Commentaar

Broekers-Knol stuurt doelbewust aan op schrijnende situaties

Het recht op gezinshereniging beperken kan niet zomaar zonder een openbaar politiek debat.

Demissionair staatssecretaris Ankie Broekers-Knol. Beeld ANP
Demissionair staatssecretaris Ankie Broekers-Knol.Beeld ANP

Ankie Broekers-Knol, voorheen de gemoedelijke voorzitter van de Eerste Kamer, ontwikkelt zich in haar nadagen als staatssecretaris tot de rechtsbuiten van de VVD. Vorige week verzette zij zich lang en openlijk tegen de pogingen van een Kamermeerderheid om ruimhartig over te gaan tot de bescherming van Afghanen die hebben bijgedragen aan de Nederlandse missie daar. Maandag volgde het bericht dat zij – nu juist niet openlijk – in het nationale vreemdelingenbeleid een vergaande en principiële wending heeft gemaakt.

Op haar interne aanwijzing hanteert de Immigratie- en Naturalisatiedienst IND sinds november een nieuw beleid voor nareizigers: alleenstaande minderjarige vluchtelingen die na hun aankomst in Nederland zijn ondergebracht bij een (ver) familielid gelden niet langer als ‘alleenstaand’, en hebben daardoor geen recht meer op de hereniging met hun directe familie. Zelfs nadat een minderjarige in Nederland asiel heeft gekregen, zijn ouders, broers en zusjes niet meer welkom. NRC Handelsblad meldt dat inmiddels zo’n tweehonderd minderjarige vluchtelingen het daardoor nu zonder hun ouders moeten stellen.

Dat is niet zonder reden. De IND heeft al jaren sterke aanwijzingen dat minderjarigen vaak gebruikt worden als vooruitgeschoven post omdat die route voor familieleden de makkelijkste weg is om hier voor asiel in aanmerking te komen. Voor een staatssecretaris onder voortdurende druk van een Kamermeerderheid om het aantal asielzoekers te beperken, is het een lonkend perspectief om die route af te snijden. En daar wordt in de praktijk ook al jaren aan gewerkt, want de IND doet inmiddels zo lang over de herenigingsprocedure dat het bijna twee jaar duurt voordat minderjarigen hun achtergebleven familieleden daadwerkelijk naar Nederland kunnen halen.

Daarmee voert Nederland in feite al een zwaar ontmoedigingsbeleid. Met haar poging om nu ook het begrip ‘gezinshereniging’ uit te kleden en daarmee algemeen geaccepteerd internationaal recht te omzeilen, stuurt Broekers-Knol doelbewust aan op schrijnende situaties met minder-jarigen, die een beschaafd land zou moeten willen voorkomen.

Dat ze het bovendien gedaan heeft zonder daarover de volksvertegenwoordiging uitdrukkelijk te informeren en er een breed publiek debat over mogelijk te maken, zou voor een zichzelf respecterende Kamer reden genoeg moeten zijn om haar met spoed op het matje te roepen.

In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.

Meer over