Ondanks feesten en zwieren vóór donker thuis

Holiday on Ice op de Dokkumer Ee. Eerder die dag had hij nog als marathonschaatser over het parkoers gereden, de laatste tientallen kilometers leek zijn schaatsslag meer op die van Sjoukje Dijkstra in haar gouden jaren....

Van onze verslaggever

Rolf Bos

LEEUWARDEN

In zijn gouden jaren had hij nauwelijks oog gehad voor het publiek, had hij de blik slechts gericht op het ijs en de concurrentie. Ditmaal reed Van Benthem als toerrijder mee. Samen met Co Giling, Jos Niesten en Jos Pronk, voormalige rivalen maar inmiddels vrienden, gleed hij door Friesland. 'Dat hadden we van tevoren zo afgesproken. In mijn eentje was ik er zeker niet aan begonnen. Het blijven toch tweehonderd kilometers. Nee, ik heb dit seizoen niet meer getraind.'

Je zou het een geweldige ereronde kunnen noemen, maar geschaatst werd er ook: 'De strakke wind was niet mis.' Niesten, Giling, Van Benthem en Pronk; zaterdag waren zij recreanten, maar ze waren wél voor donker thuis. Tussen de steden werd door het viertal goed samengewerkt, in de steden werd gefeest: 'Evert, bedankt', schalde het publiek.

Van Benthem heeft zijn verhaal de afgelopen dagen al tweehonderdduizend maal verteld: spijt heeft hij er niet van dat hij vorig jaar zijn wedstrijdlicentie terugstuurde naar de KNSB. Als de vijftiende Elfstedentocht elf maanden eerder was gehouden, dan was hij zeker nog een van de kanshebbers geweest, maar nu was het over en uit. 'De wedstrijdspanning en de vlinders in de buik heb ik wel gemist. Het was best een vreemde gewaarwording dat ik er niet meer bijhoorde. Maar het feest onderweg vergoedde alles.'

Vooraf had de keizer van het natuurijs vooral Erik Hulzebosch als zijn opvolger naar voren geschoven (diezelfde Hulzebosch, ook vooraf: 'Ik heb gehoord van Evert hoe een overwinning je leven verandert. Hij heeft me al een paar tips gegegeven, met één hele mooie: Word géén kaasboer!'). Er leefde bij Evert ook de stille hoop dat broer Henk het goed zou doen. 'Maar Erik is de sterkste van de twee.'

Het mocht niet zo zijn. De finale bekeek hij onderweg in een EHBO-post op de televisie. 'Ik zag al meteen dat het bij Oudkerk onmogelijk zou zijn om te demarreren, met zoveel wind mee lukt dat niet, je komt gewoon niet weg.'

Nee, vooraf had hij Henk Angenent niet getipt, maar hij kon 'vrede' hebben met diens overwinning. 'Henk heeft er keihard voor gewerkt, veel gaatjes dichtgereden. Hij verdient de titel.'

Van Benthem (38) heeft nu drie Elfstedenkruisjes, twee gouden en één gewone. De finish op de Bonkevaart passeerde hij zaterdag, samen met Niesten, Giling en Pronk, vele malen. Het viertal kon er maar geen genoeg van krijgen. 'Koud, welnee, 't publiek straalde genoeg warmte uit.'

Als een gewone recreant schuifelde de oudere Van Benthem vervolgens rond de klok van vijven op zijn schaatshoesjes door het FEC. De veehouder, die steevast vertelt dat hij 'niet rijk is geworden' van zijn Elfstedenprestaties, was op zoek naar zijn afgetrapte sportschoenen, die hij 's ochtends op de Zwette had achtergelaten, en die later op de dag tezamen met vele duizenden andere in de hal tot één grote hoop waren samengeveegd.

Als een volleerd klimmer klom de matador van de kluunplaats, die zaterdag na elf jaar zijn titel verloor ('ik een Reinier Paping-gevoel? Welnee. . .'), vervolgens op de berg klompen, gympen, dekens, plastic zakken en sandalen. Hij vond zijn stappers niet, maar gelukkig was daar Jos Niesten, de grote concurrent uit 1985. 'Héé Evert, ik heb je schoenen hier in een zak.'

Even veteren, en toen was het weer op Sint-Jansklooster aan, de koeien wachtten.

Meer over