenomen. Zo komt het plezier weer terug.

Dus neem ik in Hemmen foto’s van plantjes uit het paarsblauwe spectrum. Die zoek ik dan later thuis op. Hondsdraf, die kende ik al, ik bestudeer de judaspenning, en ik zie hoe mooi de gewone ereprijs eigenlijk is die ik onderweg achteloos fotografeerde.

In de uiterwaarden van Dodewaard stuit ik nog op een bedje van paardenbloemen, hondsdraf en reigersbek. Of ooievaarsbek, daar wil ik vanaf zijn. Alleen al voor de namen is het de moeite waard.

Meer over