ColumnArnon Grunberg

Als Nederland Duitser blijkt te zijn dan de Duitsers gaat er iets mis, zegt mijn tafelgenoot

Deze week dineerde ik met twee economen. De eerste at vis als hoofdgerecht en was pessimistisch. Hij zei: ‘Het zal vier jaar duren voor we weer op het niveau van vóór corona zijn.’ Er waren lichtpuntjes, Merkel, maar pessimisme overheerste.

Op mijn vraag of een samenleving niet een krimp van 6 tot 12 procent moet kunnen doorstaan antwoordde hij door wat kaas te bestellen. Knabbelend aan een stukje roquefort zei hij: ‘De catastrofe zal deze herfst blijken. We weten dat massawerkeloosheid en extreem-rechts uitstekend samengaan.’

De tweede econoom was minder pessimistisch, althans over Europa. Hij at vlees als hoofdgerecht en zei dat een samenleving flinke economische krimp kon doorstaan. Al voegde hij eraan toe dat de de huidige president van de ECB, Lagarde, minder briljant is dan de vorige, Draghi. Hij zei: ‘Draghi is zoals vrijwel alle briljante economen opgeleid op MIT (Massachusetts Institute of Technology, red.) maar zijn sociale vaardigheden zijn niet zo groot. Ik denk dat Klaas Knot (president van De Nederlandsche Bank, red.) zich regelmatig door Draghi gekoeioneerd voelde en zich daarom tijdens Draghi zo destructief opstelde. Je ziet dat Lagarde beter in staat is Knot in te pakken.’

Over het verzet van Nederland tegen de plannen van Merkel en Macron zei hij: ‘Dat is onbegrijpelijk. Zelfs Merkel en Schäuble zijn om. Als Nederland Duitser blijkt te zijn dan de Duitsers gaat er iets mis. Iemand als Hoekstra droomde er misschien van premier te worden, maar zijn politieke loopbaan is ten einde. Deze fout is te vergelijken met die van Lubbers toen die tijdens de voorbereidingen van het Verdrag van Maastricht in 1991 de kant van Thatcher koos en zich tegen de eenwording van Duitsland keerde. Dat heeft hem zijn loopbaan in Europa gekost.’

Het diner was voorbij. Ik dacht aan Rutte als de nieuwe Lubbers en nam een bad.

Meer over