ingezonden brieven

2G of 3G? Ik ben voor GG en GV

De lezersbrieven van woensdag 24 november.

Redactie
Twee mensen met mondkapjes lopen tussen de carnavalvierders in Den Bosch. Beeld Marcel van den Bergh/ de Volkskrant
Twee mensen met mondkapjes lopen tussen de carnavalvierders in Den Bosch.Beeld Marcel van den Bergh/ de Volkskrant

Brief van de dag

Akelig en niet nodig, die tweedeling tussen 2G en 3G. Uit gedragsonderzoek van het RIVM blijkt dat alleen al in de horeca, slechts 65 procent van het bezoek gecontroleerd wordt. Dus ik vrees dat zowel 2G als 3G niet voldoende zullen helpen om de zorg te ontlasten.

Laten we niet wachten op opgelegde maatregelen, maar zelf het GV (Gezond Verstand) controleren. Leg je GV eens onder de scanner, vraag jezelf af of je nog verstandig met dit virus omgaat, of het tijd wordt om wat bij te sturen. Misschien toch wat minder onder de mensen komen, misschien toch nu dat vaccin nemen.

In plaats van regels te ontduiken kun je ook je GG (Geen Gezeur) nog even checken; zoek de lichtpunten in je leven. Kijk om je heen naar mooie dingen die er ook zijn, naar wat wel kan.

Irene Wing Easton, Wijchen

Lockdown

Als er morgen een strenge lockdown komt, vind ik dat niet erg. Avondklok mag er ook bij. Ik ga wel weer wandelen met vriendinnen. We nemen koffie en broodjes mee. Gezellig. De nieuwste Jonathan Franzen ligt naast de bank en daarnaast staat een stapel Engelse detectives zo groot als ikzelf. We komen het wel weer door. Als het helpt om nu een einde te maken aan de ellende in de ziekenhuizen: geef die harde klap. Wham!

Maar dan wel kort en daarna een ferme, niet halfbakken keuze voor een echt (2G)-beleid. Vaccinatiedrang, –dwang of –plicht: uitsluiten is naar maar het is nog veel naarder dat een heleboel mensen straks onnodig doodgaan of pijn moeten lijden.

Dank aan Daniela Hooghiemstra die het dinsdag zo mooi en scherp formuleert en aan Elma Drayer, Teun van de Keuken, Sander Schimmelpenninck en Max Pam die dit de afgelopen weken deden. Ik hoop dat Rutte en De Jonge al deze columns hebben uitgescheurd en boven hun bed hebben gehangen. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

Heleen den Beer Poortugael, Soest

Coronarellen

Misschien komt het doordat de klimaattop in Glasgow nog vers in het geheugen ligt. Maar bij de vreselijke beelden van al die coronarellen moet ik – behalve aan de betreurenswaardige geweldpleging jegens politiemensen en hulpverleners – toch ook onwillekeurig denken aan de forse schade voor natuur en klimaat.

Want al die uitgebrande auto’s, verbrijzelde ruiten en andere vernielde objecten moeten natuurlijk weer worden vervangen. Dat leidt onvermijdelijk tot het delven, vervoeren en verwerken van nieuwe grondstoffen en materialen, nieuwe CO2-uitstoot, met alle milieuschade van dien.

Het zou goed zijn als de relschoppers zich voor de rechter moeten verantwoorden voor hun extreme geweld en zinloze vernielingen. Het zou nog beter zijn als die rechter hen daarbij niet alleen veroordeelt tot passende straffen, maar ook tot het nemen van passende compensatiemaatregelen zoals het planten van een of meer bomen in de achtertuin. En dan maar hopen dat in de loop der jaren met het groeien van de bomen ook het verantwoordelijkheidsgevoel toeneemt.

Sako Kiers, Berg en Dal

Georganiseerd schreeuwen

Afgelopen zondag ging ik samen met ruim duizend mensen de straat op in Utrecht om te protesteren tegen het falende woonbeleid van de falende Nederlandse overheid. Het was een ongelofelijk dag, en een van de eerste in maanden dat ik me niet totaal hopeloos voelde over mijn kans op een leefbare en betaalbare woning. Maar als de kranten hier nog geen twee centimeter voor over hebben, was het niets meer dan georganiseerd schreeuwen. Laat het alsjeblieft niet voor niks zijn dat ik mijn stembanden beschadigd heb. Wonen in een schoenendoos is al erg genoeg.

Josie Taylor, Utrecht

Boven Groningen

Een lezer maakte in de brievenrubriek van 22 november bezwaar tegen wat de krant schreef: ‘Borkum, 10 kilometer boven Groningen’. Dat kan toch helemaal niet, vond hij.

Wat jammer nou toch. Want hoe beeldend kan de taal van de aardrijkskunde wel niet zijn. Denk aan: Het verre oosten, het diepe zuiden, het hoge noorden, onder de rook van Zwolle, de zonnewende, fietsen op Urk, de opkomst van de zon, boven de Moerdijk, beneden de Moerdijk, brede rivieren die traag door oneindig laagland gaan, bergen die reiken tot in de hemel, golvende heuvels, wind die krimpt naar het zuiden of ruimt naar het noorden, en ga zo maar door. Allemaal aanduidingen die op de keper beschouwd niet correct zijn. Maar die wel aanspreken en treffend het gemoed raken.

Ook in Groningen zijn ze gevoelig voor geo-poëzie. Want al tientallen jaren zeggen de Groningers, met trots: ‘Er gaat niets boven Groningen!’ Dat bedoelen ze dus niet letterlijk, maar figuurlijk. Iedereen snapt die dubbelzinnigheid. En gniffelt. Geraakt.

Ben van der Veer, Breda

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over