ingezonden brieven

Bleke dooier? Dan is dat vast een bio-ei

Een scharrelkip op het erf.  Beeld Hollandse Hoogte / Sabine Joosten
Een scharrelkip op het erf.Beeld Hollandse Hoogte / Sabine Joosten

In het artikel ‘Bij welke supermarkt krijg je de beste biologische producten voor je geld?’, staat een interessant verslag van de speurtocht van Loethe Olthuis en Ronald van Eijk. Gelukkig wordt er niet alleen naar de prijs, maar ook naar de kwaliteit gekeken. Over de eieren wordt de opmerking gemaakt: ‘De dooiers vinden we over het geheel wat bleek voor bio-eieren.’

Donkergele dooiers worden over het algemeen als natuurlijk en gezond gezien. Dat is echter misleidend. De dooier van biologische eieren is over het algemeen altijd lichter dan die van de niet-biologische eieren. Niet-biologische eieren hebben een ‘mooie donkere’ dooierkleur doordat er synthetische kleurstoffen aan het voer van de kip worden toegevoegd. Dan doen we in de biologische pluimveehouderij dus niet.

De dooierkleur van biologische eieren is daarom de natuurlijke (lichte) kleur voor kippen die lekker buiten lopen.

Hans Fuchs, Bionext, Ede

Staphorsters

De kop ‘Helft van de coronapatiënten in Zwols ziekenhuis afkomstig uit Staphorst, geplande operaties uitgesteld’ suggereert dat door ongevaccineerden uit Staphorst geplande operaties worden uitgesteld. Maar is dat ook zo?

Het Isala-ziekenhuis telt 776 bedden. Er lagen 25 coronapatiënten, waarvan de helft afkomstig uit Staphorst, dus 12 of 13 patiënten. Deze patiënten bezetten dus zo’n 1,5 procent van het totaal aantal bedden. Er blijft dan nog 98,5 procent van de bedden over, die om andere redenen zijn bezet. De suggestie dat die 1,5 procent ervoor zorgt dat geplande operaties niet kunnen worden uitgevoerd, vind ik twijfelachtig.

In hetzelfde artikel wordt terloops aangegeven dat er ook sprake is van een onverwachte toename van spoedeisende en verloskundige hulp. Isala-bestuurder Ina Kuper zegt hierover op de site van Isala: ‘Maar naast coronapatiënten is er een geboortegolf, veel traumapatiënten, reguliere zorg en wij halen uitgestelde zorg in.’ Het gaat dus om veel meer factoren die maken dat geplande operaties worden uitgesteld. Conclusie: al te gemakkelijk wordt de schuld neergelegd bij die ‘streng gereformeerde Staphorsters’.

Klaas Mussche, Zwolle

Samenwonen

De gemeente Tilburg staat het voor een half jaar toe om haar uitkeringsgerechtigde bewoners niet op hun uitkering te korten als zij op proef willen gaan samenwonen. Stel dat de Nederlandse gemeenten gezamenlijk het Tilburgse voorbeeld gaan volgen en de nieuwe samenwoners gaan belonen voor hun hervonden geluk. Zij laten immers ook een woning achter voor soms wel een heel huishouden.

Als er van de gestelde 400 duizend uitkeringsgerechtigden in Nederland nou eens een kwart ongestraft kunnen gaan samenwonen, dan komen er 100 duizend woningen vrij voor degenen die al jarenlang op een wachtlijst staan. Dit lijkt mij een stuk goedkoper dan 100 duizend nieuwe woningen bouwen en het verlaagt vast ook het stressniveau van velen.

Caroline Thomas, Groningen

Rijke stinkerds

In ‘Rijke stinkerds’ verdedigt Fred Sevriens de rijken omdat ze veel meer belasting betalen dan de armen. Die redenatie klopt van geen kant. Rijke stinkerds betalen namelijk niet over hun hele inkomen een hoge belasting: over de eerste schijf betalen ze evenveel belasting als ‘arme sloebers’: tot 68.508 euro is dat 37,35 procent.

Maar nu komt het: iedere aftrekpost levert de rijke stinkerds een belastingvoordeel op van 49,50 procent (het tarief van tweede schijf). Dus hebben al die rijke stinkerds torenhoge hypotheken of andere van de belasting aftrekbare posten en besparen zo flink op de belasting die ze eigenlijk zouden moeten betalen.

Mijn voorstel aan de informateurs zou dan ook zijn de belastingaftrek te beperken tot het tarief van de eerste schijf: 37,35 porcent. Dan gaan die rijke stinkerds een eerlijker aandeel aan belasting betalen.

Rudy Schreijnders, Maarssen

Vorige matras

‘Ik las: Als je niet meer weet wanneer je je vorige matras hebt gekocht, moet je een nieuwe kopen’, schrijft Paulien Cornelisse in haar column. Volgens mij is mijn vorige matras, het matras voor mijn huidige matras en is dit taalgebruik dus op zijn minst opmerkelijk. De zin zou moeten luiden: ‘Als je niet meer weet wanneer je je huidige matras hebt gekocht, moet je een nieuwe kopen.’ Verderop in het stukje heeft Cornelisse het over haar vorige huis en daarmee bedoelt ze wel haar vorige huis en niet het huidige. Ik bleef na lezing achter in verwarring.

Frans Kaandorp, Heiloo

Gummbah

Ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan geeft de Volkskrant mooie prints uit van enkele van haar beeldmakers. Toffe actie. Van der Weij, Dubbelman, Collignon: prachtig. Helaas ontbreekt de meestbesproken, beeldbepalendste en meest absurdistische, humoristische beeldmaker van allemaal. Graag dus snel Gummbah toevoegen, Volkskrant.

Roeland Loosen,Nijmegen

Advocaten

Steeds vaker lees ik bizarre verweren die door advocaten ter zitting zijn gevoerd. Verweren die nauwelijks serieus zijn te nemen, hoogst onwaarschijnlijk of ongeloofwaardig zijn, en vooral: feitelijke verweren die klakkeloos herhalen wat de cliënt zelf zegt.

Ik ben zelf jaren advocaat geweest en meen mij te herinneren dat een advocaat zich niet te zeer met zijn cliënt dient te vereenzelvigen. Hij mag evenmin stellen dat zijn cliënt onschuldig is, als hij weet dat het tegendeel waar is. In zo’n geval staat natuurlijk nog wél het verweer open, dat het tenlastegelegde niet bewezen kan worden.

Inmiddels krijg ik de indruk dat de advocatuur het met die regels niet meer zo nauw neemt. Advocaten voeren verweren die vaak lachwekkend zijn, zo ongeloofwaardig. Zo’n advocaat zou er beter aan doen zich te concentreren op steekhoudende zaken, zoals ‘het feit kan niet bewezen worden’, of een strafmaatverweer (er zijn verzachtende omstandigheden). En verder lijkt het mij voor het aanzien van de beroepsgroep verstandig dat áls advocaten in de media verschijnen (iets waar ze zeer terughoudend in moeten zijn), ze voldoende distantie bewaren: ze vertegenwoordigen hun cliënt, behartigen zijn juridische belangen, maar zijn geen spreekbuis van de cliënt.

Marie-France Admiraal, Vught

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over