Tickets

Het is met reisbureaus soms als met tweedehands-autobedrijven: je weet om en nabij wat je aanschaft, je legt er een paar centen voor op tafel en toch moet je maar afwachten waarmee je thuiskomt....

Ik had geboekt naar Madeira.

Vorige week ging het om tickets naar een zorgvuldig uitgezocht Warm Land. Het was kort dag en ik had niet de illusie dat er om het uur een vliegtuig zou klaarstaan op Schiphol om ons erheen te vliegen. Drie maatschappijen kwamen in aanmerking zei het meisje aan de telefoon, ze zou eens kijken of er plaats was. Krap aan wist ze twee stoelen te versieren met dien verstande dat we onderweg moesten overstappen in Parijs.

De aankomst zou zijn op Aéroport A, het vertrek vanaf Aéroport B. Geeft niks, zei het meisje, u krijgt van ons een buskaartje, u pikt uw koffers op en u stapt in de pendelbus, tijd zat. De reis, zo'n drie uur vliegen vanaf Amsterdam, zou alleen wat langer duren. Een uurtje of acht, negen, schatte ze zo. Tussen A en B lag nagenoeg de hele Franse hoofdstad.

We hadden geen keus, we schikten ons in het onvermijdelijke, tot we in een helder ogenblik realiseerden dat het warme land een paar eigen vliegtuigen in de lucht had. We hadden zelfs wel eens gevlogen met de koninklijke nationale van dat land en geen klagen gehad. Ze vlogen bij ons weten dagelijks en rechtstreeks. Dat is waar ook, zei het meisje een telefoontje later, en nee, ze had daar niet geïnformeerd.

'Waarom niet?'

'Dat weet ik niet, dat moet ik even vragen.'

De maatschappij, verklaarde ze de volgende dag pienter, is altijd in gesprek. Bijna altijd dan. 'En wij kunnen hun tickets niet printen.' Kapotte printer? Ja, nee, dat lag wat anders, maar alle vliegtuigen waren vol. Dat had de maatschappij ook nog gezegd.

We belden zelf maar eens. Na zeven keer was het raak. Er waren nog wat stoelen over. De prijs was hetzelfde, alleen deze vlucht omvatte geen sightseeing in Parijs. We reserveerden meteen en belden naar het reisbureau, de baas zelf. Hij had niets aan te merken op de maatschappij, had onlangs zelf nog met hen gevlogen, maar ze hadden blijkbaar iets tegen hém. Dat zat zo: een paar jaar geleden had hij zijn groepsreizen ondergebracht bij de concurrent en sindsdien was de relatie wat kribbig. De maatschappij was boos geworden en stuurde geen prijzen en vluchttabellen meer op, het reisbureau vloog met anderen naar het warme land. Daaraan hadden wij dus bijna een gratis oponthoud in Parijs te danken.

Maar ze schenen een nieuwe manager te hebben, had de baas gehoord, binnenkort zou hij eens op de koffie gaan, hij was de beroerdste niet.

Tickets kun je tegenwoordig bestellen vanaf Teletekst. Of uitkiezen op Internet. Zelfs uit een automaat trekken, of kopen op het postkantoor. Tien zegels van tachtig en een retourtje Warm Land graag. We hebben het reisbureau niet meer nodig. De baas kan de tweedehands auto's in.

Nell Westerlaken

Meer over