Lezersbrieven

Afstand houden moet straks ook gewoon mogen

De lezersbrieven van donderdag 19 augustus.

Biertje drinken voor het Paleis op de Dam in Amsterdam.  Beeld Getty Images
Biertje drinken voor het Paleis op de Dam in Amsterdam.Beeld Getty Images

Brief van de dag

In het begin van de coronacrisis nam de overheid de touwtjes strak in handen, probeerde iedereen te beïnvloeden. Maar nu de dreiging werkelijk afneemt, doordat velen zich laten vaccineren is het de vraag in hoeverre de overheid zich nog moet richten op het reguleren van het gedrag van alle mensen.

Binnenkort zal de overheid onder andere de gedragsregels om afstand te houden intrekken. De vraag is nu welke sociale norm zich gaat ontwikkelen zonder die opgelegde regel. Gaan we terug naar 2019 wat betreft afstand houden, mondkapje dragen, handen schudden en handen wassen? Of hebben we iets geleerd van de afgelopen crisis? Bijvoorbeeld dat covid-19 en griep te voorkomen zijn en dat handen wassen bijdraagt aan minder diarree.

Daarom zou het goed zijn om in de verdere ontwikkeling van de sociale norm er vanuit te gaan dat afstand houden binnenkort niet meer moet, maar voortaan wel mag. Dat kan gelden voor individuen maar ook in organisaties.

Het kan even zoeken zijn maar het kan leiden tot een spontane solidariteit, en ook tot het nemen van eigen verantwoordelijkheid om niet ziek te worden. De sociale norm dat men wel aan preventie mag doen, kan zo leiden tot juist meer veiligheid en meer vrijheid in de lange staart van de coronacrisis.

Arie Dijkstra, Hoogleraar Gezondheidspsychologie RUG

Seks

Op sociale media lees ik de reacties op het nieuws­bericht dat een 19-jarige Nederlandse vrouw aangifte heeft gedaan van verkrachting tijdens haar vakantie op het Griekse eiland Kreta. Mensen noemen de vrouw ‘naïef’ omdat zij en haar vriendin met vier mannen zijn meegegaan naar een hotel, want ‘als je meegaat naar iemands hotel kun je toch verwachten dat het niet is om te praten’.

Ik denk aan alle keren dat ik met mensen die ik net had ontmoet, ben meegegaan. Nooit ben ik in zo’n situatie verkracht. Al die mensen begrepen dat er andere intenties zijn om met elkaar mee te gaan dan seks; we dronken een drankje, hadden gesprekken en deden soms een dansje.

Als er al mensen zijn geweest die op seks hoopten, dan zijn ze genoeg bij hun verstand geweest om zich te realiseren – en om te respecteren – dat ik die intentie niet had.

Dus tegen al die mensen die zich niet kunnen voorstellen dat je met een vreemde mee kunt gaan voor iets anders dan seks, zou ik willen zeggen: zo denken verkrachters ook.

Mocht je je nu aangevallen voelen, dan zegt dat genoeg.

Lynn Jansen, Zwolle

Aan zet

Het ei is gelegd: de bouwstenen voor een regeerakkoord van Sigrid Kaag en Mark Rutte zijn er, in de voorzichtige omschrijving van Kaag: ‘Een aanzet voor een opzet tot een regeerakkoord’. Heldere taal, want het had veel vager gekund: ‘Een afzet als aanzet voor een opzet als voorzet met als inzet een regeerakkoord’.

We komen er wel uit, eerst nog even slagvaardig de evacuatie uit ­Afghanistan organiseren. Dat vergt nu alle aandacht en energie en is veel urgenter, kan ook geen vijf maanden wachten!

Harrie Koolen, Nijmegen

Durf

Optie 1: Mark Rutte premier (minieme meerderheid voor); Sigrid Kaag minister (ruime meerderheid voor).

Optie 2: Sigrid Kaag premier (grote meerderheid voor); Mark Rutte minister (grote meerderheid voor).

Kiezen voor optie 2 getuigt van durf. Per saldo levert het een breder draagvlak op voor een nieuw kabinet.

Frits Jan de Haan, Apeldoorn

Insluiting

Dat Sigrid Kaag niet van zins is opnieuw met de ChristenUnie in zee te gaan, verwondert mij niet. Wat mij wel verwondert is dat zij daarmee aangeeft niet in de gaten te hebben dat ons globaliserend tijdperk niet vraagt om uitsluiting van een bepaalde partij, maar om insluiting van alle partijen. Insluiting met als doel om de verstrekkende en diep­ingrijpende mondiale problemen die iedereen raken (klimaat, geweld, tweedeling, energie, onrecht, e.d.) gezamenlijk het hoofd te bieden, in het belang van het algemeen.

Het hard maken van dat universele belang, is gelukkig geen wishful thinking, maar alleszins haalbaar. En wel dankzij het gestaag rijpende besef dat de problemen van onze tijd het partijpolitieke verre overstijgen en daarmee een radicaal andere of overstijgende aanpak behoeven.

Maar, zolang politici van het kaliber Kaag het politieke debat en daarmee de (uitsluitings-)koers bepalen, zal een wenkend perspectief niet uit de verf komen. Desondanks blijf ik optimistisch gestemd, omdat gedachten van partijpolitici nu eenmaal niet het eeuwige leven hebben, zoals de geschiedenis zo langzamerhand zonneklaar bewezen heeft.

Wouter ter Heide, Zwolle

Klap

In de rubriek Die ene leerling kwam dit keer een leerkracht ter sprake die een klap van een leerling gekregen had. De directie van de betreffende school besloot dat die leerling voortaan les kreeg van een andere leerkracht. Een zwaktebod en dus onjuist. Toen die leraar de jongen jaren later tegenkwam, ging hij tegen hem liegen en dat lijkt me ook niet juist.

Ik heb zelf als leraar op een middelbare school ook eens een klap in mijn gezicht van een leerling gekregen. Hoewel mijn eerste reactie was om hem terug te slaan, heb ik dit niet gedaan. Ik beging toen de fout om te denken dat de andere leerlingen die dit zagen mij een lafaard zouden vinden. Het tegendeel was waar, dit werd juist gewaardeerd. U ziet het, er is nog hoop.

Carl Doeke Eisma, Wassenaar

Apen

Het onderzoek toont opnieuw aan hoe intelligent apen kunnen zijn op sociaal gebied, zegt Mariska Kret, universitair hoofddocent cognitieve psychologie en gespecialiseerd in onderzoek naar apen. ‘En dat is belangrijk, want mensen weten daar nog erg weinig vanaf.’ Klopt, je hoeft alleen de krant maar open te slaan.

M. Manshande, Alkmaar

Meer over