Column

Arme Amalia, dwangarbeid in een beschaafd land

 

Sheila Sitalsing
Prinses Amalia tijdens een koninklijke fotosessie in de tuin van Landgoed De Horsten. Beeld anp
Prinses Amalia tijdens een koninklijke fotosessie in de tuin van Landgoed De Horsten.Beeld anp

Lieve Koning,

Zo schrijven we elkaar hoogst zelden, zo schrijven we elkaar elke week.

Het waren me de weekjes wel, met die schandelijke RTL-onthullingen over uw grootvader en zijn proletengekrabbel inzake belastingcompensatie voor doopjurken. Dezelfde grootvader die, zo konden we deze week allerwegen lezen, al geroutineerd in elk langslopend poesje greep toen Donald Trump nog met zijwieltjes fietste. Het prerogatief van de groten der aarde - John F. Kennedy wilde ook dagelijks a strange piece of ass voorhanden hebben - waarop ik me in een vlaag van paniek afvroeg of u ook, maar ik dwaal af.

Ik heb me zorgen gemaakt, redeloos veel zorgen. Over uw positie. Want het is verkiezingstijd en dan willen ze in Den Haag bij zo'n relletje over geld de boter eruit braden. Ik hield dan ook mijn hart vast toen de Tweede Kamer gisteren met de premier over u ging debatteren. De man is niet altijd even toerekeningsvatbaar, daar weet u ongetwijfeld alles van. Voor je het weet, laat hij zich verleiden tot een 'pleurt op' jegens u en een 'vecht je maar in' jegens uw dochter, rukt het ondankbare gepeupel op naar de Eikenhorst en ligt uw hoofd op het hakblok.

Hij stond evenwel pal. De premier is een wankelmoedig mens, die met grote lenigheid van geest de ene opvatting voor de andere inruilt, maar wanneer het u en de uwen betreft, attaqueert hij uw critici met de doodsverachting van een Peshmergastrijder.

Ze blaften, de Ronalden van Raak en de Alexanders Pechtold. Met alles willen deze lui zich bemoeien: met uw toelage, met uw jacht (excuus, bootje), met uw vliegreizen en met de hoeveelheid drankgeld die uw dochter straks mag verbrassen in de soos van Minerva. Ze zeggen dat ze het doen uit bezorgdheid over de kwetsbaarheid van de monarchie, hetgeen Kees van der Staaij - ook zo'n rots - de gouden opmerking ontlokte: 'Dit doet me denken aan een pyromaan die zich elke keer weer zorgen maakt over de brandveiligheid.'

Moest u ook een traantje wegpinken toen de premier overtuigend de historische context schetste? Toen hij vertelde over uw arme grootouders die botje bij botje moesten leggen om zich van hun publieke taken te kunnen kwijten. Ze moesten er zo ongeveer geld bijleggen, uit eigen zak! Geen wonder dat we uw voltallige extended family royaal compenseren.

En toen hij vertelde dat we God op onze blote knietjes moeten danken dat jullie het willen doen, dit verschrikkelijk ondankbare werk waar geen ontkomen aan is, kreeg ik het pas echt te kwaad. Die arme Amalia, die de troon niet mág weigeren, al zou ze dat willen! Dwangarbeid in een beschaafd land. En wij maar zeuren als u een keertje een lelijk schilderij van de rommelzolder op Marktplaats zet. U verdient ons niet, volk van kruideniers, van afgunstige 'waardoetiehetvan?'-fluisteraars.

Geniale zet wel van de premier, om een grootschalig 'historisch onderzoek' te gelasten naar de gang van zaken rond de belastingcompensatie, vindt u ook niet? Daar horen we de komende drie regeerperioden niets meer van.

Een dingetje nog: van de premier begreep ik dat u 'joh', zegt, als in 'joh, ik wist nergens van'. Ondanks alles zo gewoon gebleven.

Tot snel!

Meer over