Benoeming van Ramadan is het echte schandaal

In 2006 had het College van Rotterdam heel goed kunnen weten dat het Tariq Ramadan niet moest benoemen als bruggenbouwer.

Tariq Ramadan is weg, maar zijn gedwongen aftocht zal lang nagalmen. Volgens hem hangt de schaduw van Geert Wilders boven zijn ontslag. In Nederland zou een klimaat heersen van angst en moslimpesten. Hij krijgt bijval van Mohammed Benzakour en anderen.

Benzakour zegt dat Ramadan de eerste wetenschapper is die publiekelijk verantwoording moet afleggen voor zijn opvattingen. Rotterdam stuurt hem echter om heel andere redenen weg. Hij is ongeloofwaardig geworden in zijn politieke baan als bruggenbouwer.
Het echte schandaal is niet het ontslag, maar de benoeming van Ramadan. Zo’n beetje alles over de man was bekend toen Rotterdam hem in 2006 binnenhaalde. Zoals zijn zeer relevante familiale en ideologische banden met de Moslimbroederschap. Voortdurend prijst Ramadan zijn grootvader en vader, de ideologen van een beweging waarvan hij geen lid zegt te zijn.

Homofobe opvattingen
Rotterdam ging voorbij aan het debat tussen Ramadan en Sarkozy. Daarin weigerde Ramadan het stenigen van overspelige vrouwen ondubbelzinnig te veroordelen. Hij kwam niet verder dan een opschorting van deze barbaarse straf. Steniging moeten we volgens hem in de religieuze context zien. Zijn homofobe opvattingen waren toen al te vinden in zijn toespraken en geschriften. Ze zijn uitgebreid belicht door de feministe Caroline Fourest in haar boek Frère Tariq. De kritiek op Ramadan kwam van feministen, liberalen en marxisten.

Desondanks heeft het Rotterdamse college Ramadan binnengehaald. Politiek verantwoordelijk is Rik Grashoff (GroenLinks). Grashoff haalde enkele maanden geleden nog hoofdredacteur Henk Krol van de Gay Krant door het slijk. In strijd met de waarheid beweerde Grashoff dat Krol de teksten van Ramadan uit hun verband had gerukt. Wie de wollige citaten van de islamoloog en de quotes van Krol naast elkaar legt, ontdekt dat de Gay Krant alles keurig had samengevat. Ramadan en zijn fanclub beroepen zich ten onrechte op deze witwasserij.

De eerste de beste sollicitant wordt tegenwoordig afgewezen omdat hij iets te openhartig is geweest in zijn Hyves-profiel. Voor Ramadan was een kwartiertje googlen kennelijk overbodig. Dat heeft alles te maken met de verstoring van het multiculturele sprookje na de aanslagen van 11september. Er ontstond een behoefte aan ‘gematigde moslims’, aan ‘bruggenbouwers’, die de angst voor een gewelddadige islam konden wegnemen.

Dun gezaaid
Helaas zijn gematigde moslims dun gezaaid. Echt progressieve moslims moeten namelijk rekening houden met geweld en bedreigingen uit fundamentalistische hoek en hardnekkige tegenwerking van zich vooruitstrevend noemende mensen. Kritiek op de islam wordt bestempeld als ‘haatzaaien’, als ‘gebrek aan respect voor religieuze overtuigingen’.

In deze sfeer gelden moslims die de terreur van Al-Qaida afwijzen, als gematigd, ook al zijn ze verder oerconservatief. Voor de naïeve beleidmakers kwam Tariq Ramadan daarom als een godsgeschenk. Hij beheerst perfect de taal die goedgelovige politici willen horen. Hij vindt dat Europa en moslims door één deur kunnen. Voor Ramadan betekent dat niet dat de islam zich aanpast aan Europa, maar dat Europa concessies doet aan de islam en tolereert dat moslims niet volgens de Grondwet maar volgens de sharia leven. Dit is een onontkoombaar gevolg van Ramadans basisprincipe: de islam bepaalt de identiteit van de moslimburgers.

Ramadan adviseert een Britse Labourregering die in tientallen steden invoering van shariarechtspraak heeft toegelaten. Hij doceert in Oxford, waar het kerstfeest nu Winter Licht Festival heet, en waar de traditionele kerstverlichting is afgeschaft om geen aanstoot te geven aan orthodoxe moslims. De autoriteiten in Oxfordshire laten toe dat geüniformeerde politievrouwen namens de ‘neutrale overheid’ rondlopen met de nikab, de sluier waarin miljoenen islamitische vrouwen gevangen worden gehouden.
Op YouTube staat een onthutsend filmpje dat ‘Gebed voor Palestina’ heet en een Arabische toespraak van Ramadan laat zien.

De bruggenbouwer bidt voor alle broeders en zusters in de landen waar de fundamentalistische islam in oorlog is met de rest van de wereld. Hij bidt niet alleen voor de strijders in Palestina, Irak en Afghanistan, wat voor zijn progressieve bewonderaars waarschijnlijk geen enkel probleem vormt. Maar hij bidt ook voor de broeders en zusters in Soedan en Algerije, twee landen waar fundamentalistische moslims massamoorden hebben gepleegd op medemoslims. Ramadan: ‘Aanvaard alles van hen, en laat hen met beide benen op de grond staan en geef hen een plek in uw paradijs met de uitverkoren gelovigen en met de martelaren.’ Verderop zegt Ramadan: ‘Laat de islam en de moslims zegevieren en laat uw woord overal zegevieren.’

Deze bruggenbouwer blijft werken voor een Iraanse staatszender, ook na de recente golf van overheidsterreur. De Arabische programma’s van de Nederlandse Wereldomroep werden ook gefinancierd door de overheid, weet Benzakour. Inderdaad, door een overheid die geen homo’s aan hijskranen ophangt, overspelige vrouwen niet stenigt en tegenstanders niet martelt of vermoordt.

null Beeld null
Meer over