Het nieuwe etenTest

Tonijnsimulatie is lastig

null Beeld

Begin 2021 werd broodjesketen Subway aangeklaagd: in Subway’s broodje tonijn zou geen tonijn zitten, maar een ‘brouwsel van ingrediënten die de indruk van tonijn moeten wekken’.

The New York Times wilde er het hare van weten en bestelde voor een heerlijk lang uitgesponnen artikel anderhalve meter tonijnsandwich bij verschillende Subway-filialen en stuurde samples naar een laboratorium voor een (jawel!) PCR-test, om te zien of er DNA in te ontdekken was dat aan een van de bekende tonijnsoorten toebehoorde. Antwoord, na 2615 woorden spanningsopbouw: nee. Al beantwoordt dat de vraag nog steeds niet of er tonijn in het broodje zit, want de tonijn zal zo intensief behandeld zijn (verhitten, conserveren, emmers mayonaise) dat er geen DNA meer uit te poeren is. Wel roept dat weer nieuwe onrustbarende vragen op, bijvoorbeeld: hoe controleer je dan ooit of een vis verantwoord gevangen is? Maar dit zijpad laten we even voor wat het is.

Het nieuwe eten benadert de vraag van de andere kant: is het makkelijk om met een brouwsel van diverse ingrediënten de indruk te wekken dat iets tonijn is?

Seasogood maakt met soja, koolzaadolie, zout, natuurazijn, natuurlijk aroma, citroensap, algenolie, duindoorn, knoflookpoeder en de kleurstof lycopeen ‘visvrije tonijn’, verpakt in een blikje dat met rood-wit-blauwe perspectiefletters, type visfrituur in een gare badplaats, verademend ver blijft van de handgetekende shit die het elitevoedingsschap zo teistert.

Om bij de vraag terug te keren: nee, dat is niet makkelijk. De aanblik is verrassend gelijkend, de smaak en textuur is die van halfgebakken appelkruimeldeegklonten zonder suiker. Flink wat veganistische mayo erdoorheen helpt, en, zoals een foodblogger tipte: bakken ook, dan piept er iets van smaak tevoorschijn. Voor uw welwillender buien.

Cijfer: 6

Meer over